دوره 33، شماره 10 - ( دی 1404 )
جلد 33 شماره 10 صفحات 9508-9495 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Sharifi Z, Kaki A. Investigation of the Changes in CXCL-14 and EPDR1 Gene Expression in Response to Aerobic Exercise in an Induced Obesity Animal Model. JSSU 2026; 33 (10) :9495-9508
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-6490-fa.html
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-6490-fa.html
شریفی زهرا، کاکی احمد. بررسی تغییرات بیان ژنهای CXCL-14 و EPDR1 در پاسخ به تمرین هوازی در مدل حیوانی چاقی القاشده. مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهید صدوقی يزد. 1404; 33 (10) :9495-9508
چکیده: (8 مشاهده)
مقدمه: چاقی با اختلال در عملکرد بافت چربی قهوهای (BAT) همراه است؛ بافتی که در تنظیم انرژی، ترموژنز و تعادل متابولیکی نقش دارد. ژنهای CXCL-14 و EPDR1 بهعنوان باتوکاینهای کلیدی، در عملکرد ایمنی و متابولیک BAT دخیلاند. این پژوهش باهدف بررسی تغییرات بیان ژنهای CXCL-14 و EPDR1 در پاسخ به تمرین هوازی در مدل حیوانی چاقی القاشده انجام شد.
روش بررسی: در این مطالعه تجربی، 32 سر موش صحرایی نر ویستار به دو گروه رژیم استاندارد و پرچرب حاوی فروکتوز تقسیم و پس از ۲۴ هفته القای چاقی، به سه گروه فرعی شامل: گروه شاهد، گروه رژیم غذایی پرچرب و گروه رژیم غذایی پرچرب و تمرین هوازی تخصیص یافتند. تمرینات هوازی به مدت ۸ هفته روی تردمیل انجام شد. در پایان، بیان ژنهای CXCL-14 و EPDR1 با روش Real-Time PCR سنجیده شد. آزمون آنالیز واریانس یکراهه و آزمون تعقیبی توکی برای تحلیل آماری استفاده گردید.
نتایج: نتایج پژوهش نشان داد که مصرف رژیم پرچرب همراه با فروکتوز موجب کاهش معنادار بیان ژنهای CXCL-14 و EPDR1 در مقایسه با گروه شاهد شد (P<0.001). در مقابل، مداخله تمرین هوازی سبب افزایش بیان این ژنها نسبت به گروه دریافتکننده رژیم پرچرب گردید (P<0.05). علاوه بر این، بهبود قابل توجهی در شاخصهای تنسنجی و پروفایل لیپیدی در گروه تمرینی مشاهده شد.
نتیجهگیری: تمرین هوازی با افزایش بیان ژنهای CXCL-14 و EPDR1، عملکرد متابولیکی و ضدالتهابی بافت چربی را در چاقی بهبود میبخشد. این سازوکار با بازسازی و ارتقای عملکرد بافت چربی، بهویژه چربی قهوهای، همراه است؛ بنابراین، میتوان ورزش هوازی را رویکردی مؤثر برای پیشگیری و کاهش عوارض مرتبط با چاقی دانست
روش بررسی: در این مطالعه تجربی، 32 سر موش صحرایی نر ویستار به دو گروه رژیم استاندارد و پرچرب حاوی فروکتوز تقسیم و پس از ۲۴ هفته القای چاقی، به سه گروه فرعی شامل: گروه شاهد، گروه رژیم غذایی پرچرب و گروه رژیم غذایی پرچرب و تمرین هوازی تخصیص یافتند. تمرینات هوازی به مدت ۸ هفته روی تردمیل انجام شد. در پایان، بیان ژنهای CXCL-14 و EPDR1 با روش Real-Time PCR سنجیده شد. آزمون آنالیز واریانس یکراهه و آزمون تعقیبی توکی برای تحلیل آماری استفاده گردید.
نتایج: نتایج پژوهش نشان داد که مصرف رژیم پرچرب همراه با فروکتوز موجب کاهش معنادار بیان ژنهای CXCL-14 و EPDR1 در مقایسه با گروه شاهد شد (P<0.001). در مقابل، مداخله تمرین هوازی سبب افزایش بیان این ژنها نسبت به گروه دریافتکننده رژیم پرچرب گردید (P<0.05). علاوه بر این، بهبود قابل توجهی در شاخصهای تنسنجی و پروفایل لیپیدی در گروه تمرینی مشاهده شد.
نتیجهگیری: تمرین هوازی با افزایش بیان ژنهای CXCL-14 و EPDR1، عملکرد متابولیکی و ضدالتهابی بافت چربی را در چاقی بهبود میبخشد. این سازوکار با بازسازی و ارتقای عملکرد بافت چربی، بهویژه چربی قهوهای، همراه است؛ بنابراین، میتوان ورزش هوازی را رویکردی مؤثر برای پیشگیری و کاهش عوارض مرتبط با چاقی دانست
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
فیزیولوژی ورزش
دریافت: 1404/5/13 | پذیرش: 1404/11/15 | انتشار: 1404/11/15
دریافت: 1404/5/13 | پذیرش: 1404/11/15 | انتشار: 1404/11/15
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
