دوره 18، شماره 3 - ( ويژه نامه همايش رفتارهاي پرخطر 1389 )                   جلد 18 شماره 3 صفحات 152-158 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Hosseini F, Yassini M, Ahmadieh M, Vafaei_Nasab M, Kholasezadeh G, Dastjerdi G. Retention Rate in Methadone Maintenance Therapy. JSSU. 2010; 18 (3) :152-158
URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-1085-fa.html
حسینی فاطمه، یاسینی اردکانی مجتبی، احمدیه محمد حسین، وفایی نسب محمد رضا، خلاصه زاده گلرسته، دستجردی قاسم. بررسی میزان ماندگاری بر درمان در درمان نگهدارنده با متادون. مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهید صدوقی يزد. 1389; 18 (3) :152-158

URL: http://jssu.ssu.ac.ir/article-1-1085-fa.html


چکیده:   (7345 مشاهده)
مقدمه: درمان نگهدارنده با متادون یک رویکرد شناخته شده ای جهت درمان وابستگی به مواد و به خصوص کاهش آسیب است. یکی از چالش های عمده دراین روش درمانی میزان ماندگاری در درمان است. هدف این مطالعه بررسی میزان ماندگاری بر درمان در درمان نگهدارنده با متادون است. روش بررسی: در این تحقیق بیمارانی که به مراکز درمان اعتیاد دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد مراجعه کرده بودند و تحت درمان نگهدارنده با متادون قرار گرفتند این نمونه ها حداقل یک سال و حداکثر 5/2 سال مورد پیگیری قرار داشتند. نتایج: در این تحقیق 155 بیمار با میانگین سنی10± 8/35 سال با دامنه تغییرات 62- 18 سال مورد بررسی قرارگرفتند. 80% مراجعین تحصیلات زیر دیپلم داشتند. 2/43% سابقه مصرف حشیش و 2/54% سابقه مصرف الکل را ذکر کردند و 7/49% در منزل استیجاری زندگی می کردند. 60% بیماران به دلیل مشکلات اقتصادی و 5/15% به دلایل قانونی و 7/67% به دلیل فشار خانواده مراجعه کرده بودند. 6/31 % تریاک و شیره و60% هروئین و 4/8% کراک مصرف می کردند. در 9/21% از مراجعین، مصرف به روش تزریق بود. 8/76% حداقل یک رفتار پرخطر داشتند. میانگین دوز متادون مصرفی 35+5/86 میلی گرم بوده است. میانگین طول ماندگاری 80 هفته با حدود اعتماد 95% از 90-71 هفته بوده است. فراوانی ریزش 3/3% در ماه اول، 9/13% در طول 3 ماه اول، 2/23% در 6 ماهه اول و 8/31% در سال اول و 7/41% در کل ریزش داشته اند. طول مدت بقا با سن رابطه مستقیم و معنی داری داشت و همچنین با نوع ماده مصرفی و روش مصرف رابطه معنی-داری داشت. نتیجه گیری: با توجه به آمار بدست آمده از این مطالعه که میزان ماندگاری بر درمان را که تا یک سال 2/68 % و بالای یک سال 3/58% می باشد و مقایسه آن با مطالعات دیگر که تقریباً همین میزان را گزارش شده است می توان نتیجه گرفت که این روش درمانی می تواند روش موثر در کنترل وابستگی به مواد باشد.
متن کامل [PDF 186 kb]   (2625 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: عمومى
دریافت: ۱۳۸۹/۵/۳

ارسال نظر درباره این مقاله : نام کاربری یا پست الکترونیک شما:
کد امنیتی را در کادر بنویسید

ارسال پیام به نویسنده مسئول


کلیه حقوق این وب سایت متعلق به ماهنامه علمی پ‍ژوهشی دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد می باشد.

طراحی و برنامه نویسی : یکتاوب افزار شرق

© 2015 All Rights Reserved | SSU_Journals

Designed & Developed by : Yektaweb