دوره 34، شماره 2 - ( اردیبهشت 1405 )
جلد 34 شماره 2 صفحات 9936-9922 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Azizi M B, Rezaei R, Salesi M, Nemati J. Effect of Six Weeks of Continuous and High-Intensity Interval Training on miR-132, miR-134 Levels and Stroke Volume, in Male Rats: A Stroke Model. JSSU 2026; 34 (2) :9922-9936
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-6423-fa.html
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-6423-fa.html
عزیزی محمدباقر، رضایی رسول، ثالثی محسن، نعمتی جواد. تاثیر شش هفته پیش آمادهسازی با تمرین تداومی و تناوبی پرشدت بر مقادیر miR-132، miR-134، وحجم سکته مغزی در رتهای صحرایی نر : مدل سکته مغزی. مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهید صدوقی يزد. 1405; 34 (2) :9922-9936
چکیده: (55 مشاهده)
مقدمه: متخصصان علوم ورزشی هنوز در مورد یک دستورالعمل ورزشی جامع جهت پیشگیری و درمان سکته مغزی به نتیجه قطعی نرسیدهاند. لذا هدف از تحقیق حاضر تاثیر شش هفته پیش آمادهسازی با تمرین تداومی و تناوبی پرشدت بر مقادیر miR-132 ، miR-134، حجم سکته مغزی و نقص نورولوژیک در رتهای صحرایی نر: مدل سکته مغزی بود.
روش بررسی: در این پژوهش تجربی، 24 سر رت نر (هشت هفته ای از نژاد ویستار) به چهار گروه (6 سر در هر گروه) شم، HIIT، MICT و کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرین گروه HIIT (6 ست دو دقیقه ای با 85-90% VO2max در مرحله فعالیت و 5 ست 2 دقیقهای با 65% VO2max در مرحله استراحت) و MICT (با 65% VO2max) پنج جلسه در هفته، به مدت شش هفته اجرا شد. در پایان بافتهای هیپوکمپ، کورتکس و استریاتوم مغز جهت سنجش بیان miR-132 و miR-134 با استفاده از روش Real Time PCR اندازهگیری گردید. تحلیل داده¬ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یکراهه و آزمون تعقیبی بونفرونی (0/05<p) به کمک نرم¬افزار SPSS version 16 انجام شد.
نتایج: هر دو مدل تمرین پیش آمادهسازی باعث افزایش معنیدار بیان miR-132 در ناحیه هیپوکمپ نسبت به گروه کنترل شدند (0/05<P)؛ اما در ناحیه کورتکس MICT و در ناحیه استریاتوم، HIIT این اثر را داشت HIIT (0/05 (p<. موجب افزایش معنیدار بیان miR-134 در ناحیه کورتکس شد و در ناحیه استریاتوم کاهش معنیدار نشان داد (0/05<P). در متغیرهای حجم سکته مغزی و نقص نورولوژیک بین هر دو گروه تمرینی HIIT و MICT با گروه کنترل تفاوت معنیدار وجود داشت (0/05<P).
نتیجهگیری: انجام فعالیتهای ورزشی در طول عمر می تواند تاثیر مثبت بر بخشهای مختلف مغز بگذارد و پس از وقوع سکته مغزی به بیمار کمک کند. لذا انجام فعالیت ورزشی منظم میتواند عوارض حاد و مزمن سکته مغزی را به حداقل برساند.
روش بررسی: در این پژوهش تجربی، 24 سر رت نر (هشت هفته ای از نژاد ویستار) به چهار گروه (6 سر در هر گروه) شم، HIIT، MICT و کنترل تقسیم شدند. برنامه تمرین گروه HIIT (6 ست دو دقیقه ای با 85-90% VO2max در مرحله فعالیت و 5 ست 2 دقیقهای با 65% VO2max در مرحله استراحت) و MICT (با 65% VO2max) پنج جلسه در هفته، به مدت شش هفته اجرا شد. در پایان بافتهای هیپوکمپ، کورتکس و استریاتوم مغز جهت سنجش بیان miR-132 و miR-134 با استفاده از روش Real Time PCR اندازهگیری گردید. تحلیل داده¬ها با استفاده از آزمون آنالیز واریانس یکراهه و آزمون تعقیبی بونفرونی (0/05<p) به کمک نرم¬افزار SPSS version 16 انجام شد.
نتایج: هر دو مدل تمرین پیش آمادهسازی باعث افزایش معنیدار بیان miR-132 در ناحیه هیپوکمپ نسبت به گروه کنترل شدند (0/05<P)؛ اما در ناحیه کورتکس MICT و در ناحیه استریاتوم، HIIT این اثر را داشت HIIT (0/05 (p<. موجب افزایش معنیدار بیان miR-134 در ناحیه کورتکس شد و در ناحیه استریاتوم کاهش معنیدار نشان داد (0/05<P). در متغیرهای حجم سکته مغزی و نقص نورولوژیک بین هر دو گروه تمرینی HIIT و MICT با گروه کنترل تفاوت معنیدار وجود داشت (0/05<P).
نتیجهگیری: انجام فعالیتهای ورزشی در طول عمر می تواند تاثیر مثبت بر بخشهای مختلف مغز بگذارد و پس از وقوع سکته مغزی به بیمار کمک کند. لذا انجام فعالیت ورزشی منظم میتواند عوارض حاد و مزمن سکته مغزی را به حداقل برساند.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
فیزیولوژی ورزش
دریافت: 1404/1/23 | پذیرش: 1404/3/10 | انتشار: 1405/3/15
دریافت: 1404/1/23 | پذیرش: 1404/3/10 | انتشار: 1405/3/15
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
