دوره 27، شماره 11 - ( بهمن 1398 )                   جلد 27 شماره 11 صفحات 2052-2062 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Barzegari A, Asad M R, Ranjbar H. Effect of one Bout Continuous Versus Intermittent Aerobic Exercise on Plasma Levels of Intercellular Adhesion Molecules 1 and Vascular Cell Adhesion Molecules 1 in Patients with Coronary Heart Disease. JSSU. 2020; 27 (11) :2052-2062
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-4987-fa.html
برزگری علی، اسد محمدرضا، رنجبر حدیقه. تاثیر یک جلسه ورزش هوازی تداومی در مقابل تناوبی، بر سطوح پلاسمایی مولکول‌های چسبان بین سلولی 1 و مولکول های چسبان سلول عروقی 1 در بیماران مبتلا به بیماری عروق کرونر قلب. مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهید صدوقی يزد. 1398; 27 (11) :2052-2062

URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-4987-fa.html


چکیده:   (178 مشاهده)
مقدمه: مولکول­های چسبان نقش مهمی در پاتوژنز آترواسکلروز دارد و نوع ورزش ممکن است روی پاسخ این شاخص­ها تاثیر­گذار باشد. لذا، هدف پژوهش حاضر تاثیر یک جلسه ورزش هوازی تداومی در مقابل تناوبی، بر سطوح پلاسمایی مولکول­های چسبان بین سلولی1 (ICAM-1) و مولکول­های چسبان سلول عروقی1 (VCAM-1) در بیماران مبتلا به عروق کرونر بود.
روش بررسی: در این مطالعه نیمه­تجربی، 9 زن مبتلا به بیماری عروق کرونر در قالب طرح پیش­آزمون و پس­آزمون دو مرحله­ای (تناوبی و تداومی) با فاصله زمانی یک هفته شرکت کردند. برنامه تمرینی تداومی شامل دویدن یا راه­رفتن به مدت30دقیقه با شدت60 درصد ضربان قلب بیشینه بود. هم‌چنین فعالیت تناوبی شامل30دقیقه راه­رفتن یا دویدن با شدت متغیر بین50 تا80 درصد ضربان قلب بیشینه بود. سطوح ICAM-1 وVCAM-1 سرم برحسب نانوگرم بر میلی­لیتر به روش الایزا اندازه‌گیری شد. نتایج توسط نرم­افزار SPSS Inc., Chicago, IL; version 18 و آزمون اندازه­گیری‌های مکرر در سطح معناداری 05/0P مورد تحلیل قرار گرفت.
نتایج: یک جلسه تمرین تداومی و تناوبی تفاوت معنی­داری در سطوحICAM-1 و  VCAM-1سرمی ایجاد ننمود، به­طوری­که مقادیر ICAM-1 پس از فعالیت تداومی (1/0±6/233) و فعالیت تناوبی (0/1±4/230) بهدست آمد (181/0=P). علاوه­بر­این سطوح VCAM-1 نیز پس از فعالیت تداومی (0/7±36/163) و فعالیت تناوبی (9/6±86/194) گردید (211/0=P).
نتیجه‌گیری: یک جلسه فعالیت ورزشی سبب تحریک مسیرهای التهابی در بیماران عروق کرونر می شود. با توجه به نتایج این مطالعه، هنوز نمی­توان با قطعیت سمت و سوی اثر تمرین هوازی تداومی نسبت به تمرین تناوبی بر مولکول­های چسبان را تعیین نمود و نیاز به تحقیقات بیشتری در این زمینه است.
 
متن کامل [PDF 927 kb]   (160 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزش
دریافت: ۱۳۹۸/۷/۶ | پذیرش: ۱۳۹۸/۱۲/۲۰ | انتشار: ۱۳۹۸/۱۲/۲۰

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به ماهنامه علمی پ‍ژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | SSU_Journals

Designed & Developed by : Yektaweb