دوره 33، شماره 10 - ( دی 1404 )
جلد 33 شماره 10 صفحات 9520-9509 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Rahmati Kukandeh M, Tangestanizadeh M, Arab H, Gharehkhani E, Shokrzadeh M. Investigating the Synergistic Effects of Aspartic Acid and Tocopherol on Cytotoxicity and Oxidative Stress Caused by Etoposide on Hepg2 Cell Line by MTT and ROS Methods. JSSU 2026; 33 (10) :9509-9520
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-6382-fa.html
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-6382-fa.html
رحمتی کوکنده محبوبه، تنگستانی زاده مریم، عرب حورالعین، قرهخانی الهه، شکرزاده محمد. اثرات هم افزایی آسپارتیک اسید و توکوفرول بر سمیت سلولی و استرس اکسیداتیو ناشی از اتوپوزاید بر رده سلولی HepG2. مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهید صدوقی يزد. 1404; 33 (10) :9509-9520
چکیده: (5 مشاهده)
مقدمه: سرطان کبد یکی از مرگبارترین سرطانها در سطح جهان است که یکی از داروهای شیمیدرمانی مورد استفاده در درمان این سرطان، اتوپوزاید است که با مهار آنزیم توپوایزومراز II باعث توقف چرخه سلولی و القای آپوپتوز میگردد. با اینحال، اتوپوزاید با ایجاد گونههای فعال اکسیژن (ROS) منجر به استرس اکسیداتیو و آسیب سلولی میشود. هدف از این مطالعه بررسی اثرات همافزایی دو ترکیب آنتیاکسیدانی، آلفا-توکوفرول و آسپارتیک اسید، بر سمیت سلولی و استرس اکسیداتیو القاشده توسط اتوپوزاید در رده سلولی HepG2 بود.
روش بررسی: در این مطالعه رده سلولی HepG2 با غلظت های گوناگون آلفا-توکوفرول و آسپارتیک اسید (10، 25، 50، 100، 200، 400 میکرومولار) پیش تیمار شد. و سپس با اتوپوزاید (در غلظت 7/08 میکرومولار = IC50) القای سمیت سلولی صورت گرفت. در ادامه، پارامترهای لیپیدپراکسیداسیون، گونههای فعال اکسیژن و زندهمانی سلولی اندازهگیری شدند.
نتایج: با توجه به نتایج حاصل از اندازهگیری میزان بقای سلولی و تستهای استرس اکسیداتیو، آلفا-توکوفرول و آسپارتیک اسید به همراه اتوپوزاید در تمامی غلظتهای مورد آزمایش باعث افزایش زندهمانی سلولی شدند و کاهش میزان MDA و ROS شدند.
نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان داد که ترکیب آلفا-توکوفرول و آسپارتیک اسید میتواند اثرات سمی اتوپوزاید را کاهش داده و با تقویت دفاع آنتیاکسیدانی سلول، نقش محافظتی مؤثری ایفا نماید. این یافتهها بر قابلیت استفاده از این ترکیب به عنوان یک استراتژی درمانی مکمل در درمان سرطان کبد تأکید دارد.
روش بررسی: در این مطالعه رده سلولی HepG2 با غلظت های گوناگون آلفا-توکوفرول و آسپارتیک اسید (10، 25، 50، 100، 200، 400 میکرومولار) پیش تیمار شد. و سپس با اتوپوزاید (در غلظت 7/08 میکرومولار = IC50) القای سمیت سلولی صورت گرفت. در ادامه، پارامترهای لیپیدپراکسیداسیون، گونههای فعال اکسیژن و زندهمانی سلولی اندازهگیری شدند.
نتایج: با توجه به نتایج حاصل از اندازهگیری میزان بقای سلولی و تستهای استرس اکسیداتیو، آلفا-توکوفرول و آسپارتیک اسید به همراه اتوپوزاید در تمامی غلظتهای مورد آزمایش باعث افزایش زندهمانی سلولی شدند و کاهش میزان MDA و ROS شدند.
نتیجهگیری: نتایج این مطالعه نشان داد که ترکیب آلفا-توکوفرول و آسپارتیک اسید میتواند اثرات سمی اتوپوزاید را کاهش داده و با تقویت دفاع آنتیاکسیدانی سلول، نقش محافظتی مؤثری ایفا نماید. این یافتهها بر قابلیت استفاده از این ترکیب به عنوان یک استراتژی درمانی مکمل در درمان سرطان کبد تأکید دارد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
زیست شناسی
دریافت: 1403/11/19 | پذیرش: 1404/2/16 | انتشار: 1404/11/15
دریافت: 1403/11/19 | پذیرش: 1404/2/16 | انتشار: 1404/11/15
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
