دوره 34، شماره 5 - ( مرداد 1405 )
جلد 34 شماره 5 صفحات 10285-10271 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Ethics code: IR.SSU.MEDICINE.REC.1402.420
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Vajihinejad M, Malakooti M, Moghimi M, Ekraminasab S. A Clinicopathological Evaluation of Gastrointestinal Lymphomas in patients Referred to Shahid Sadoughi Hospital (2018-2023). JSSU 2026; 34 (5) :10271-10285
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-6606-fa.html
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-6606-fa.html
وجیهی نژاد مریم، ملکوتی مهران، مقیمی منصور، اکرامی نسب صدیقه. ویژگیهای بالینی-آسیبشناختی لنفوم دستگاه گوارش: یک مطالعه مقطعی در بیمارستان شهید صدوقی یزد در سالهای 1397-1402. مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهید صدوقی يزد. 1405; 34 (5) :10271-10285
چکیده: (13 مشاهده)
مقدمه: لنفومهای دستگاه گوارش (GIL) از شایعترین انواع لنفومهای خارج گرهی محسوب میشوند و از نظر تظاهرات بالینی، محل درگیری و زیرگونههای پاتولوژیک، طیف ناهمگنی را شامل میشوند. آگاهی از ویژگیهای کلینیکوپاتولوژیک این بیماری در هر منطقه جغرافیایی میتواند در تشخیص زودهنگام، انتخاب درمان مناسب و بهبود پیشآگهی بیماران مؤثر باشد. لذا این مطالعه با هدف بررسی خصوصیات دموگرافیک، بالینی و آسیبشناختی بیماران مبتلا به لنفوم دستگاه گوارش انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی-مقطعی با رویکرد گذشتهنگر بر روی ۶۲ بیمار مبتلا به لنفوم دستگاه گوارش مراجعهکننده به بخش پاتولوژی بیمارستان شهید صدوقی یزد طی سالهای ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۲ انجام شد. بیماران به روش سرشماری وارد مطالعه شدند. اطلاعات دموگرافیک، تظاهرات بالینی، محل آناتومیک درگیری و تشخیص نهایی پاتولوژیک از پرونده الکترونیک سلامت و بایگانی پاتولوژی استخراج شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS version 16 تجزیه و تحلیل شدند. متغیرهای کمی بهصورت میانگین انحراف معیار ± میانگین و متغیرهای کیفی بهصورت فراوانی و درصد گزارش شدند. برای بررسی ارتباط بین متغیرها از آزمون دقیق فیشر استفاده شد و سطح معنیداری کمتر از ۰۵/۰درنظر گرفته شد.
نتایج: میانگین سنی بیماران ۲۶/۴۶ ± ۰۱/۲۵ سال بود.از 62 بیمار مورد بررسی ، 40نفر (۶۴/۵۲ %) زن و22نفر (۳۵/۴۸٪) مرد بودند و نسبت مرد به زن ۱/۸ به ۱ بود. شایعترین تظاهرات بالینی به ترتیب درد شکم (۴۸/۳۹ %)، کاهش وزن (۳۸/۷۱ %) و بیاشتهایی (۳۷/۱۰ %) بود. از نظر محل درگیری، معده (۲۴/۱۹ %) شایع ترین و پس از آن کبد (۱۷/۷۴ %) و پانکراس (۱۱/۲۹ %) بیشترین فراوانی را داشتند. درگیری همزمان دو ناحیه در ۸/۷ % بیماران مشاهده شد. از نظر نوع پاتولوژیک، لنفوم منتشر سلول بزرگ B با (۴۱/۹۳ %) شایع ترین زیرگونه بود و پس از آن لنفوم سلول B (۱۶/۱۳ %) و لنفوم بورکیت (۹/۶۸ %) قرار داشتند. بین علائمی مانند بیاشتهایی، دیسفاژی، اودینوفاژی و تهوع و استفراغ با محل درگیری آناتومیک ارتباط آماری معناداری مشاهده شد (۰۵/۰>P). همچنین ارتباط معناداری بین سن بیماران و نوع تشخیص پاتولوژیک وجود داشت (۰۰۵/۰=P) ،اما جنسیت با محل درگیری یا نوع پاتولوژی ارتباط معنیداری نشان نداد.
