fa بررسی و مقایسه اثر نانوذرات فلزی بر افزایش دز در پرتودرمانی با استفاده از روش شبیه سازی مونت کارلو فیزیک پزشکی Medical Physics پژوهشي Original article <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:18.0pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">مقدمه:</span></span></b> <span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:"><span style="color:#141314">هدف اصلی در پرتودرمانی از بین بردن تومور </span>است به&shy; طوری&shy;‌که همزمان بافت‌های سالم مجاور، کمترین مقدار پرتوگیری را داشته باشند</span></span><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">.</span><span style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:"> در سال&shy;های اخیر، استفاده از نانوذرات به دلیل اثرات افزایشی که می‌&shy;توانند در میزان دز تخلیه شده در سلول&shy;‌های سرطانی داشته باشند بسیار مورد توجه قرار گرفته است. هدف از این پژوهش بررسی اثرات نانوذرات در بهبود شرایط پرتودرمانی به روش شبیه‌&shy;سازی مونت‌کارلو است.</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:"B Nazanin""></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:18.0pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">روش بررسی:</span></span></b> <span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">در این پژوهش هندسه‌&shy;ای که به‌عنوان بافتی از بدن انسان در نظر گرفته می‌&shy;شود با روش شبیه‌&shy;سازی مونت&shy;‌کارلو طراحی شد و نانوذراتی از قبیل طلا، نقره، پلاتینیوم و غیره درون هندسه پخش‌ شد. سپس چشمه در یک مختصاتی از این هندسه قرار داده شده و با تابیدن فوتون به این هندسه ضریب افزایش دز محاسبه شد. شبیه&shy;‌سازی با استفاده از کد </span></span><span dir="LTR" new="" roman="" style="font-family:" times="">MCNP</span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:"> انجام شد.</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:"B Nazanin""></span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:20.0pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">نتایج:</span></span></b> <span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">نتایج نشان می‌دهد که نانوذرات پلاتینیوم عملکرد بهتری در افزایش میزان دز نسبت به سایر نانوذرات دارد به ‌طوری‌که برای فوتون‌های با انرژی 40 کیلو الکترون &shy;ولت این افزایش تقریباً 2/5 برابر می‌شود، هم‌چنین افزایش دز رابطه مستقیم با افزایش غلظت نانوذرات دارد.</span></span></span></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:18.0pt"><span style="direction:rtl"><span style="unicode-bidi:embed"><span calibri="" style="font-family:"><b><span lang="AR-SA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">نتیجه‌گیری:</span></span></b> <span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span b="" nazanin="" style="font-family:">با توجه به زیست‌سازگاری کافی و میزان نفوذ در هدف، استفاده از نانوذرات در رادیوتراپی یکی از امیدوارکننده‌ترین روش‌ها برای افزایش دز تحویل داده شده به هدف موردنظر است. با توجه به اینکه مدل سلولی و نتایج ارائه‌ شده در این کار منجر به درک بهتر اثرات توزیع نانوذرات پلاتینیوم در افزایش دز می‌شود، این محاسبات ارزشمند است.</span></span><span lang="FA" style="font-size:12.0pt"><span style="font-family:"B Nazanin""></span></span></span></span></span></span></span></div> <div style="text-align: justify;"><span style="font-size:11pt"><span style="line-height:18.0pt"><span calibri="" style="font-family:"><b><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Introduction:</span></b> <span new="" roman="" style="font-family:" times="">The main goal of radiation therapy is destroying the tumor so that the surrounded healthy tissues have received the least amount of radiation at the same time. In recent years, the use of nanoparticles has received much attention due to the increasing effects they can have on the deposited dose into the cancer cells. The aim of this study was to investigate the effects of nanoparticles in improving radiotherapy conditions by Monte Carlo simulation.</span><span style="font-family:"Times New Roman","serif""></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:18.0pt"><span calibri="" style="font-family:"><b><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Methods:</span></b><span new="" roman="" style="font-family:" times=""> In this study, the geometry that was considered as the tissue of the human body was designed by Monte Carlo simulation method and distributed nanoparticles such as gold, silver, platinum, etc. into the geometry. Then the source was placed in a coordinate of this geometry and by increasing the photons to this geometry, the Dose Enhancement Factor was calculated. The simulation was performed using MCNP Code.</span><span style="font-family:"Times New Roman","serif""></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:18.0pt"><span calibri="" style="font-family:"><b><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Results:</span></b><b> </b><span new="" roman="" style="font-family:" times="">The results showed that platinum nanoparticles have a better performance in increasing the dose rate than other nanoparticles so that for photons with energy of 40 kV, this increase was approximately 2.5 times, also increasing the dose was directly related to increasing the concentration of nanoparticles.</span><span style="font-family:"Times New Roman","serif""></span></span></span></span><br> <span style="font-size:11pt"><span style="line-height:18.0pt"><span calibri="" style="font-family:"><b><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Conclusion:</span></b><b> </b><span new="" roman="" style="font-family:" times="">Considering the sufficient biocompatibility and the degree of penetration in the target, the use of nanoparticles in radiotherapy is one of the most promising methods to increase the dose delivered to the target. Given that the cell model and the results presented in this work lead to a better understanding of the effects of the distribution of platinum nanoparticles in increasing the dose, these calculations are valuable.</span><span style="font-family:"Times New Roman","serif""></span></span></span></span></div> پرتودرمانی, سرطان, دز, روش مونت‌کارلو, نانوذرات Radiotherapy, Cancer, Dose, Monte Carlo Method, Nanoparticles. 4494 4503 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-4041-2&slc_lang=fa&sid=1 Mohammad Reza Madi محمدرضا مادی mohammadreza.madi@yahoo.com 0000-0002-7996-8975 No Department of Physics, School of Science, Yazd University, Yazd, Iran. دانشکده فیزیک، پردیس علوم پایه، دانشگاه یزد، یزد، ایران. Mohammad Eslami-Kalantari محمد اسلامی کلانتری meslami@yazd.ac.ir 0000-0002-8502-1796 Yes Department of Physics, School of Science, Yazd University, Yazd, Iran. دانشکده فیزیک، پردیس علوم پایه، دانشگاه یزد، یزد، ایران. Zahra Ahmadi Ganjeh زهرا احمدی گنجه z_ahmadi263@yahoo.com 0000-0002-7331-1243 No Ionizing and Non-Ionizing Radiation Protection Research Center, Shiraz University of Medical Sciences, Shiraz, Iran. مرکز تحقیقات حفاظت در برابر پرتوهای یونساز و غیر یونساز، دانشکده پیراپزشکی، دانشگاه علـوم پزشـکی شـیراز، شیراز، ایران.