Rajaei M, Zare-Zardini H, Eslami H, Ansari M. The role of biomaterials in improvement of the wound healing process caused by diabetes. , J Shahid Sadoughi Univ Med Sci Health Serv.. 2026; 34 (8) :10515-10541
URL:
http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-6472-fa.html
رجایی مائده، زارع زردینی هادی، اسلامی حسین، انصاری مجتبی. نقش بیومتریالها در بهبود فرآیند ترمیم زخم ناشی از دیابت. ، مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهید صدوقی يزد. 1405; 34 (8) :10515-10541
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-6472-fa.html
چکیده: (41 مشاهده)
مقدمه: زخمهای پای دیابتی (DFUs) از عوارض شدید و چالشبرانگیز دیابت هستند که روند ترمیم در آنها به دلیل هایپرگلیسمی، هیپوکسی و عفونتهای مزمن مختل میشود. پانسمانهای سنتی اغلب در مدیریت این زخمها ناکارآمدند. هدف از این مطالعه مروری، بررسی نقش بیومتریالهای نوین (پلیمرها، بیوسرامیکها و فلزات) در تسریع و بهبود فرآیند ترمیم زخمهای دیابتی است.
روش کار: در این مطالعه مروری نقلی، جستجوی متون در پایگاههای اطلاعاتی معتبر شامل PubMed، Scopus، Web of Science و Google Scholar با استفاده از کلیدواژههای "زخم دیابتی"، "بیومتریال"، "مهندسی بافت" و "پانسمان زخم" انجام شد. مقالات مرتبط با کاربرد مواد زیستی در مدلهای آزمایشگاهی و حیوانی زخم دیابتی وارد مطالعه شدند.
نتایج: بررسی متون نشان میدهد که بیومتریالها از طریق تقلید از ماتریکس خارج سلولی (ECM) میتوانند روند ترمیم را هدایت کنند. بیوسرامیکها با رهایش یونهای فعال باعث تحریک رگزایی میشوند. نانوذرات فلزی خواص ضدباکتریایی قدرتمندی علیه بیوفیلمها ارائه میدهند و بیوپلیمرها (و پلیمرهای هوشمند) محیطی مرطوب، زیستسازگار و پاسخگو به محرکها (مانند pH و دما) برای رهایش هدفمند دارو و فاکتورهای رشد فراهم میکنند.
نتیجهگیری: استفاده از داربستها و پانسمانهای مبتنی بر بیومتریال، با تعدیل فاز التهابی، کاهش استرس اکسیداتیو و تحریک تکثیر سلولی، یک استراتژی درمانی بسیار امیدوارکننده برای جلوگیری از قطع عضو در بیماران دیابتی محسوب میشود. با این حال، برای ورود این محصولات به فاز بالینی، بهینهسازی خواص مکانیکی و بررسیهای درازمدت سمیتشناسی ضروری است.
نوع مطالعه:
مروری |
موضوع مقاله:
سایر دریافت: 1404/4/12 | پذیرش: 1405/8/15 | انتشار: 1405/8/15