دوره 23، شماره 6 - ( شهریور 1394 )                   جلد 23 شماره 6 صفحات 569-558 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Davari A, Yassaei S, Danesh Kazemi A, Tajabadi Z. In vitro Evaluation of Microleakage of Orthodontic Brackets Bonded Using Methacrylate and Silorane Base Composite. JSSU 2015; 23 (6) :558-569
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-3164-fa.html
داوری عبدالرحیم، یاسایی صغری، دانش کاظمی علیرضا، تاج آبادی زهرا. بررسی آزمایشگاهی میزان ریزنشت براکت‌های ارتودنسی باند‌شده با کامپوزیت بیس متاکریلات و کامپوزیت بیس سایلوران. مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهید صدوقی يزد. 1394; 23 (6) :558-569

URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-3164-fa.html


چکیده:   (5430 مشاهده)
مقدمه: ریزنشت کامپوزیت اتصال‌دهنده براکت ارتودنسی در دوره درمان، یکی از مشکلات درمان‌های ارتودنسی است که باعث ایجاد مارجینال گپ وریزنشت از فضای بین دندان و کامپوزیت می‌شود. ریزنشت باعث نفوذ باکتری‌ها و مایعات خوراکی و در نتیجه تشکیل لکه‌های سفید زیر براکت‌ها می‌شود و این یک مشکل کلینیکی در طول درمان ارتودنسی است. همچنین مطالعات اندکی در این زمینه انجام شده است. هدف از این مطالعه مقایسه ریزنشت کامپوزیت بیس سایلوران و کامپوزیت بیس متاکریلات در باند به براکت‌های ارتودنسی بود. روش بررسی:30 عدد دندان پرمولر انسان جمع‌آوری و به دوگروه تقسیم شدند. درگروه اول، 15براکت ارتودنسی با کامپوزیت بیس سایلوران و در گروه دوم، 15براکت ارتودنسی باکامپوزیت بیس متاکریلات باند شدند. سپس دندان‌ها در آب نگهداری شدند و به مدت 500 سیکل تحت ترموسیکل بین 5 و 55 درجه قرارگرفتند. سپس دندان‌ها بالاک ناخن مهر و موم شدند و بعد نمونه‌ها به مدت 24 ساعت در محلول فوشین 5/0 درصد قرار گرفتند و سپس با استفاده از دیسک مخصوص و دستگاه برش در هریک از دندان‌ها برش زده شد و در نهایت نفوذ رنگ نمونه‌ها در زیر استریومیکرسکوپ مورد ارزیابی قرار گرفت و میزان ریزنشت بین ادهزیو-براکت و ادهزیو-مینا از صفر تا 3 درجه‌بندی شد. سپس اطلاعات جمع‌آوری شده به کمک ‌نرم‌افزار SPSS و آزمون Fisher exact و Mann-Whitney مورد تجزیه و تحلیل قرارگرفتند. نتایج: تفاوت معنی‌داری در ریزنشت در بین گروه‌ها وجود داشت. میزان ریزنشت براکت‌های باند شده با کامپوزیت بیس سایلوران به طور معنی‌داری کمتر از میزان ریزنشت براکت‌های باند شده با کامپوزیت بیس متاکریلات بود(03/0p =). همچنین میزان ریزنشت بین براکت-ادهزیو به طورمعنی‌داری بیشتر از میزان ریزنشت بین ادهزیو-مینا بود(025/0p=). نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه حاضرنشان دادکه کامپوزیت‌های بیس سایلوران ریزنشت کمتری را برای اتصال براکت‌ها فراهم کرده و می‌توان برای باند براکت‌های ارتودنسی استفاده کرد.
متن کامل [PDF 714 kb]   (1463 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: دندانپزشکی
دریافت: 1394/1/16 | پذیرش: 1394/6/21 | انتشار: 1394/6/21

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به ماهنامه علمی پ‍ژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2024 CC BY-NC 4.0 | SSU_Journals

Designed & Developed by : Yektaweb