دوره 29، شماره 3 - ( خرداد 1400 )
جلد 29 شماره 3 صفحات 3587-3578 |
برگشت به فهرست نسخه ها
Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:
Mashayekhi Mazar V, Dehghani A, Mirzaee M, Askarshahi M, Sharifi M R, Faryabi R et al . Epidemiological Survey of Measles Cases in the South of Kerman Province during 2014-2015. J Shahid Sadoughi Univ Med Sci Health Serv. 2021; 29 (3) :3578-3587
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-4386-fa.html
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-4386-fa.html
مشایخی مزار وحید، دهقانی علی، میرزایی مسعود، عسکری شاهی محسن، شریفی محمدرضا، فاریابی رضا و همکاران.. بررسی اپیدمیولوژیک موارد مبتلا به بیماری سرخک در جنوب استان کرمان طی سال‌های 1394-1393. مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهید صدوقی يزد. 1400; 29 (3) :3578-3587
وحید مشایخی مزار 
، علی دهقانی* ، مسعود میرزایی ، محسن عسکری شاهی ، محمدرضا شریفی، رضا فاریابی ، سعیده بلوچ شهریاری
، علی دهقانی* ، مسعود میرزایی ، محسن عسکری شاهی ، محمدرضا شریفی، رضا فاریابی ، سعیده بلوچ شهریاری
چکیده: (3541 مشاهده)
مقدمه: با توجه به بار جهانی بیماری سرخک، همواره جهت کنترل و ریشه‌کنی این بیماری اقدامات فراوانی انجام شده است. اما هنوز هم هرازگاهی اپیدمی این بیماری در بعضی مناطق جهان و ایران رخ می‌دهد. این مطالعه با هدف بررسی اپیدمیولوژیک موارد مبتلا به بیماری سرخک در جنوب استان کرمان طی سال‌های 1394-1393 انجام شده است.
روش بررسی: این پژوهش از نوع توصیفی- مقطعی بوده و با روش سرشماری 326 مورد مشکوک به بیماری سرخک با اسفاده از چک لیست و فرم‌های بررسی وارد مطالعه شدند. داده‌ها توسط نرم‌افزارversion 16 SPSS تجزیه و تحلیل شدند.
نتایج: در طی سال‌های 93 و 94، از کل موارد مشکوک گزارش شده 23 درصد آن‌ها به تأیید آزمایشگاهی رسیدند. بیشترین درصد سرخک به ترتیب در گروه سنی 1 تا 4 سال (45/3 درصد) و بالاتر از 10 سال (30/7درصد) و بیشترین موارد ابتلا به سرخک در جنس مذکر (61/3 درصد) بود. بیشترین موارد سرخک قطعی در افراد بدون سابقه واکسیناسیون (61/3 درصد)، در ایرانی‌ها (81/3 درصد) و در مناطق روستایی (73/3 درصد) بود.
نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج مطالعه، ضرورت توجه به ایمن سازی تکمیلی در مناطق دور افتاده و در اماکن تجمع اتباع بیگانه وجود دارد. از طرفی با توجه به فراوانی بالای سرخک در بین افرادی که سابقه واکسیناسیون سرخک نداشتند، این به‌نظر می‌رسد برنامه واکسیناسیون سرخک در شهرستان‌های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی چندان موفقیت‌آمیز نبوده است. پیشنهاد می‌شود مطالعات تکمیلی جهت تعیین ریسک فاکتورهای ابتلا به سرخک انجام شود.
روش بررسی: این پژوهش از نوع توصیفی- مقطعی بوده و با روش سرشماری 326 مورد مشکوک به بیماری سرخک با اسفاده از چک لیست و فرم‌های بررسی وارد مطالعه شدند. داده‌ها توسط نرم‌افزارversion 16 SPSS تجزیه و تحلیل شدند.
نتایج: در طی سال‌های 93 و 94، از کل موارد مشکوک گزارش شده 23 درصد آن‌ها به تأیید آزمایشگاهی رسیدند. بیشترین درصد سرخک به ترتیب در گروه سنی 1 تا 4 سال (45/3 درصد) و بالاتر از 10 سال (30/7درصد) و بیشترین موارد ابتلا به سرخک در جنس مذکر (61/3 درصد) بود. بیشترین موارد سرخک قطعی در افراد بدون سابقه واکسیناسیون (61/3 درصد)، در ایرانی‌ها (81/3 درصد) و در مناطق روستایی (73/3 درصد) بود.
نتیجه‌گیری: با توجه به نتایج مطالعه، ضرورت توجه به ایمن سازی تکمیلی در مناطق دور افتاده و در اماکن تجمع اتباع بیگانه وجود دارد. از طرفی با توجه به فراوانی بالای سرخک در بین افرادی که سابقه واکسیناسیون سرخک نداشتند، این به‌نظر می‌رسد برنامه واکسیناسیون سرخک در شهرستان‌های تحت پوشش دانشگاه علوم پزشکی چندان موفقیت‌آمیز نبوده است. پیشنهاد می‌شود مطالعات تکمیلی جهت تعیین ریسک فاکتورهای ابتلا به سرخک انجام شود.
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
اپیدمیولوژی
دریافت: 1396/8/13 | پذیرش: 1396/10/9 | انتشار: 1400/3/10
دریافت: 1396/8/13 | پذیرش: 1396/10/9 | انتشار: 1400/3/10
ارسال پیام به نویسنده مسئول
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |
