دوره 30، شماره 8 - ( آبان 1401 )                   جلد 30 شماره 8 صفحات 5130-5120 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Karimi M, Gheini M H, Taleahmad F, Roghani M. Effect of Trigonelline on Dendritic Morphology in the Hippocampus and Prefrontal Cortex in Streptozotocin-Induced Diabetic Rats. JSSU 2022; 30 (8) :5120-5130
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-5645-fa.html
کریمی محسن، قینی محمدحسین، طالع احمد فاطمه، روغنی مهرداد. اثر تریگونلین بر مورفولوژی دندریتی در هیپوکامپ و قشر پره‌فرونتال در موش صحرایی دیابتی شده با استرپتوزوتوسین. مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهید صدوقی يزد 1401; 30 (8) :5130-5120

URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-5645-fa.html


چکیده:   (125 مشاهده)
مقدمه: دیابت قندی با افزایش استرس اکسیداتیو سبب تغییرات نامطلوب در مورفولوژی نورونی هیپوکامپ و قشر پره‌فرونتال مغز می‌شود. تریگونلین دارای اثرات کاهنده‌ قند خون و مهار استرس اکسیداتیو می‌‌­باشد. هدف از این مطالعه تعیین اثر حفاظتی تریگونلین بر تغییرات دندریتی نورون‌های هیپوکامپ و قشر پره‌فرونتال در موش صحرایی می‌­باشد.
روش بررسی: در این بررسی تجربی، تعداد 32 سر موش نر، نژاد ویستار در محدوده وزنی 235-195 گرم به‌طور تصادفی به 4 گروه شامل: کنترل، کنترل تیمار شده با تریگونلین، دیابتی و دیابتی تیمار شده با تریگونلین تقسیم شدند. تریگونلین به میزان 50  mg/kgبه مدت 7 هفته تجویز دهانی شد. برای دیابتی نمودن حیوانات از تزریق داخل صفاقی تک دوز استرپتوزوتوسین60 mg/kg استفاده شد. وزن حیوانات و میزان گلوکز در ابتدای کار و 4 و 8 هفته پس از القاء دیابت اندازه‌گیری شد. برای بررسی دندریت‌های نورونی هیپوکامپ و قشر پره‌فرونتال، پس از خارج‌کردن مغز از روش رنگ‌آمیزی گلژی استفاده شد. برای آنالیز آماری از آزمون آنووای یک‌طرفه و تست تعقیبی توکی در نرم‌افزارversion 16  SPSS استفاده شد و 0/05p< به‌عنوان سطح معنی­‌دار در نظر گرفته شد.
نتایج: میزان گلوکز سرم در گروه دیابتی تیمار شده با تریگونلین در مقایسه با گروه دیابتی به‌طور معنی­داری کاهش یافت (0/01p<). تراکم خارهای دندریتی نورون‌های قشر پره‌فرونتال و ناحیه‌ هیپوکامپ درگروه دیابتی در مقایسه با گروه کنترل به‌طور معنی‌داری کاهش یافت (0/01p<). هم‌چنین تراکم خارها در گروه دیابتی تیمار شده با تریگونلین در مقایسه با گروه دیابتی به‌طور معنی‌داری افزایش یافت (0/01p<).
نتیجه‌گیری: تریگونلین هیپوگلیسمیک بوده و سبب جلوگیری از کاهش خارهای دندریتی قشر پره‌فرونتال و هیپوکامپ مغز ناشی از دیابت قندی القا شده با استرپتوزوتوسین می‌­شود.
متن کامل [PDF 738 kb]   (81 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (26 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی
دریافت: 1400/10/11 | پذیرش: 1401/1/21 | انتشار: 1401/8/15

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به ماهنامه علمی پ‍ژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2022 CC BY-NC 4.0 | SSU_Journals

Designed & Developed by : Yektaweb