fa jalali 1404 1 1 gregorian 2025 4 1 33 1 online 1 fulltext

fa عوامل موثر بر سلامت روان افراد مهاجر مقدمه: در طی سال های اخیر میزان مهاجرت از کشوری به کشوری دیگر افزایش چشمگیری داشته است. مهاجران چه بر حسب انتخاب و چه بر حسب اجبار، با انبوهی از چالش‌ها و عوامل استرس‌زای اجتماعی-اقتصادی در طول مهاجرت و پس از آن مواجه می‌شوند و این می‌تواند به شدت بر سلامت روان و کیفیت زندگی آنها تأثیر بگذارد. نشان داده شده که مهاجران نسبت به افراد غیرمهاجر بیشتر مستعد ابتلا به اختلالات روانپزشکی نظیر اضطراب، افسردگی، اختلال استرس پس از سانحه هستند.  Introduction: In recent years, the rate of migration from one country to another has increased significantly. Immigrants, whether by choice or by force, encounter numerous challenges and socio-economic stressors during and after migration, and this can severely affect their mental health and quality of life.  Research indicated that immigrants are more susceptible to psychiatric disorders such as anxiety, depression, and post-traumatic stress disorder than non-immigrants Mental health, Immigration, Psychiatric disorder. سلامت روان, مهاجرت, اختلال روانپزشکی 8563 8566 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-5443-1&slc_lang=fa&sid=1 2025/01/6 1403/10/17 2025/04/4 1404/1/15 Ronak Mihan Psychosis Research Center, University of Social Welfare and Rehabilitation Sciences, Tehran, Iran. روناک میهن ro.mihan@uswr.ac.ir 0000-0002-7947-4772 Yes مرکز تحقیقات سایکوز، دانشگاه علوم توانبخشی و سلامت اجتماعی، تهران، ایران.

fa بررسی ارتباط بین ناباروری و اختلالات طیف اوتیسم در خانواده‌ مقدمه: اختلال طیف اوتیسم (ASD) به عنوان یک اختلال پیچیده رشد عصبی، بر تعاملات اجتماعی، ارتباطات و رفتارهای فردی تأثیر می‌گذارد و اغلب در کودکی تشخیص داده می‌شود. ویژگی‌های اوتیسم به عنوان طیفی از علائم با شدت و نوع متغیر در افراد متفاوت است و عوامل ژنتیکی و محیطی در بروز آن نقش مهمی دارند. ناباروری نیز که به ناتوانی در باردار شدن پس از یک سال رابطه جنسی منظم اطلاق می‌شود، می‌تواند تحت تأثیر عوامل مختلفی از جمله عوامل ژنتیکی و محیطی باشد. این مقاله به بررسی ارتباط بین ناباروری و اوتیسم پرداخته و به شباهت‌ها و مکانیسم‌های ژنتیکی مشترک، از جمله تغییرات در تعداد کپی (CNVs) و واریانت‌های ژنتیکی، اشاره می‌کند که می‌توانند در بروز هر دو وضعیت نقش داشته باشند. هم‌چنین، عواملی نظیر سن والدین، قرار گرفتن در معرض سموم و استفاده از فناوری‌های کمک باروری (ART) نیز می‌توانند خطر ابتلا به اوتیسم و ناباروری را افزایش دهند. به‌ویژه افزایش سن پدر به عنوان عاملی برای بروز جهش‌های جدید در اسپرم شناخته شده است. تحقیقات نشان می‌دهند که تغییرات اپی‌ژنتیکی از جمله متیلاسیون DNA و تغییرات هیستونی، می‌توانند نقش عوامل محیطی و ژنتیکی را در ایجاد این اختلالات توضیح دهند. نتایج اولیه نشان داده‌اند که کودکان متولد شده از طریق ART ممکن است در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به اوتیسم باشند. نتیجه‌گیری: با وجود پیشرفت‌ها، شکاف‌های بسیاری در درک دقیق این ارتباطات وجود دارد و نیاز به تحقیقات بیشتری احساس می‌شود. درک این پیوندها می‌تواند به توسعه مداخلات هدفمند، مشاوره ژنتیکی، و بهبود کیفیت زندگی افراد مبتلا و خانواده‌های آنان کمک کند.   Introduction: Autism Spectrum Disorder (ASD) is a complex neurodevelopmental disorder that impacts social interactions, communication, and behaviors, frequently recognized during early childhood. ASD is defined as a spectrum, displaying diverse symptoms regarding type and intensity, shaped by both genetic and environmental influences. Infertility, defined as the failure to conceive after one year of regular unprotected intercourse, can also result from a range of genetic, physiological, and environmental factors. This study examined the association between infertility and ASD, and emphasizing common genetic mechanisms—such as copy number variations (CNVs) and genetic variants—that might influence the occurrence of both conditions.  Additionally, factors like the age of parents, exposure to environmental toxins, and the application of assisted reproductive technologies (ART) may raise the likelihood of both ASD and infertility.   In particular, older paternal age has been associated with an increased probability of new genetic mutations in sperm, which could play a role in ASD in offspring. Research findings suggested that epigenetic changes, including DNA methylation and histone modifications, might clarify the role of genetic and environmental factors in these disorders. Preliminary studies indicated that children conceived through ART may face a higher likelihood of developing ASD. Conclusion: Despite advancements, significant gaps remain in fully understanding these associations, necessitating further research. A deeper comprehension of these links could support the development of targeted interventions, genetic counseling, and improved quality of life for affected individuals and their families.   Infertility, Autism, Genetic factors, environmental factors, Epigenetic changes. ناباروری, اوتیسم, عوامل ژنتیکی, عوامل محیطی, تغییرات اپی‌ژنتیکی 8567 8579 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-5413-1&slc_lang=fa&sid=1 2025/01/62024/11/5 1403/8/15 2025/04/42025/01/21 1403/11/2 Masoumeh Dehghan Manshadi Department of Molecular Medicine, Faculty of Advanced Technologies in Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. معصومه دهقان منشادی masoumehdehghan60@gmail.com 0000-0001-5690-2159 No گروه پزشکی مولکولی، دانشکده فناوری‌های نوین پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Ahoura Arasteh Kani Department of Medical Genetics and Molecular Biology, Faculty of Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. آهورا آراسته کنی ahoora.arasteh@gmail.com 0009-0000-3101-3128 No گروه ژنتیک پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران. Mansoureh Akouchekian Department of Medical Genetics and Molecular Biology, Faculty of Medicine, Iran University of Medical Sciences, Tehran, Iran. منصوره آکوچکیان Akouchekian.m@iums.ac.ir 0000-0003-1433-9657 Yes گروه ژنتیک پزشکی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی ایران، تهران، ایران.

fa ارتباط بین مصرف ویتامین E و بروز بیماری‌های قلبی-عروقی مقدمه: بیماری های قلبی-عروقی عامل حدود یک سوم از مرگ و میر جهانی هستند. بنابراین، راهبردهای جدید برای پیشگیری و درمان حوادث قلبی-عروقی بسیار مورد توجه است. ویتامین E برای خواص آنتی اکسیدانی و ضد التهابی قابل‌توجهی که دارد شناخته شده است. فواید ویتامین E در پیشگیری از بیماری های قلبی-عروقی مورد بررسی قرار گرفته است و ارتباط بین غلظت‌های پایین‌تر ویتامین E با افزایش خطر حوادث قلبی-عروقی مؤید این دیدگاه است. با این‌حال، کارآزمایی‌های بالینی در انسان نتایج متناقض و ناامیدکننده‌ای در مورد کاهش حوادث قلبی-عروقی با مصرف مکمل‌های ویتامین E نشان می‌دهند. مرور مطالعات انجام شده نشان می‌دهد که علاوه بر مقدار، مدت زمان مصرف، نوع ایزوفرم ویتامین E و منبع طبیعی یا سنتتیک آن، عواملی مانند پلی‌مورفیسم‌های ژنتیکی و وضعیت بالینی افراد مصرف کننده نیز بر اثرات مکمل ویتامین E بر حوادث قلبی-عروقی مؤثر هستند. نتیجه‌گیری: مصرف مکمل ویتامین E در بیماران دارای سابقه بیماری‌های قلبی-عروقی و افرادی‌که تحت مراقبت‌های پیشگیرانه از بیماری‌های قلبی-عروقی و یا مستعد خونریزی هستند باید با نظارت پزشکی انجام شود. با توجه به اینکه غلظت‌های پایین آنتی‌اکسیدان‌هایی مانند آلفا توکوفرول می‌تواند منجر به حساسیت بیشتر به بیماری‌های مرتبط با استرس اکسیداتیو و التهاب در جمعیت شود، بررسی یا تفسیر مجدد مکانیسم‌های اثر ویتامین E در فرآیند قلبی-عروقی برای درک بهتر رابطه ویتامین E و بیماری‌های قلبی-عروقی ضروری است. همچنین اجرای سیاست‌ها و برنامه‌های بهداشت عمومی با هدف ترویج مصرف منابع طبیعی ویتامین E و چربی‌های سالم لازم است.   Introduction: Cardiovascular diseases are responsible for about one-third of deaths worldwide. Consequently, innovative strategies for the development and treatment of cardiovascular diseases are of great interest. Vitamin E is known for its unique and remarkable anti-oxidant and anti-inflammatory properties. The advantages of vitamin E in cardiovascular diseases have been investigated and the relationship between lower vitamin E levels and increased cardiovascular events supports this view. However, clinical trials reveal inconsistent and disappointing results in reducing cardiovascular events with vitamin E supplementation. The analysis of studies shows that in addition to the amount, duration of consumption, the type of vitamin E isoform, and its natural or synthetic source, factors such as genetic polymorphisms and the clinical status of users also affect the impact of vitamin E supplementation on cardiovascular events. Conclusion: Patients with cardiovascular diseases, as well as those receiving preventive care for cardiovascular events or at risk of bleeding, should take Vitamin E only under medical supervision.  Considering that low concentrations of antioxidants such as alpha-tocopherol can lead to greater susceptibility to diseases related to oxidative stress and inflammation in the population, reviewing or reinterpreting the mechanisms of vitamin E effects in the cardiovascular process is essential for a better understanding of the relationship between Vitamin E and cardiovascular diseases. It is equally important to establish public health initiatives and strategies to encourage the intake of natural vitamin E sources and healthy fats.   vitamin E, α-tocopherol, antioxidant, cardiovascular diseases, cardiovascular events. ویتامین E, آلفا-توکوفرول, آنتی‌اکسیدان, بیماری‌های قلبی-عروقی, حوادث قلبی-عروقی 8580 8592 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-5350-2&slc_lang=fa&sid=1 2025/01/62024/11/52024/11/16 1403/8/26 2025/04/42025/01/212025/01/21 1403/11/2 Mehdi Basaki Department of Basic Sciences, Faculty of Veterinary Medicine, University of Tabriz, Tabriz, Iran مهدی بساکی m.basaki@tabrizu.ac.ir 0000-0003-4737-5988 Yes گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران

fa تاثیر هشت هفته تمرین تناوبی به همراه مصرف کورکومین بر سطوح قلبی ERK1/2، PI3k وIL-18 موش های صحرایی مبتلا به سرطان سینه تحت درمان با دوکسوروبیسین مقدمه: دوکسوروبیسین باعث افزایش فشار اکسایشی و آسیب‌های قلبی می‌شود. به‌نظر می‌رسد ERK1/2، PI3k و IL-18 در افزایش آسیب قلبی نقش مهمی دارند. هدف از تحقیق حاضر بررسی تاثیر هشت هفته تمرین تناوبی به همراه مصرف کورکومین بر ERK1/2، PI3k و IL-18 بافت قلب موش های سرطانی درمان شده با دوکسوروبیسین است. روش بررسی: در این مطالعه تجربی، 14 روز پس القای سرطان، 40 سر موش صحرایی ماده 3 ماهه با وزن 180 تا 190 گرم به 5 گروه تقسیم شدند: کنترل سرطان+دوکسوروبیسین، کنترل سرطان+بدون دارو، سرطان+تمرین تناوبی+دوکسوروبیسین، سرطان+کورکومین+دوکسوروبیسین و سرطان+تمرین تناوبی+کورکومین+ دوکسوروبیسین. کورکومین با دوز 100 میلی­گرم بر کیلوگرم، یک ساعت بعد از تمرین به دو گروه خورانده شد. پروتکل HIIT شامل شش بازه زمانی (3 دقیقه و 20 ثانیه با شدت در 80٪ - 95٪ VO2max با 2 دقیقه بازیابی فعال بین هر دوره در 30٪ - 35٪ VO2max) بود. از روش الایزا برای بررسی متغیرها و از نرم‌افزارversion 16  SPSS و آزمون آنوا و آزمون تعقیبی بونفرونی برای بررسی‌های آماری استفاده شد. نتایج: ERK1/2 در گروه کنترل سرطان+دوکسوربیسین نسبت به گروه کنترل سرطان+بدون دارو افزایش معناداری داشت (0/001=‌P). در گروه تمرین تناوبی+کورکومین+ دوکسوروبیسین در مقایسه با گروه کنترل سرطان+دوکسوربیسین ERK1/2 کاهش داشت (0/001 PI3K (P=در گروه کنترل سرطان+دوکسوربیسین نسبت به گروه کنترل سرطان+بدون دارو کاهش معناداری داشت (0/001=P). گروه تمرین تناوبی+کورکومین+ دوکسوروبیسین در مقایسه با گروه کنترل سرطان+دوکسوربیسین PI3K افزایش معناداری داشت (001/.IL-18 (P= درگروه کنترل سرطان+دوکسوربیسین نسبت به گروه کنترل سرطان+بدون دارو افزایش معناداری داشت (0/001P=). در گروه تمرین تناوبی+کورکومین+ دوکسوروبیسین در مقایسه با گروه کنترل سرطان+دوکسوربیسین IL-18 کاهش معناداری داشت (0/001=P). نتیجه‌گیری: مصرف دوکسوربیسین باعث افزایش ERK1/2 و IL-18 و کاهش PI3K در بافت قلب موش های سرطانی می شود. اما مصرف کورکومین به همراه تمرین باعث کاهش ERK1/2، و IL-18 و افزایش PI3K شد. هر چند تمرین و کورکومین به تنهایی دارای اثرات معناداری در بهبود این متغیرها بودند، اما اثر توام آنها به نتایج بهتری منجر شد.   Introduction: Doxorubicin increases oxidative stress and cardiac damage. ERK1/2, PI3k, and IL-18 seem to play an important role in increasing cardiac damage. The aim of the present study was to investigate the effect of eight weeks of interval training with curcumin on ERK1/2, PI3k, and IL-18 in the heart tissue of cancer mice treated with doxorubicin. Methods: In this experimental study, Fourteen days post-cancer induction, a total of 40 rats aged between 4 to 6 months were divided into 5 distinct groups: cancer control+doxorubicin, cancer control+no drug, cancer+intermittent exercise+doxorubicin, cancer+curcumin+doxorubicin, and cancer+intermittent exercise+curcumin+doxorubicin. Curcumin was administered to two