مقدمه: واریکوسل شایع ترین عامل کاهش تولید و کیفیت اسپرم و در نتیجه ناباروری مردان است. هدف مطالعه حاضر بررسی تغییرات هیستوپاتولوژیک بافت بیضه، سطوح هورمون های LH، FSH و تستوسترون و پارامترهای اسپرمی (حیات، تعداد و تحرک) در موشهای صحرایی نر بالغ پس از القای واریکوسل بود.
روش بررسی: مطالعه حاضر یک تحقیق آزمایشگاهی و بنیادی بود که روی 12 سر موش صحرایی نر بالغ از نژاد ویستار با سن 12 هفته و وزن میانگین 160 گرم صورت گرفت. نمونه ها به دو گروه کنترل و آزمایشی تقسیم شدند. در گروه آزمایشی، با انجام عمل جراحی بر روی ورید کلیه چپ، واریکوسل در بیضه چپ ایجاد شد. پس از 2 ماه، نمونه های خون، اسپرم و بافت بیضه از هر دو گروه جمع آوری و مورد آزمایش قرار گرفتند. تحلیلهای آماری با استفاده از نرمافزار SAS نسخه 9/4 (رویهGLM) GraphPad Prism نسخه 10 انجام شد و مقایسه میانگینها با آزمون t مستقل صورت گرفت.
نتایج: یافتهها نشان داد که واریکوسل بهصورت معنیداری سبب کاهش وزن بیضه گردید، بهطوریکه میانگین وزن بیضه در گروه شم 0/3 ± 2/5 گرم و در گروه واریکوسل 0/1 ±0/5 گرم بود. واریکوسل بهصورت معنیداری سبب کاهش وزن بیضه گردید (0/05>P). همچنین، درصد زندهمانی اسپرم در گروه شم 0/9 ± 8/5 و در گروه واریکوسل 0/6 ± 4/5 گزارش شد. واریکوسل بهصورت معنیداری سبب کاهش درصد زندهمانی اسپرم، میزان تحرک اسپرم گردید (0/05>P). سطح هورمون LH در گروه واریکوسل با میانگین 0/2 ± 4/4 IU/L نسبت به گروه شم با میانگین 0/3 ± 3/9 IU/L افزایش داشت (0/05>P). همچنین، سطح FSH در گروه واریکوسل 0/5 ± 10/3 mIU/mL در مقایسه با 0/4 ± 9/2 mIU/mL در گروه شم افزایش نشان داد (0/05>P). همچنین، واریکوسل سبب کاهش سطح هورمون تستوسترون گردید (0/05>P).
نتیجهگیری: بر اساس یافتههای موجود در مطالعه، میتوان نتیجه گرفت که واریکوسل با ایجاد اختلال در بافت بیضه و سلولهای مسئول اسپرماتوژنز، کیفیت و کمیت اسپرمها و هماهنگی هورمونهای جنسی را مختل میکند
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
پاتولوژی دریافت: 1403/11/9 | پذیرش: 1404/4/16 | انتشار: 1405/3/15