دوره 28، شماره 2 - ( اردیبهشت 1399 )                   جلد 28 شماره 2 صفحات 2384-2398 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Rami M, Fathi M, Rahmati M, Tabandeh M R. Effect of 6 Weeks Endurance Exercise on Hippocampal Pannexin-1 and NLRP-1 Protein Levels in Experimental Diabetic Male Wistar Rats. JSSU. 2020; 28 (2) :2384-2398
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-5017-fa.html
رمی محمد، فتحی محمد، رحمتی مسعود، تابنده محمد‌رضا. بررسی تأثیر 6 هفته فعالیت استقامتی بر سطوح پروتئین‌های P‌annexin-1 وNLRP-1 هیپوکمپ در موش‌های صحرایی نر ویستار مبتلا به دیابت تجربی. مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهید صدوقی يزد. 1399; 28 (2) :2384-2398

URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-5017-fa.html


چکیده:   (66 مشاهده)
مقدمه: دیابت یکی از شایع‌ترین بیماری متابولیک است که با افزایش قند خون همراه است و می‌تواند سبب بروز اختلالاتی در دستگاه عصبی مرکزی شود. هدف از مطالعه حاضر، بررسی تأثیر6 هفته فعالیت استقامتی بر سطوح پروتئین‌های  Pannexin-1 و NLRP-1 هیپوکمپ در موش‌های صحرایی نر ویستار دارای دیابت می‌باشد.
روش بررسی: در این مطالعه تجربی 28 سر رت با 10 هفته سن و میانگین وزن 9/4±245 گرم به‌صورت تصادفی در 4 گروه 7 تایی: دیابتی کنترل، دیابتی تمرین کرده، سالم کنترل و سالم تمرین کرده قرار گرفتند. جهت القاء دیابت، از روش تزریق درون صفاقی استرپتوزوتوسین (45mg/kg ) استفاده گردید. سپس پروتکل تمرین استقامتی به‌مدت 6 هفته اجرا گردید. 24ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی، بافت هیپوکمپ رت‌ها استخراج شد و سطوح پروتئین‌های Pannexin-1 و NLRP-1 توسط روش وسترن بلات اندازه گیری گردید. در این مطالعه ازتحلیل واریانس یک طرفه و آزمون توکی به‌عنوان آزمون تعقیبی استفاده شد. بررسی‌های آماری با اسفاده از نرم‌افزار آماری SPSS version 18 انجام گرفت.
نتایج: نتایج نشان داد که بیان پروتئین ‌های Pannexin-1 و NLRP-1 در رت‌های دیابتی شده به‌صورت معناداری افزایش پیدا کرد (0/05p<). هم‌چنین نتایج حاصل از بررسی بیان پروتئین‌های Pannexin-1 و NLRP-1 نشان داد که بیان هر دو پروتئین پس از 6 هفته تمرین استقامتی، در گروه دیابت تمرینی نسبت به گروه دیابت کنترل، به‌صورت معناداری کاهش یافت (0/05P<).
نتیجه‌گیری: یافته‌های ما اثرات کاهش هیپرگلیسمی ناشی از فعالیت بدنی استقامتی و متعاقباً اثر آن بر کاهش بیان پروتئین‌‌های Pannexin-1 و NLRP-1 را تأیید کرد؛ بنابراین به‌نظر می‌رسد فعالیت بدنی، به‌واسطه کاهش بیان این پروتئین‌ها، احتمالاً بتواند نقش مهمی را در بهبود اختلالات تخریب عصبی در بیماران دیابت نوع 1 داشته باشد.
متن کامل [PDF 610 kb]   (67 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (5 مشاهده)  
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: فیزیولوژی ورزش
دریافت: ۱۳۹۸/۹/۲ | پذیرش: ۱۳۹۹/۴/۹ | انتشار: ۱۳۹۹/۴/۹

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
CAPTCHA

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به ماهنامه علمی پ‍ژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2020 All Rights Reserved | SSU_Journals

Designed & Developed by : Yektaweb