of these groups at a dosage of 100 mg/kg, one hour after training sessions. The high-intensity interval training (HIIT) protocol consisted of six intervals each lasting 3 minutes and 20 seconds at 80%-95% of VO2max, interspersed with 2 minutes of active recovery at 30%-35% of VO2max. Enzyme-Linked Immunosorbent Assay (ELISA) was utilized to examine variables, and the statistical analyses were conducted using SPSS software version 16, applying ANOVA along with Bonferroni post hoc tests. Results: ERK1/2 was significantly increased in the cancer control + doxorubicin group compared to the cancer control + no drug group (P=0.001). In the interval training + curcumin + doxorubicin group, ERK1/2 was significantly decreased compared to the cancer control + doxorubicin group (P=0.001). PI3K was significantly decreased in the cancer control + doxorubicin group compared to the cancer control + no drug group (P=0.001). PI3K was significantly increased in the interval training + curcumin + doxorubicin group compared to the cancer control + doxorubicin group (P=0.001). IL-18 was significantly increased in the cancer control + doxorubicin group compared to the cancer control + no drug group (P=0.001). In the interval training + curcumin + doxorubicin group, IL-18 was significantly decreased compared to the cancer control + doxorubicin group (P=0.001). Conclusion: The administration of doxorubicin resulted in elevated levels of ERK1/2 and IL-18 while reducing PI3K in the heart tissue of cancer-affected mice. In contrast, the combination of curcumin administration and exercise reduced ERK1/2 and IL-18 levels while increasing PI3K. While both curcumin and exercise individually showed considerable benefits in enhancing these factors, their combined effect produced even more effective outcomes.   Cancer, Doxorubicin, Curcumin, Interval Training. سرطان, دوکسوربیسین, کورکومین, تمرین تناوبی 8593 8603 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4570-4&slc_lang=fa&sid=1 2025/01/62024/11/52024/11/162024/10/22 1403/8/1 2025/04/42025/01/212025/01/212024/12/22 1403/10/2 Narges Laghaei Department of Exercise Physiology, Kermanshah Branch, Islamic Azad University, Kermanshah, Iran. نرگس لقایی n.laghaei@gmail.com 0000-0002-9107-6427 No گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران Sedigheh HosseinpourDelavar Department of Exercise Physiology, Kermanshah Branch, Islamic Azad University, Kermanshah, Iran. صدیقه حسین‌پور دلاور Delavar2009@yahoo.com 0000-0002-8589-1337 No گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران Mehran Ghahramani Department of Exercise Physiology, Gilan-E-Gharb Branch, Islamic Azad University, Gilan-E-Gharb, Iran. مهران قهرمانی mehran.physiology@gmail.com 0000-0001-8555-3217 Yes گروه فیزیولوژی ورزشی، واحد گیلان غرب، دانشگاه آزاد اسلامی، گیلان غرب، ایران

fa تاثیر تمرین ورزشی شنا و مکمل آنتی‌اکسیدانی پیشرفته (MitoQ) بر مسیر سیگنالینگ TWEAK/TRAF2/ERK1/Ap-1 در عضله اسکلتی موش های نر دارای آسیب نخاعی مقدمه: آسیب نخاعی یک بیماری تخریب کننده عصبی است که منجر به کاهش عملکرد حرکتی و آتروفی عضله اسکلتی می‌شود. هدف از مطالعه حاضر، بررسی اثرات یک دوره تمرین استقامتی و استفاده از مکمل مایتوکیو بر مسیر سیگنالینگ آتروفی در عضله اسکلتی موش‌های نر دچار آسیب نخاعی است. روش بررسی: در این مطالعه، تعداد ۴۰ سر موش صحرایی نر به صورت تصادفی در ۵ گروه (۸n=) ۱) شم، 2) آسیب نخاعی (Spinal Cord Injury: SCI)، ۳) آسیب نخاعی و مکمل MitoQ (۲۵۰ میکرومولار)، ۴) آسیب نخاعی و ورزش شنا (4 هفته، 5 روز در هفته و هر جلسه ۶ مرحله ۵ دقیقه ای) و 5) آسیب نخاعی و شنا و مکمل MitoQ تقسیم شدند. برای ارزیابی متغیرها از روش Real time RT-PCR استفاده گردید. آنالیز آماری داده‌ها با استفاده از آزمون one-way ANOVA و آزمون تعقیبی توکی در سطح معنی‌داری 0/05p <  و با نرم‌افزارversion 16 SPSS انجام شد. نتایج: چهار هفته تمرین شنا به‌طور معنی‌داری میزان بیان ژنTWEAK ،TRAF2 و AP-1 را در گروه‌های تمرین در مقایسه با گروه آسیب نخاعی کاهش داد (0/05p< ) . هم‌چنین، تمرین استقامتی با مصرف مکمل MitoQ به‌طور موثرتری مقادیرmRNA شاخص های TWEAK (0/001p =)، TRAF2 (0/001p =) و AP-1 (0/001p= )  را در عضله اسکلتی رت‌های نر دچار آسیب نخاعی در مقایسه با گروه آسیب کاهش داد. نتیجه‌گیری: تعامل 4 هفته تمرین شنا و مصرف مکمل مایتوکیو می‌تواند به‌طور موثری از بیان ژن‌های درگیر در فرآیند آتروفی عضله اسکلتی در موش‌های دارای آسیب نخاعی جلوگیری کند و موجب بهبود عملکرد حرکتی در موش‌های دچار آسیب نخاعی شود.   