دوره 34، شماره 3 - ( خرداد 1405 )
جلد 34 شماره 3 صفحات 9994-9981 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Sarlak A, Sarlak Z. Studying the Effect of Physical Activity and Mobility on the Physical and Mental State of Children with Autism. , J Shahid Sadoughi Univ Med Sci Health Serv.. 2026; 34 (3) :9981-9994
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-6500-fa.html
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-6500-fa.html
سرلک علی، سرلک زهره. بررسی تأثیر تحرک و فعالیت بدنی بر وضعیت جسمی و روانی کودکان مبتلا به اوتیسم. ، مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهید صدوقی يزد. 1405; 34 (3) :9981-9994
چکیده: (763 مشاهده)
مقدمه: شواهد نشان می‌دهد فعالیت جسمانی منظم می‌تواند به بهبود توانایی‌های حرکتی، ارتقای سلامت روانی کودکان مبتلا به اوتیسم کمک کند. هدف این پژوهش، بررسی اثرات تحرک و فعالیت جسمانی بر وضعیت جسمی و روانی کودکان مبتلا به اوتیسم است.
روش بررسی: روش کار به این صورت بود که 60 مقاله جستجو شده در از طریق جمع‌آوری از پایگاه‌های اطلاعاتی معتبر شامل Web of Science ،Scopus ،PubMed ، Scholar Google،MagIran، SID انجام شد و در نهایت 60 مطالعه واجد معیارهای ورود انتخاب گردید. یافته‌ها نشان داد فعالیت های جسمانی ساختار حرکتی کودکان مبتلا به اوتیسم را تقویت می‌کند. تمرین هوازی، تقویتی و تعادلی به بهبود عملکرد بدن منجر می‌شود. به لحاظ روانی، شرکت در برنامه‌های ورزشی منظم با ترشح اندروفین، کاهش سطح کورتیزول و تنظیم بهتر پاسخ های استرسی همراه است که منجر به کاهش رفتارهای تکراری و اضطرابی و افزایش احساس رضایت و انگیزه می‌شود.
نتیجه‌گیری: فعالیت جسمانی منظم و هدفمند به عنوان یک مداخله غیردارویی مؤثر، قابلیت بهبود عملکرد و مهارت های حرکتی، تنظیم شاخص توده بدنی، کاهش رفتارهای کلیشه‌ای و ارتقای سلامت روانی و تعاملات اجتماعی و مهارت‌های ارتباطی کودکان مبتلا به اوتیسم را دارد. نتایج این مرور نشان می‌دهد مداخلات فعالیت جسمانی با ساختار و شدت مناسب، هم برای توان بدنی و هم برای سلامت روانی کودکان مبتلا به اوتیسم مفید است
روش بررسی: روش کار به این صورت بود که 60 مقاله جستجو شده در از طریق جمع‌آوری از پایگاه‌های اطلاعاتی معتبر شامل Web of Science ،Scopus ،PubMed ، Scholar Google،MagIran، SID انجام شد و در نهایت 60 مطالعه واجد معیارهای ورود انتخاب گردید. یافته‌ها نشان داد فعالیت های جسمانی ساختار حرکتی کودکان مبتلا به اوتیسم را تقویت می‌کند. تمرین هوازی، تقویتی و تعادلی به بهبود عملکرد بدن منجر می‌شود. به لحاظ روانی، شرکت در برنامه‌های ورزشی منظم با ترشح اندروفین، کاهش سطح کورتیزول و تنظیم بهتر پاسخ های استرسی همراه است که منجر به کاهش رفتارهای تکراری و اضطرابی و افزایش احساس رضایت و انگیزه می‌شود.
نتیجه‌گیری: فعالیت جسمانی منظم و هدفمند به عنوان یک مداخله غیردارویی مؤثر، قابلیت بهبود عملکرد و مهارت های حرکتی، تنظیم شاخص توده بدنی، کاهش رفتارهای کلیشه‌ای و ارتقای سلامت روانی و تعاملات اجتماعی و مهارت‌های ارتباطی کودکان مبتلا به اوتیسم را دارد. نتایج این مرور نشان می‌دهد مداخلات فعالیت جسمانی با ساختار و شدت مناسب، هم برای توان بدنی و هم برای سلامت روانی کودکان مبتلا به اوتیسم مفید است
نوع مطالعه: مروری |
موضوع مقاله:
فیزیولوژی ورزش
دریافت: 1404/6/3 | پذیرش: 1404/6/25 | انتشار: 1405/3/15
دریافت: 1404/6/3 | پذیرش: 1404/6/25 | انتشار: 1405/3/15
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
