مقدمه: در حال حاضر با توجه به شیوع بالای بوی بد دهان از آن به عنوان یک بیماری مجزا یاد میشود. بررسی این موضوع از طریق مطالعات محلی امکان آموزش و برنامههای مداخله مناسب را فراهم میآورد. این اقدامات در نهایت به مدیریت بهتر بوی بد دهان در سطح جامعه کمک خواهند کرد. از این رو مطالعه حاضر با هدف بررسی آگاهی و عملکرد پزشکان و دندانپزشکان عمومی شاغل در شهر یزد از علل بوی بددهان و درمان آن انجام شد.
روش بررسی: در این مطالعه توصیفی مقطعی، 110پزشک و دندانپزشک عمومی شاغل در شهر یزد به روش برنامهریزیشده و غیرتصادفی انتخاب شدند و پرسشنامهای در زمینه آگاهی از علل بوی بد دهان، تشخیص و درمان آن را تکمیل نمودند. دادهها با استفاده از نرمافزار SPSS version 16 تجزیه و تحلیل شدند و برای تحلیل دادهها از آزمونهای T-test، one-way ANOVA، آزمون تعقیبی Post Hoc و ضریب همبستگی پیرسون استفاده گردید. سطح معنیداری 0/05 درنظر گرفته شد.
نتایج: در این مطالعه 59/1 درصد پزشکان و دندانپزشکان شرکتکننده مرد و 9/40 درصد زن بودند. میانگین سابقه کار آنها 8±15/02 سال بود. میانگین نمره آگاهی پزشکان و دندانپزشکان 2/99±13/03 از20 نمره با دامنه تغییرات 5 تا 19 بود. ارتباط آماری معنیداری بین میانگین نمره آگاهی با جنسیت و محل خدمت پزشکان و دندانپزشکان وجود نداشت، اما ارتباط آماری مستقیمی بین آگاهی پزشکان و دندانپزشکان با سابقه کار کلینیکی آنها یافت شد (0/008=P). مطالعه حاضر با مطالعه وزیری و همکاران همراستا میباشد.
نتیجهگیری: براساس نتایج مشخص شد، پزشکان و دندانپزشکان عمومی شهر آگاهی متوسطی از بوی بد دهان، تشخیص و درمان آن داشتند و در افراد با سابقه کار طولانی سطح آگاهی بالاتر بود. لحاظ نمودن این مورد در برنامههای بازآموزی پیشنهاد میگردد.
نوع مطالعه:
پژوهشي |
موضوع مقاله:
دندانپزشکی دریافت: 1403/8/3 | پذیرش: 1403/9/18 | انتشار: 1404/12/15