Introduction: Spinal cord injury is a neurodegenerative condition that leads to reduced motor function and skeletal muscle atrophy. The aim of the present study was to investigate the effects of a period of endurance training and the administration of MitoQ supplementation on the atrophy signaling pathway in the skeletal muscle of male rats with spinal cord injury. Methods: In this study, a total of 40 male rats were randomly divided into 5 groups (n=8 each): 1) sham, 2) spinal cord injury (SCI), 3) spinal cord injury and MitoQ supplementation (250 μM), 4) spinal cord injury and swimming exercise (4 weeks, 5 days a week, 6 sessions of 5 minutes), and 5) spinal cord injury and swimming and MitoQ supplementation. Real-time RT-PCR was utilized to evaluate the variables. For statistical analysis,  data were analyzed  one-way ANOVA along with Tukey's post hoc test, applying a significance level of p < 0.05, utilizing and with SPSS software 16. Results: After four weeks of swimming training, there was a marked decrease in the expression of TWEAK, TRAF2, and AP-1 genes in the training groups when compared to the spinal cord injury group (p < 0.05). Furthermore, endurance training combined with MitoQ supplementation led to a more significant reduction in the mRNA levels of TWEAK (p = 0.001), TRAF2 (p = 0.001), and AP-1 (p = 0.001) within the skeletal muscle of male rats suffering from spinal cord injury, in contrast to the injury group. Conclusion: The interaction of 4 weeks of swimming training and MitoQ supplementation can effectively prevent the expression of genes involved in the process of skeletal muscle atrophy in mice with spinal cord injury and improve motor function in mice with spinal cord injury.   Exercise training, MitoQ, atrophy, spinal cord injury, and rat. تمرین ورزشی, MitoQ, آتروفی, آسیب نخاعی, موش‌ 8604 8616 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-5372-1&slc_lang=fa&sid=1 2025/01/62024/11/52024/11/162024/10/222024/09/9 1403/6/19 2025/04/42025/01/212025/01/212024/12/222025/04/4 1404/1/15 Fatemeh Rastegari Nasab Ravari Department of Exercise Physiology, School of Physical Education and Sports Sciences, Shahid Bahonar University, Kerman, Iran فاطمه رستگاری‌نسب راوری frastgarinasabravari@gmail.com 0009-0004-1342-2322 No گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران Daruosh Moflehi Department of Exercise Physiology, School of Physical Education and Sports Sciences, Shahid Bahonar University, Kerman, Iran داریوش مفلحی dm.moflehi@gmail.com 0000-0003-1861-5161 Yes گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه شهید باهنر، کرمان، ایران Soheil Aminizadeh Department of Physiology and Pharmacology, Afzalipour Faculty of Medicine, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran. سهیل امینی زاده soheilamini@gmail.com 0000-0003-3651-3505 No گروه فیزیولوژی و فارماکولوژی، دانشکده پزشکی افضلی پور، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران. Zahra Behrouzi Physiology Research Center, Research Institute of Neuropharmacology, Kerman University of Medical Sciences, Kerman, Iran زهرا بهروزی zahrabehrozi@gmail.com 0000-0001-9986-4770 No مرکز تحقیقات فیزیولوژی، پژوهشکده نوروفارموکولوژی، دانشگاه علوم پزشکی کرمان، کرمان، ایران

fa بررسی فراوانی کلسیفیکاسیون شریان کاروتید در یک جامعه ایرانی با استفاده از رادیوگرافی CBCT مقدمه: کلسیفیکاسیون در دیواره کاروتید می‌تواند یک آسیب‌شناسی اولیه باشد که تشخیص زودهنگام آن می‌تواند از پیامدهای نامطلوب در بیماران جلوگیری کند. در این مطالعه فراوانی کلسیفیکاسیون شریان کاروتید در یک جامعه ایرانی با استفاده از رادیوگرافی CBCT بررسی شد. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- مقطعی 320 تصویر CBCT (Cone-beam computed tomography)که در سال های 1399-1395در یک مرکز خصوصی رادیولوژی دهان، فک و صورت در تهران تهیه شده بودند، بررسی شدند. سن و جنس بیماران ثبت شده و شریان کاروتید از نظر وجود کلسیفیه در این تصاویر بررسی شد. داده ها توسط نرم‌افزار SPSS version 17 و آزمون های آماری Chi-Square و t-test تجزیه و تحلیل شدند. نتایج: نتایج از مجموع  رادیوگرافی های بررسی شده در 11مورد (3/4درصد) کلسیفیکاسیون شریان کاروتید در افراد با میانگین سنی 20/52±55/07 سال تشخیص داده شد، که از این تعداد 8 مورد متعلق به مردان و 3 مورد متعلق به زنان بود. ارتباط آماری معنی داری بین وجود کلسیفیکاسیون شریان کاروتید با جنسیت (0/048=P) و سن (0/0001>P) بیماران وجود داشت. