دوره 20، شماره 5 - ( آذر و دی 1391 )                   جلد 20 شماره 5 صفحات 612-626 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Amini Y, Tebianian M, Mosavari N, Fasihi Ramandi M, Ebrahimi S, Dabaghian M, et al . Preparation of ESAT-6 Nanoparticles and Evaluation of Humoral Immunity after Intranasal Administration . JSSU. 2013; 20 (5) :612-626
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-2227-fa.html
امینی یوسف، تبیانیان مجید، مصوری نادر، فصیحی رامندی مهدی، ابراهیمی سید محمود، دباغیان مهران، و همکاران.. سنتز نانوپارتیکل‌های پروتئین ESAT-6 و بررسی ایمنی همورال بعد از تجویز آن از طریق بینی. مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهید صدوقی يزد. 1391; 20 (5) :612-626

URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-2227-fa.html


چکیده:   (4928 مشاهده)
مقدمه: کاندیداهای واکسنی مختلفی برای جایگزینی تنها واکسن موجود برعلیه مایکوباکتریوم توبرکلوزیس (BCG) وجود دارد. در این میان پروتئین ESAT-6 نقش ویژه‌ای دارد. از روش‌های مناسب برای تجویز واکسن علیه این باکتری می‌توان به روش تجویز درون بینی اشاره کرد. یکی از سیستم‌های مناسب انتقال واکسن از طریق بینی، استفاده از نانوپارتیکل‌های زیست تخریب‌پذیر می‌باشد. در میان پلیمرهای زیست تخریب‌پذیر، پلیمر کایتوزان دارای قابلیتی فراوان در افزایش پاسخ سیستم ایمنی است. هدف این مطالعه افزایش پاسخ ایمنی همورال از طریق احتباس آنتی‌ژن ESAT-6 درون نانوپارتیکل‌های کایتوزان می‌باشد. روش بررسی: سنتز نانوپارتیکل‌های کیتوزان حاوی ESAT-6 از طریق روش ژلاسیون در محیط آبی انجام شد. خصوصیات نانوپارتیکل‌ها شامل مورفولوژی، توزیع اندازه ذرات، پتانسیل زتا، میزان احتباس پروتئین و میزان آزادسازی آن در محیط آزمایشگاهی اندازه‌گیری شد. سپس نانوپارتیکل حاوی آنتی‌ژن، آنتی‌ژن به تنهایی و کیتوزان به تنهایی از طریق بینی به موش در روزهای 0 و 14 و 28 تجویز شد. دو هفته بعد از تجویز خونگیری انجام شده و میزان تیتر IgG توسط تست الیزای غیرمستقیم اندازه‌گیری شد. نتایج: پروتئین ESAT-6 با موفقیت درون نانوپارتیکل‌های کایتوزان احتباس شد و نانوپارتیکل‌های سنتز شده دارای خصوصیات مناسب بودند. به طوری که هنگامی که نسبت TMC/TPP برابر با 1/5 در غلظتmg/ml 1 ازTMC بود، متوسط سایز نانوپارتیکل‌ها 71/8±8/242 نانومتر به دست آمد و میزان احتباس پروتئین 234/95% بود که دارای میزان رهایش 5/67% بعد از 200 ساعت بودند. میزان آنتی‌بادی IgG در گروهی که نانوپارتیکل‌های کیتوزان حاوی ESAT-6 را دریافت کرده بودند در مقایسه با سایر گروه‌ها افزایش معنی‌داری را نشان ‌داد. نتیجه‌گیری: تجویز نانوپارتیکل‌های حاوی آنتی‌ژن ESAT-6 و کایتوزان از طریق بینی می‌تواند به عنوان یک روش مناسب جهت تجویز آنتی‌ژن‌های ایمنی‌زای مایکوباکتریوم توبرکلوزیس برای القای پاسخ ایمنی هومورال باشد.
متن کامل [PDF 696 kb]   (1932 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: سایر
دریافت: ۱۳۹۱/۱۰/۳

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

کلیه حقوق این وب سایت متعلق به ماهنامه علمی پ‍ژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | SSU_Journals

Designed & Developed by : Yektaweb