fa صرع پایدار مقاوم در کودکان، عوامل خطر، درمان و سرانجام زودرس عمومى General پژوهشي Original article مقدمه: صرع پایدار مقاوم یک بیماری تهدید کننده حیات در اطفال است که در آن حرکات تشنجی به داروهای خط اول ضد تشنج پاسخ نمی دهد . این مطالعه برای بررسی عوامل خطر، روشهای درمانی و سرانجام کودکان مبتلا به صرع پایدار مقاوم می باشد . روش بررسی: بیماران مبتلا به صرع پایدار مقاوم بستری شده در بیمارستان کودکان تبریز است که طی سالهای 1381 تا 1384 به صورت آینده نگر از نظر عوامل خطر، روشهای درمانی و سرانجام موقع ترخیص، مورد بررسی قرار گرفتند . نتایج: از 121 بیمار مبتلا به صرع پایدار ، 47 بیمار (8/38%) دچار صرع پایدار مقاوم بودند . شایع ترین اتیولوژی در بیماران مبتلا به صرع پایدار مقاوم سمپتوماتیک حاد (3/38%) بود . تشنج با علت سمپتوماتیک حاد ریسک فاکتور[RR=2.36 , (CI 95%=1.25 – 4.44), P=0.006] برای ایجاد صرع پایدار مقاوم بود. 2/87% بیماران مبتلا به صرع پایدار مقاوم با به کار بردن انفوزیون میدازولام درمان شدند. ارتباط معنی دار بین عدم جواب به میدازولام با اتیولوژی (P=0.798) و شکل تشنج (P=0.273) وجود نداشت. سرانجام زودرس در کودکان مبتلا به صرع پایدار مقاوم به طور معنی دار بدتر از کودکان مبتلا به صرع پایدار بود (P=0.0001) . نتیجه گیری: صرع پایدار مقاوم در حدود 38% بیماران مبتلا به صرع پایدار رخ می دهد و سبب مورتالیته و ناتوانی بیشتری می گردد . تشنج به علت سمپتوماتیک حاد عامل خطر مهمی برای ایجاد صرع پایدار مقاوم می باشد. به کار بردن انفوزیون میدازولام در درمان صرع پایدار مقاوم در اکثر موارد سبب خاتمه تشنج می گردد. Introduction: Refractory status epilepticus is a life-threatening disease in children wherein seizure movements don't response to first line anti convulsion drugs. This study reviewed risk factors, management and early outcome of children with refractory status epilepticus. Methods: Patients with refractory status epilepticus admitted in Tabriz children's hospital between 2003 and 2006 were reviewed prospectively for risk factors, management and outcome at time of discharge from hospital. Results: Of the total of 121 patients with status epilepticus, 47 patients (38.8%) were afflicted with refractory status epilepticus. The most common form of refractory status epilepticus was acute symptomatic (38.3%). Seizure caused by acute symptomatic [RR= 2.36, (CI 95%=1.25 – 4.44), P=0.006] was a risk factor for refractory status epilepticus development. 87.2% of patients with refractory status epilepticus were treated by midazolam infusion. There was no significant relation between non-response to midazolam, etiology (P=0.798) and type of seizure (P=0.273). Early outcome of children with refractory status epilepticus was significantly worse than those with status epilepticus (P=0.0001). Conclusion: About 38% of patients with status epilepticus develop refractory status epilepticus with an increased mortality and morbidity. Seizure caused by acute symptomatic is an important risk factor for developing refractory status epilepticus. In most cases, midazolam infusion results in end of seizure. Refractory status epilepticus, Intravenous midazolam, Mortality, Morbidity 16 20 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-566&slc_lang=fa&sid=1 M Barzegar محمد برزگر Yes AH Jafari Roohi امیر حسین جعفری روحی No