مقدمه: با توجه به اهمیت آموزش احیای قلبی ریوی (CPR) در ارتقا صلاحیت بالینی دانشجویان فوریتهای پزشکی و محدودیتهای روشهای سنتی آموزشی، استفاده از رویکردهای نوین مانند کلاس معکوس (Flipped Classroom) مورد توجه قرار گرفته است. هدف این مطالعه، تعیین اثربخشی آموزش به شیوه کلاس معکوس بر شایستگی CPR در دانشجویان کارشناسی فوریتهای پزشکی بود.
روش بررسی: این مطالعه بهصورت یک کارآزمایی تصادفی کنترلشده طراحی و اجرا شد. در مجموع ۱۰۲ دانشجوی کارشناسی فوریتهای پزشکی بهطور تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل تخصیص یافتند. گروه مداخله آموزش احیای قلبی ریوی (CPR) را به شیوه کلاس معکوس دریافت کرد، در حالیکه گروه کنترل آموزش CPR را به روش سنتی دریافت نمود. در گروه کنترل، آموزش سنتی بهصورت آموزش شامل سخنرانی حضوری، بحث کلاسی، تمرینات عملی بود. برای ارزیابی عملکرد و شایستگی بالینی دانشجویان، از فرم Mini-CEX جهت سنجش مهارتهای بالینی فردی و از آزمون صلاحیت بالینی OSCE در اجرای CPR استفاده گردید. این ارزیابیها در سه مقطع زمانی شامل پیشآزمون، هفته هشتم و هفته دوازدهم صورت پذیرفتند.
نتایج: یافتهها نشان دادند که گروه مداخله در مقایسه با گروه کنترل، هم در ارزیابی مهارتهای بالینی توسط فرم Mini-CEX و هم در آزمون صلاحیت عملی OSCE مربوط به اجرای احیای قلبی ریوی، نمرات بالاتری کسب کردند. تفاوت میانگین نمرات در مقاطع پسآزمون از نظر آماری معنادار بود (p < 0.001). بهطور مشخص، میانگین نمرات OSCE در گروه مداخله از پیشآزمون به هفته هشتم حدود 8/8 نمره افزایش یافت و از پیشآزمون به هفته دوازدهم حدود 8/11 نمره افزایش نشان داد. همچنین، بین هفته هشتم و دوازدهم نیز افزایش حدود 3 نمره مشاهده شد. این یافتهها بیانگر روند افزایشی معنادار در صلاحیت بالینی شرکتکنندگان گروه مداخله در طول زمان است.
نتیجهگیری: بر اساس یافته ها، آموزش به شیوه کلاس معکوس میتواند بهعنوان یک رویکرد مؤثر و دانشجو-محور در آموزش CPR مورد استفاده قرار گیرد و زمینهساز اصلاحات برنامه درسی در آموزش فوریتهای پزشکی باشد.
نوع مطالعه:
کارآزمایی بالینی |
موضوع مقاله:
آموزش پزشکی دریافت: 1404/6/2 | پذیرش: 1404/10/23 | انتشار: 1404/2/15