دوره 33، شماره 10 - ( دی 1404 )
جلد 33 شماره 10 صفحات 9551-9540 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Barzegari A, Dashti Khavidaki M H, Molaei O. Effect of Two Types of Resistance Training with and Without Blood Flow Restriction on Some Pro-Inflammatory Cytokines in Overweight Men. JSSU 2026; 33 (10) :9540-9551
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-6376-fa.html
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-6376-fa.html
برزگری علی، دشتی خویدکی محمدحسن، مولائی امید. اثر دو نوع تمرین مقاومتی با و بدون محدودیت جریان خون بر برخی سایتوکاین های پیش التهابی در مردان دارای اضافه وزن. مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهید صدوقی يزد. 1404; 33 (10) :9540-9551
چکیده: (12 مشاهده)
مقدمه: سیتوکینها گروهی از پروتئینها هستند که نقش اصلی را در پاسخهای التهابی به محرکهای پاتولوژی مانند التهاب و بهبود سلامت متابولیک در افراد دارای اضافهوزن ایفا کنند. هدف از تحقیق حاضر، اثر دو نوع تمرین مقاومتی با و بدون محدودیت جریان خون بر برخی سایتوکاینهای پیشالتهابی در مردان دارای اضافهوزنبود.
روش بررسی: روش پژوهش حاضر از نوع مداخلهای (نیمه تجربی) بود. 50 مرد با میانگین سنی 1/98±25/66 سال و شاخص توده بدنی 3/34±28/1 کیلوگرم بر مترمربع انتخاب شدند و بهصورت تصادفی در 5 گروه تمرین مقاومتی 1 (10 نفر)، تمرین مقاومتی 2 (10 نفر)، تمرین مقاومتی 1 با محدودیت جریان خون(10 نفر)، تمرین مقاومتی 2 با محدودیت جریان خون (10 نفر) و کنترل (10 نفر) تقسیم شدند. تمرینات مقاومتی 1 و 2 با و بدون محدودیت جریان به مدت 6 هفته و هر هفته 3 جلسه انجام شد. قبل و بعد از شش هفته تمرین، نمونههای خونی آزمودنیها جمعآوری و سطوح سرمی TNF-a، IL-1 β و IL-6 با روش الایزا اندازهگیری شد. سپس تغییرات برونگروهی با آزمون کواریانس و درون گروهی بونفرونی با نرمافزار SPSS version 16 ارزبابی قرار گرفت.
نتایج: نتایج نشان داد که اختلاف معنیداری بین 5 گروه پژوهش در سطوح TNF-α و IL-6 (000/0 =P) وجود دارد و تغییرات سطوح TNF-α در گروههای تمرین مقاومتی 1 (003/0 =P) ، تمرین مقاومتی 2 (0/004 =P) ، تمرین مقاومتی1 و 2 با محدودیت جریان خون (000/0 =P) نسبت به گروه کنترل کاهش معنیداری داشت و تغییرات سطوح IL-6 نیز در گروههای تمرین مقاومتی با محدودیت جریان 1 و 2 نسبت به گروه کنترل کاهش معنیداری داشت (001/0 =P) ، ضمن این که اختلاف معنیداری میان گروههای پژوهش در سطوح IL-1 β (115/0 =P) مشاهده نشد.
نتیجهگیری: مطالعه حاضر نشان داد که تمرین مقاومتی با و بدون محدودیت جریان خون میتوانند یک ابزار غیردارویی مفید برای کاهش برخی فاکتورهای التهابی مزمن محسوب شوند.
روش بررسی: روش پژوهش حاضر از نوع مداخلهای (نیمه تجربی) بود. 50 مرد با میانگین سنی 1/98±25/66 سال و شاخص توده بدنی 3/34±28/1 کیلوگرم بر مترمربع انتخاب شدند و بهصورت تصادفی در 5 گروه تمرین مقاومتی 1 (10 نفر)، تمرین مقاومتی 2 (10 نفر)، تمرین مقاومتی 1 با محدودیت جریان خون(10 نفر)، تمرین مقاومتی 2 با محدودیت جریان خون (10 نفر) و کنترل (10 نفر) تقسیم شدند. تمرینات مقاومتی 1 و 2 با و بدون محدودیت جریان به مدت 6 هفته و هر هفته 3 جلسه انجام شد. قبل و بعد از شش هفته تمرین، نمونههای خونی آزمودنیها جمعآوری و سطوح سرمی TNF-a، IL-1 β و IL-6 با روش الایزا اندازهگیری شد. سپس تغییرات برونگروهی با آزمون کواریانس و درون گروهی بونفرونی با نرمافزار SPSS version 16 ارزبابی قرار گرفت.
نتایج: نتایج نشان داد که اختلاف معنیداری بین 5 گروه پژوهش در سطوح TNF-α و IL-6 (000/0 =P) وجود دارد و تغییرات سطوح TNF-α در گروههای تمرین مقاومتی 1 (003/0 =P) ، تمرین مقاومتی 2 (0/004 =P) ، تمرین مقاومتی1 و 2 با محدودیت جریان خون (000/0 =P) نسبت به گروه کنترل کاهش معنیداری داشت و تغییرات سطوح IL-6 نیز در گروههای تمرین مقاومتی با محدودیت جریان 1 و 2 نسبت به گروه کنترل کاهش معنیداری داشت (001/0 =P) ، ضمن این که اختلاف معنیداری میان گروههای پژوهش در سطوح IL-1 β (115/0 =P) مشاهده نشد.
نتیجهگیری: مطالعه حاضر نشان داد که تمرین مقاومتی با و بدون محدودیت جریان خون میتوانند یک ابزار غیردارویی مفید برای کاهش برخی فاکتورهای التهابی مزمن محسوب شوند.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
فیزیولوژی ورزش
دریافت: 1403/11/13 | پذیرش: 1403/12/19 | انتشار: 1404/11/15
دریافت: 1403/11/13 | پذیرش: 1403/12/19 | انتشار: 1404/11/15
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