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج مطالعه حاضر فراوانی کلسیفیکاسیون شریان کاروتید در جمعیت مورد مطالعه کم بود. فراوانی این عارضه در افراد با سن بالاتر و مردان بیشتر بود..   Introduction: Calcification of the carotid artery wall can serve as a primary pathology that early detection can prevent adverse outcomes in patients. Therefore, in this study, the prevalence of carotid artery calcification in an Iranian population was assessed by CBCT radiography. Methods: In this cross-sectional descriptive study, 320 CBCT images taken at a private oral and maxillofacial radiology center in Tehran City during 1395-1399 were reviewed. The patients’ age and gender were recorded, and these images were used to examine the carotid artery for calcification. Data were analyzed using SPSS17 software along with Chi-Square and t-test analyses. Results: Out of all radiographs, carotid artery calcification was diagnosed in 11 cases (3.4%) among patients with a mean age of 52.55±20.07 years, including 8 men and 3 women A statistically significant association was found between carotid artery calcification and both sex (P = 0.048) and age (P = 0.000) of the patients. Conclusion: Based on the results of the present study, the frequency of carotid artery calcification was low in the study population. The frequency of this complication was higher in older people and men.   Vascular calcification, Carotid artery, CBCT. کلسیفیکاسیون عروق, شریان کاروتید, CBCT 8617 8624 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-5440-1&slc_lang=fa&sid=1 2025/01/62024/11/52024/11/162024/10/222024/09/92025/01/7 1403/10/18 2025/04/42025/01/212025/01/212024/12/222025/04/42025/01/21 1403/11/2 Masoud Esmaeili Oral and maxillofacial radiologist, Private office, Gorgan, Iran مسعود اسماعیلی masoud.esmaeili.65@gmail.com 0000-0002-1931-6385 No متخصص رادیولوژی دهان، فک و صورت، گرگان، ایران Seyed Hossein Razavi Department of Oral and Maxillofacial Radiology, Faculty of Dentistry, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran سیدحسین رضوی h.razavi6147@gmail.com 0000-0003-0266-062x No گروه رادیولوژی دهان، فک و صورت. دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران Shamsoddin Yousefi Dentist, Private office, Yazd, Iran شمس‌الدین یوسفی dents1400@gmail.com 0000-0002-9004-8301 No دندانپزشک عمومی، یزد، ایران Ameneh Hosseini-Yekani Department of Dental Public Health, School of Dentistry, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran. آمنه حسینی یکانی Shohre.hosseini@gmail.com 000-0002-9094-5141 No گروه دندانپزشکی اجتماعی. دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران Zahra Amiri Department of Pediatric Dentistry, School of Dentistry, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran زهرا امیری zahra1991@gmail.com 000-0002-1463-3680 Yes گروه دندانپزشکی کودکان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران Yaser Safi Department of Oral and Maxillofacial Radiology, School of Dentistry, Shahid Beheshti University of Medical Sciences, Tehran, Iran. یاسر صافی yaser_safi@yahoo.com 000-0003-3200-0905 No متخصص رادیولوژی دهان، فک و صورت، تهران، ایران

fa بررسی الگوی مقاومت آنتی‌بیوتیکی ایزوله‌های اشرشیا‌کلی جدا شده از بیماران مراجعه کننده به آزمایشگاه مرکزی شهرستان میبد در سال 1401 مقدمه: استفاده بی‌رویه از آنتی‌بیوتیک‌ها سبب روند رو به افزایش مقاومت میکروبی و به دنبال آن محدود شدن گزینه‌های درمانی، پیچیدگی درمان و افزایش هزینه وارد شده بر سیستم بهداشت و درمان می‌باشد ما در این مطالعه به بررسی مقاومت آنتی‌بیوتیکی Escherichia coli جدا شده از نمونه‌های کشت ادراری در آزمایشگاه مرکزی شهرستان میبد می‌پردازیم. روش بررسی: این مطالعه به‌صورت توصیفی - مقطعی بر روی کشت‌های ادراری ارسال شده از بیماران مراجعه به آزمایشگاه مرکزی شهرستان میبد در سال 1401  انجام شد. مقاومت آنتی‌بیوتیک به ایزوله‌های E. coli در300 کشت مورد