fa مقایسه مقدار هموگلوبین گلیکوزیله در افراد سالم با بیماران غیردیابتیک مبتلا به فقر آهن قبل و بعد از درمان در رفسنجان عمومى General پژوهشي Original article مقدمه: هموگلوبین گلیکوزیله ( HbA1C) متأثر از گلیسمی و میزان گلوکز خون بوده و شاخص ارزشمندی جهت پیگیری درمان و کنترل دیابت است. در مطالعات انجام شده، در مورد اثرات آنمی فقر آهن بر میزان هموگلوبین گلیکوزیله گزارشات متناقضی وجود دارد. از طرفی اثرات آنمی فقر آهن در بیماران غیردیابتیک نیز بر میزان هموگلوبین گلیکوزیله با وجود پژوهشهای متعدد به درستی شناخته شده نیست. هدف از این تحقیق بررسی اثر آنمی فقر آهن بر میزان هموگلوبین گلیکوزیله در افراد غیر دیابتیک میباشد. روش بررسی: در این مطالعه مداخلهای نیمه تجربی 30 بیمار مبتلا به آنمی فقر آهن(Iron Deficiency Anemia or IDA) و غیردیابتیک (گروه مورد) و 30 فرد سالم که از نطر سن و جنس و سایر مشخصات مطابقت داشتند، در رفسنجان در سال 1384مورد مطالعه قرار گرفتند. برای تأیید آنمی فقر آهن و مقایسه با نتایج بعد از مداخله و غیردیابتیک بودن آنها آزمایش اندازهگیری فریتین، قند خون ناشتا و دو ساعته, FBS) BS2hpp) هموگلوبین گلیکوزیله و ایندکسهای گلبول قرمزMCH. MCHC, MCV)) انجام شد و همزمان در افراد سالم (گروه شاهد) نیز همین آزمایشات جهت اثبات سلامت غیردیابتی بودن آنها و مبتلا نبودن به کم خونی فقر آهنIDA)) و مقایسه با نتایج بعد از مداخله انجام شد. سپس به مدت 3 ماه به بیماران گروه مورد، آهن خوراکی به میزان mg/kg 6 روزانه داده و پس از این مدت آزمایشات دوباره تکرار شد. نتایج با نتایج قبل از مداخله و نتایج آزمایشات مجدد با گروه شاهد مقایسه و مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: قبل از درمان با آهن در بیماران مبتلا به کم خونی فقر آهنIDA)) متوسط هموگلوبین گلیکوزیله (HbA1C) (08/2+64/7) بود که از گروه سالم (01/1+97/5 )بالاتر بود(05/0 .(P Introduction: Glycemia and blood glucose levels are under the effect of Hb A1c and therefore they could be considered as a valid index for the follow-up and control of diabetes .There are different and controversial reports on the effects of iron deficiency anemia on Hb A1c. Effects of IDA in non diabetic patients are also unknown. The aim of the study was the comparison of Hb A1C levels in healthy patients and non diabetic Iron deficiency anemia (IDA) patients before and after intervention in Rafsanjan. Methods: This research was a semi– experimental intervention study. The population under study consisted of 30 non diabetic IDA patients and 30 healthy patients in Rafsanjan that were matched for age and sex and other characteristics. Ferritin, Hb, HCT, MCV, MCH, MCHC, FBS, BS 2HPP and Hb A1c, were measured to confirm IDA. These parameters were also measured in the healthy subjects (control group) to confirm their health and them being non diabetic and iron sufficient and all parameters were compared after the intervention. Then all patients with IDA were treated with iron 6mg/ kg for 3 months. The tests was repeated again and results compared with the results of both the groups before the intervention. Results: The mean Hb A1c level before iron treatment was (7.64±2.08) in patients with IDA that was higher than the control group (5.97± 1.01)(p<0.05). Hb A1c decreased after iron therapy in patients with IDA. Conclusion: It is recommended that before any diagnostic or therapeutic decisions are made with regards to Hb A1c, iron deficiency should be corrected. Hb A1c, Iron Deficiency Anemia, Diabetes 33 40 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-553&slc_lang=fa&sid=1 F Mohseni Moghadam فاطمه محسنی مقدم Yes B Shidi-Zandi بهروز شهیدی زندی No A khodadadi-Zadeh علی خدادادی No Z Sharif Zadeh Yazdi زهرا شریف زاده No