دوره 28، شماره 7 - ( مهر 1399 )                   جلد 28 شماره 7 صفحات 2854-2866 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Kordi Ashkezari M H, Sahebozamani M, Daneshjoo A, Abbasi Bafghi H. Comparison of the Effect of 6 Weeks of Balancing and Hopping Strengthening Training on the Kinematics of the Lower Extremities of Athletes with Functional Ankle Instability while Running: A Randomized Controlled Trial. JSSU. 2020; 28 (7) :2854-2866
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-5135-fa.html
کردی اشکذری محمد‌حسن، صاحب‌الزمانی منصور، دانشجو عبدالحمید، عباسی بافقی حمید. مقایسه اثر 6 هفته تمرینات تقویتی تعادلی و هاپینگ بر کینماتیک اندام تحتانی ورزشکاران مبتلا به بی‌ثباتی عملکردی مچ پا در حین دویدن: کارآزمایی بالینی تصادفی. مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهید صدوقی يزد. 1399; 28 (7) :2854-2866

URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-5135-fa.html


چکیده:   (369 مشاهده)
مقدمه: پیچ­‌خوردگی مچ­‌پا یکی از رایج­‌ترین آسیب‌­های ورزشی می‌­باشد. این آسیب می­‌تواند بر کینماتیک اندام تحتانی ورزشکار تاثیرگذار باشد. لذا هدف از تحقیق حاضر مقایسه اثر 6 هفته تمرینات تقویتی تعادلی و هاپینگ بر کینماتیک اندام تحتانی ورزشکاران مبتلا به بی­‌ثباتی عملکردی مچ­‌پا در حین دویدن می­‌باشد.
روش بررسی: تحقیق حاضر از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی می‌­باشد که تعداد 36 ورزشکار مبتلا به بی‌­ثباتی عملکردی مچ‌­پا به‌صورت تصادفی در 3 گروه تمرینات هاپینگ، تقویتی تعادلی و کنترل قرار گرفتند. تمرینات به‌مدت شش هفته و هفته­‌ای 3 جلسه بود. اطلاعات کینماتیکی در حین دویدن با سرعت km/h 10 با استفاده از دوربین سه بعدی اوپتی‌­تراک قبل و بعد از تمرینات ثبت شد. جهت مقایسه اثر تمرینات از نرم‌افزارversion 20  SPSS  و از آزمون آنکوا استفاده گردید.
نتایج: نتایج آزمون نشان­ داد که بین 3 گروه در دورسی‌فلکشن مچ پا (0/009P=)، اینورژن مچ پا (0/001P=) و فلکشن زانو (0/001P=) تفاوت معنادار وجود دارد. نتایج آزمون بنفرونی نیز نشان داد که تمرینات هاپینگ در دورسی‌فلکشن مچ پا، اینورژن مچ پا و فلکشن زانو نسبت به گروه کنترل تفاوت معنادار دارد (0/009P=، 0/001P=، 0/001P=). هم‌چنین نتایج نشان داد تمرینات تقویتی تعادلی در حرکات فوق نسبت به گروه کنترل تفاوت معنادار دارد (0/005P=، 0/002P=، 0/006P=) و در فلکشن زانو تمرینات هاپینگ نسبت به تمرینات تقویتی تعادلی تفاوت معناداری نشان داد (0/012P=). نتایج نشان داد هر دو تمرین هاپینگ و تقویتی تعادلی باعث بهبود زاویه­‌های دورسی‌فلکشن، اینورژن و فلکشن زانو در تماس اولیه پا در دویدن در ورزشکاران گردیده است. اما تمرینات هاپینگ در بهبود زاویه فلکشن زانو در ورزشکاران مبتلا بی‌ثباتی عملکردی مچ پا بهتر عمل می‌کنند.
نتیجه‌گیری: بنابراین با توجه به نتایج ارائه شده می‌توان نتیجه گرفت که دوره توانبخشی پیچ‌خوردگی مچ پا در ورزشکاران مربیان و متخصصین امدادگر ورزشی باید از ترکیب تمرینات تقویتی تعادلی و هاپینگ به‌طور یک برنامه جامع استفاده گردد. علاوه بر این تمرینات هاپینگ را می‌توان به‌عنوان جایگزین مناسبی برای تمرینات تقویت تعادلی در مکان‌هایی که تجهیزات کافی وجود ندارد، مورد استفاده قرار داد.
متن کامل [PDF 740 kb]   (172 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (130 مشاهده)  
نوع مطالعه: کارآزمایی بالینی | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزش
دریافت: 1399/2/13 | پذیرش: 1399/7/10 | انتشار: 1399/7/10

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به ماهنامه علمی پ‍ژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2021 All Rights Reserved | SSU_Journals

Designed & Developed by : Yektaweb