بررسی قرار گرفت و دادها با استفاده از نرم‌افزار SPSS version 16 و آزمون اماریchi square  برحسب سن ،جنس و مقاومت آنتی‌بیوتیکی بررسی و مقایسه شد. نتایج: بیشترین مقاومت آنتی‌بیوتیکی E. coli نسبت به آمپی‌سیلین 83/8%، سفازولین 68%، کوتریماکسازول 65/1%، سفوتاکسیم 63/3% و سفتریاکسون 61/3% و کمترین مقاومت به ایمی‌پنم 3% و آمیکاسین 3/3% وجود داشت. مقاومت به سفازولین، سفتازیدیم، جنتامایسین، سفپیم، سیپروفلوکساسین وآمیکاسین همگی در مردان به‌طور معنی‌داری بیشتر از زنان بود. بیشترین مقاومت به آنتی‌بیوتیک‌های آمپی سلینی، سفتازیدیم، سفوتاکسیم، سفتریاکسون‌، کوتریماکسازول و ... به‌طور معنی‌داری در سن 60-41 سال و کمترین در سن 40-21 سال دیده شد. نتیجه‌گیری: مطالعه حاضر مقاومت بالای آنتی‌بیوتیکی به ایزوله E. coli در بیماران با عفونت ادراری مراجعه به آزمایشگاه به خصوص در جمعیت مردان و افراد با سن بالا را نشان می‌دهد، ایمی‌پنم، نیتروفورانتوئین و آمیکاسین گزینه‌های درمان با حداقل مقاومت هستند اما لازم است جهت جلوگیری از گسترش مقاومت درمان با کشت ادرار در بیماران انجام شود.   Introduction: The indiscriminate use of antibiotics causes the increasing trend of microbial resistance, followed by the limitation of treatment options, complicated treatment processes, and heightened expenses within the healthcare system. In this study،, it was investigated the antibiotic resistance of Escherichia coli obtained from urine culture samples in the central laboratory of Meybod City. Methods: This descriptive cross-sectional study was conducted on urine cultures submitted by the patients referred to the central laboratory of Meibod City in 2022. Antibiotic resistance in 300 E. coli cultures was investigated, and the data were analyzed using SPSS 16 software and a Chi-square statistical test based on age،, gender, and antibiotic resistance. Results: The greatest antibiotic resistance of E. coli was observed at ampicillin at 83.8%, cotrimoxazole at 65.1% and cefazolin at 68.4% followed by cefotaxime 63.3% and ceftriaxone 61.3%, while the lowest resistance was noted for imipenem at 3% and amikacin nitrofurantoin at 3.3%. Resistance to cefazolin, ceftazidime، gentamicin، cefepime، ciprofloxacin, and amikacin was significantly higher in men compared to women. The greatest resistance to ampicillin, ceftazidime, cefotaxime, ceftriaxone, cotrimoxazole antibiotics was notebly observed in the age group of 60- 41 years, while the least resistance was found in the age group of 21-40 years. Women showed significantly the  the highest resistance to cefepime in the surgical department and the lowest in the emergency department, resistance to levofloxacin was the highest in the internal ward and lowest in the infectious ward, and resistance to Nitrofurantoin in the cardiac department compared to other departments. Conclusion: The current study shows high antibiotic resistance to E. coli isolates in patients with urinary tract infections referred to the laboratory، especially in the population of men and elderly people. In order to prevent the spread of treatment resistance، urine culture should be done in patients.   Antibiotic resistance, Escherichia coli, Urinary tract infection. مقاومت آنتی‌بیوتیکی, اشرشیاکولی‌, عفونت ادراری 8625 8633 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-5196-1&slc_lang=fa&sid=1 2025/01/62024/11/52024/11/162024/10/222024/09/92025/01/72023/07/1 1402/4/10 2025/04/42025/01/212025/01/212024/12/222025/04/42025/01/212023/11/26 1402/9/5 Hamid Reza Talebi Faculty of Medicine, Shahid Sadougi University of Medical Sciences, Yazd, Iran. حمیدرضا طالبی hrt1395@gmail.com 0000-0003-0126-6401 Yes گروه دانشجوی دکترای حرفه‌ای، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران. Jamshid Ayatollahi Infectious Diseases Department, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences Hospital, Yazd, Iran. جمشید آیت‌اللهی jamshidayatollahi@yahoo.com 0000-0002-7201-4891 No گروه عفونی بیمارستان علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران. Zohra Akhundi Infectious Diseases Department, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences Hospital, Yazd, Iran. زهره آخوندی drzakhondie@yahoo.com 0000-0002-8409-4192 No گروه عفونی بیمارستان علوم پزشکی شهید صدوقی، یزد، ایران.