نتیجهگیری: یافتههای این مطالعه نشان داد که لنفوم دستگاه گوارش در مردان شیوع بیشتری داشته و معده شایعترین محل درگیری محسوب میشود. همچنین، لنفوم منتشر سلول بزرگ B شایعترین زیرگونه پاتولوژیک و درد شکم بارزترین تظاهر بالینی بیماران بود. شناسایی این الگوهای دموگرافیک، بالینی و آسیبشناختی میتواند در تشخیص زودهنگام، تصمیمگیری درمانی و بهبود مدیریت بیماران نقش مؤثری ایفا کند. با توجه به چالشهای تشخیصی این بیماری، انجام مطالعات گستردهتر و چندمرکزی برای بهینهسازی رویکردهای تشخیصی و درمانی پیشنهاد میشود.
روش بررسی: این مطالعه توصیفی-مقطعی با رویکرد گذشتهنگر بر روی ۶۲ بیمار مبتلا به لنفوم دستگاه گوارش مراجعهکننده به بخش پاتولوژی بیمارستان شهید صدوقی یزد طی سالهای ۱۳۹۷ تا ۱۴۰۲ انجام شد. بیماران به روش سرشماری وارد مطالعه شدند. اطلاعات دموگرافیک، تظاهرات بالینی، محل آناتومیک درگیری و تشخیص نهایی پاتولوژیک از پرونده الکترونیک سلامت و بایگانی پاتولوژی استخراج شد. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS version 16 تجزیه و تحلیل شدند. متغیرهای کمی بهصورت میانگین انحراف معیار ± میانگین و متغیرهای کیفی بهصورت فراوانی و درصد گزارش شدند. برای بررسی ارتباط بین متغیرها از آزمون دقیق فیشر استفاده شد و سطح معنیداری کمتر از ۰۵/۰درنظر گرفته شد.
نتایج: میانگین سنی بیماران ۲۶/۴۶ ± ۰۱/۲۵ سال بود.از 62 بیمار مورد بررسی ، 40نفر (۶۴/۵۲ %) زن و22نفر (۳۵/۴۸٪) مرد بودند و نسبت مرد به زن ۱/۸ به ۱ بود. شایعترین تظاهرات بالینی به ترتیب درد شکم (۴۸/۳۹ %)، کاهش وزن (۳۸/۷۱ %) و بیاشتهایی (۳۷/۱۰ %) بود. از نظر محل درگیری، معده (۲۴/۱۹ %) شایع ترین و پس از آن کبد (۱۷/۷۴ %) و پانکراس (۱۱/۲۹ %) بیشترین فراوانی را داشتند. درگیری همزمان دو ناحیه در ۸/۷ % بیماران مشاهده شد. از نظر نوع پاتولوژیک، لنفوم منتشر سلول بزرگ B با (۴۱/۹۳ %) شایع ترین زیرگونه بود و پس از آن لنفوم سلول B (۱۶/۱۳ %) و لنفوم بورکیت (۹/۶۸ %) قرار داشتند. بین علائمی مانند بیاشتهایی، دیسفاژی، اودینوفاژی و تهوع و استفراغ با محل درگیری آناتومیک ارتباط آماری معناداری مشاهده شد (۰۵/۰>P). همچنین ارتباط معناداری بین سن بیماران و نوع تشخیص پاتولوژیک وجود داشت (۰۰۵/۰=P) ،اما جنسیت با محل درگیری یا نوع پاتولوژی ارتباط معنیداری نشان نداد.
نتیجهگیری: یافتههای این مطالعه نشان داد که لنفوم دستگاه گوارش در مردان شیوع بیشتری داشته و معده شایعترین محل درگیری محسوب میشود. همچنین، لنفوم منتشر سلول بزرگ B شایعترین زیرگونه پاتولوژیک و درد شکم بارزترین تظاهر بالینی بیماران بود. شناسایی این الگوهای دموگرافیک، بالینی و آسیبشناختی میتواند در تشخیص زودهنگام، تصمیمگیری درمانی و بهبود مدیریت بیماران نقش مؤثری ایفا کند. با توجه به چالشهای تشخیصی این بیماری، انجام مطالعات گستردهتر و چندمرکزی برای بهینهسازی رویکردهای تشخیصی و درمانی پیشنهاد میشود.
واژههای کلیدی: لنفوم، غیر هوچکین، نئوپلاسمهای دستگاه گوارش، لنفوم سلول B بزرگ منتشر، آسیبشناسی بالینی
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
