دوره 24، شماره 9 - ( آذر 1395 )                   جلد 24 شماره 9 صفحات 769-779 | برگشت به فهرست نسخه ها

XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Tavakoli M, Izadi M, Gharouni B, Moghareh abed A, Yaghini J, Rismanchian M. Evaluation of Survival Rate and Tissue Health Indexes around the Dio® SM Dental Implants Placed in the Patients of a Dental Office in Isfahan from 2005 until 2010. JSSU. 2016; 24 (9) :769-779
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-2052-fa.html
توکلی محمد، ایزدی مژگان، قارونی بهنام، مقاره عابد احمد، یقینی جابر، ریسمانچیان منصور. بررسی میزان بقا و سلامت بافت‌های اطراف ایمپلنت‌های دیو Bone Level(Dio ® SM) کار گذاشته شده در بیماران شهر اصفهان در فاصله سال‌های 1384 تا 1389. مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهید صدوقی يزد. 1395; 24 (9) :769-779

URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-2052-fa.html


چکیده:   (6607 مشاهده)

مقدمه: ایمپلنت‌های دندانی به عنوان درمان انتخابی برای دندان‌های از دست رفته مطرح هستند. با وجود نتایج بسیار موفق، درمان ایمپلنت با شکست‌ها و مشکلاتی نیز همراه است. هدف از این طرح تحقیقاتی بررسی میزان بقا و سلامت بافت‌های اطراف ایمپلنت‌های DIO® SM کار گذاشته شده در فاصله سال‌های 1384 تا 1389 در بیماران دانشکده دندان‌پزشکی و یکی از مراکز خصوصی شهر اصفهان بود.

روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- مقطعی تعداد 94 ایمپلنت DIO® SM(Dio implant Co, pussan city, korea) در 72 بیمار به روش نمونه‌گیری آسان انتخاب شدند. سپس اطلاعات دموگرافیک و ارزیابی شاخص لثه‌ای شاخص خونریزی از لثه، شاخص پلاک و عمق پروبینگ و تحلیل استخوان اطراف ایمپلنت‌های DIO® SM کار گذاشته شده بیماران در فرمی ثبت شد. داده‌ها با استفاده از آنالیز آماری t-test، chi-square و پیرسون و ویلکاکسون توسط نرم‌افزار آماری 20 SPSS در سطح معنی‌داری 05/0 α= تجزیه و تحلیل شدند.

نتایج: از بین 94 ایمپلنت، 6/55 درصد در ماگزیلا، 4/44% در مندیبل، 19/53% تک واحدی و 81/46% چند واحدی بودند. میزان بقای ایمپلنت‌ها 6/80% بود و 4/19% از ایمپلنت‌ها به دلایل مختلف از دست رفته بودند. در میان شاخص‌های مورد بررسی شاخص لثه‌ای (001/0=P)، شاخص پلاک (020/0=P)، میزان عمق پروبینگ (001/0>P) به صورت معنی‌داری در اطراف ایمپلنت‌ها کمتر از دندان‌ها و در ماگزیلا بیشتر از مندیبل (022/0=P) بود؛ اگرچه میزان تحلیل استخوان در ماگزیلا بیشتر از مندیبل بود ولی تفاوت معنی‌داری نداشت (071/0=P).

نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج این مطالعه میزان بقا و ماندگاری ایمپلنت‌های DIO® SM اندکی کمتر از حد قابل قبول است. با این حال نیاز به انجام مطالعات بیشتر در این امر ضروری است.

متن کامل [PDF 1423 kb]   (2614 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: دندانپزشکی
دریافت: ۱۳۹۱/۵/۱۷ | پذیرش: ۱۳۹۲/۷/۶ | انتشار: ۱۳۹۲/۷/۶

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به ماهنامه علمی پ‍ژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | SSU_Journals

Designed & Developed by : Yektaweb