دوره 34، شماره 2 - ( اردیبهشت 1405 )
جلد 34 شماره 2 صفحات 9974-9965 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Ayatollahi F, Tabrizizadeh M, Rafieian Z, Shamsi N. Evaluation of Self-Efficacy in Final-Year Dental Students of Yazd Concerning Root Canal Therapy in 2025. JSSU 2026; 34 (2) :9965-9974
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-6509-fa.html
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-6509-fa.html
آیت اللهی فاطمه، تبریزی زاده مهدی، رفیعیان زهرا، شمسی نیما. بررسی خودکارآمدی دانشجویان سال آخر دانشکده دندانپزشکی یزد در مورد درمانهای ریشه در سال 1404. مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهید صدوقی يزد. 1405; 34 (2) :9965-9974
چکیده: (110 مشاهده)
مقدمه: درمان ریشه یکی از چالشبرانگیزترین درمانهای دندانپزشکی است که دانشجویان دندانپزشکی پس از فارغالتحصیلی باید مهارت کافی در انجام آن داشته باشند. با اینحال، بسیاری از دانشجویان در مواجهه با این درمان احساس عدم اطمینان و استرس میکنند. این مطالعه با هدف بررسی میزان خودکارآمدی دانشجویان سال آخر دانشکده دندانپزشکی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد در مورد درمانهای ریشه انجام شد.
روش بررسی: این مطالعه به روش مقطعی-توصیفی بر روی ۷۴ دانشجوی سال آخر دندانپزشکی که واحدهای تئوری و عملی اندودانتیک را گذرانده بودند، انجام شد. دادهها با استفاده از پرسشنامه استاندارد جمعآوری و با نرمافزارversion 16 SPSS تحلیل شدند. پرسشنامه شامل چهار بخش اطلاعات دموگرافیک، تجربه دانشجو، ارزیابی خود کارآمدی در مراحل مختلف درمان ریشه و پیشنهادهای دانشجویان برای بهبود آموزش بود.
نتایج: میانگین نمره خودکارآمدی دانشجویان 37/47 از 60 بود که در سطح متوسط قرار گرفت. بیشترین خود کارآمدی در مراحل ابتدایی مانند تشخیص دندان نیازمند درمان و اخذ گرافی مشاهده شد، در حالیکه کمترین خودکارآمدی در مراحل پیچیدهتر مانند بستن رابردم و مدیریت عوارض درمان گزارش شد. تفاوت معناداری بین خود کارآمدی با نمرات تئوری و عملی و ترم تحصیلی وجود داشت (0/05>P)، اما بین جنسیت و نوع پذیرش دانشجویان با نمره خودکارآمدی تفاوت معنیدار آماری مشاهده نشد (0/05<P).
نتیجهگیری: یافتهها نشان داد که خودکارآمدی دانشجویان در انجام درمانهای اندودانتیک، بهویژه در مراحل پیچیده، نیاز به بهبود دارد. پیشنهاد میشود با افزایش ساعات آموزشی، استفاده از تجهیزات مدرن و تمرین عملی بیشتر، خودکارآمدی و مهارت دانشجویان ارتقا یابد.
روش بررسی: این مطالعه به روش مقطعی-توصیفی بر روی ۷۴ دانشجوی سال آخر دندانپزشکی که واحدهای تئوری و عملی اندودانتیک را گذرانده بودند، انجام شد. دادهها با استفاده از پرسشنامه استاندارد جمعآوری و با نرمافزارversion 16 SPSS تحلیل شدند. پرسشنامه شامل چهار بخش اطلاعات دموگرافیک، تجربه دانشجو، ارزیابی خود کارآمدی در مراحل مختلف درمان ریشه و پیشنهادهای دانشجویان برای بهبود آموزش بود.
نتایج: میانگین نمره خودکارآمدی دانشجویان 37/47 از 60 بود که در سطح متوسط قرار گرفت. بیشترین خود کارآمدی در مراحل ابتدایی مانند تشخیص دندان نیازمند درمان و اخذ گرافی مشاهده شد، در حالیکه کمترین خودکارآمدی در مراحل پیچیدهتر مانند بستن رابردم و مدیریت عوارض درمان گزارش شد. تفاوت معناداری بین خود کارآمدی با نمرات تئوری و عملی و ترم تحصیلی وجود داشت (0/05>P)، اما بین جنسیت و نوع پذیرش دانشجویان با نمره خودکارآمدی تفاوت معنیدار آماری مشاهده نشد (0/05<P).
نتیجهگیری: یافتهها نشان داد که خودکارآمدی دانشجویان در انجام درمانهای اندودانتیک، بهویژه در مراحل پیچیده، نیاز به بهبود دارد. پیشنهاد میشود با افزایش ساعات آموزشی، استفاده از تجهیزات مدرن و تمرین عملی بیشتر، خودکارآمدی و مهارت دانشجویان ارتقا یابد.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
دندانپزشکی
دریافت: 1404/6/12 | پذیرش: 1404/9/9 | انتشار: 1405/3/15
دریافت: 1404/6/12 | پذیرش: 1404/9/9 | انتشار: 1405/3/15
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