fa ارزیابی دانش و عملکرد خوداظهار مراقبین سلامت مدارس ابتدایی شهر ابرکوه در رابطه با مدیریت اورژانس صدمات تروماتیک دندانی مقدمه: صدمات دندانی دارای شیوع بالایی است و تاثیراتی منفی بر زندگی فرد می­گذارد.کنترل اورژانس چنین شرایطی وابسته به دانش افراد غیرحرفه­ای، مانند مراقبین سلامت است که در محل حادثه حضور دارند. هدف این مطالعه بررسی سطح دانش و عملکرد مراقبین سلامت مدارس ابتدایی شهر ابرکوه در رابطه با مدیریت اورژانس صدمات تروماتیک دندانی بود. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، پرسش‌نامه‌­ای آنلاین، بدون نام حاوی سوالاتی در رابطه با اطلاعات دموگرافیک، سابقه مواجهه قبلی با صدمات تروماتیک دندانی و نیز عملکرد مراقبین در برخورد با صدمات تروماتیک دندانی در گروه‌­های مجازی مربوط به مراقبین سلامت قرار گرفت و یک هفته به گروه هدف جهت تکمیل پرسش‌نامه­‌ها فرصت داده شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و توسط آزمون رگرسیون خطی مورد تجزیه و تحلیل آماری قرار گرفتند. نتایج: در مجموع 189 پرسش‌نامه تکمیل شد (با درصد پاسخگویی80/77%). میانگین نمره دانش آنها از مجموع 11 نمره قابل کسب، 1/98 ± 5/63 و میانگین نمره عملکرد آن­ها 1/86±4/48 از مجموع 7 نمره قابل کسب بود. نتایج آنالیز رگرسیون خطی نشان داد که تنها اطلاعات قبلی مراقبین برروی سطح دانش آنها اثرگذار بوده است (0/001>p) و با تطبیق اثر متغیرهای دموگرافیک نتایج این آزمون نشان داده شد که سابقه کار مراقبین بر روی نمره دانش آنها موثر بوده است (0/009=p). اما نمره عملکرد خوداظهار مراقبین سلامت تحت تاثیر هیچ یک از متغیرهای دموگرافیک قرار نداشت. نتیجه‌گیری: : یافته‌های مطالعه حاضر بیانگر کافی نبودن سطح دانش و عملکرد خوداظهار مراقبین سلامت مدارس ابتدایی در زمینه آسیب‌های ناشی از ضربه به دندان‌ها می‌‌باشد. Introduction: Dental injuries are very common and negatively affect an individual's life. The effective management of emergencies in such situations depends on the knowledge of non-experts, such as healthcare providers, who are on-site during the event. This study aimed to investigate the knowledge extent and self-perceived practice of healthcare providers in elementary schools in Abarkuh City regarding the emergency management of traumatic dental injuries. Methods: This descriptive cross-sectional study utilized an online, anonymous questionnaire designed to gather demographic information, assess the background of previous exposure to dental traumatic injuries, and evaluate caregivers' performance in managing such injuries. The questionnaire was distributed to virtual groups of healthcare providers, who had one week to complete it. The collected data were analyzed using descriptive statistics and linear regression tests. Results: A total of 189 questionnaires were filled out, resulting in a response rate of 80.77%. The average knowledge score of the respondents was 5.63 ± 1.98 out of a possible 10 points, whereas their respondents’ average performance score was 4.48 ± 1.86 on the scale of 7 points. Linear regression analysis indicated that the caregivers' previous knowledge significantly influenced their knowledge level (p < 0.001). After adjusting for demographic variables, the study revealed that caregivers' work experience positively impacted their knowledge score (p = 0.009). However, the self-reported performance ratings of healthcare providers did not show any significant correlation with demographic variables. Conclusion: The results of this study show that primary school healthcare workers have inadequate knowledge and self-reported performance concerning dental injuries resulting from trauma.   Knowledge, Self-Reported Performance, Health Care Workers, Dental Injuries. دانش, عملکرد خوداظهار, مراقبین سلامت, صدمات دندانی 8634 8644 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3215-2&slc_lang=fa&sid=1 2025/01/62024/11/52024/11/162024/10/222024/09/92025/01/72023/07/12023/09/3 1402/6/12 2025/04/42025/01/212025/01/212024/12/222025/04/42025/01/212023/11/262024/01/16 1402/10/26 Zahra Nafisi Department of Oral and Maxillofacial Surgery, School of Dentistry, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran. زهرا نفیسی zahranafisi2019@gmail.com 0009-0002-6648-8881 No گروه جراحی دهان فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺷﻬﻴﺪ ﺻﺪوﻗﻲ، یزد، ایران. Adele Pouyafard Department of Oral Medicine, School of Dentistry, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran. عادله پویافرد a.pouyafard@gmail.com 0000-0003-1324-1252 No گروه بیماری های دهان، فک و صورت، دانشکده دندانپزشکی، داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﺷﻬﻴﺪ ﺻﺪوﻗﻲ، یزد، ایران. Amene Hosseini Yekani Department of Oral Health and Community Dentistry, School of Dentistry, Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran. آمنه حسینی یکانی shohrehosseini@yahoo.com 0000-0003-0219-2969 No گروه دندانپزشکی جامعه‌نگر، دانشکده دندانپزشکی، داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺷﻬﻴﺪ ﺻﺪوﻗﻲ، یزد، ایران. Hamed Gheibollahi General Dentist, School of Dentistry, Yazd University of Medical Sciences, Yazd, Iran حامد غیب اللهی hamedgheibollahi@gmail.com 0000-0001-5197-4102 No دندانپزشک عمومی، دانشکده دندانپزشکی، داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺷﻬﻴﺪ ﺻﺪوﻗﻲ، یزد، ایران. Mohsen Barzegar General Dentist, School of Dentistry, Yazd University of Medical Sciences, Yazd, Iran محسن برزگر mohsen.barzegar90@gmail.com 0000-0002-5039-4488 Yes دندانپزشک عمومی، دانشکده دندانپزشکی، داﻧﺸﮕﺎه ﻋﻠﻮم ﭘﺰﺷﻜﻲ ﺷﻬﻴﺪ ﺻﺪوﻗﻲ، یزد، ایران.