fa اثر تمرین مقاومتی کم‌شدت و هوازی تناوبی شدید بر غلظت سرمی اینترلوکین-6 و مارکرهای مقاومت انسولین در مردان چاق و جوان فیزیولوژی ورزش Exercise Physiology پژوهشي Original article <strong><span style="font-family:b nazanin;">مقدمه:</span></strong> <span style="font-family:b nazanin;">فعالیت ورزشی منظم یک راهکار مفید در کاهش مارکرهای التهابی است، اما هنوز مشخص نیست، کدام برنامه تمرینی مطلوب&shy;تر است. </span><span style="font-family:b nazanin;">بنابراین، در </span><span style="font-family:b nazanin;">پژوهش </span><span style="font-family:b nazanin;">حاضر، اثر 12 هفته تمرین مقاومتی کم&shy;شدت و هوازی </span><span style="font-family:b nazanin;">تناوبی </span><span style="font-family:b nazanin;">شدید بر سط</span><span style="font-family:b nazanin;">و</span><span style="font-family:b nazanin;">ح سرمی اینترلوکین-6 و مارکرهای مقاومت انسولین </span><span style="font-family:b nazanin;">در </span><span style="font-family:b nazanin;">مردان چاق و جوان مقایسه</span><span style="font-family:b nazanin;"> شد.</span><br> <strong><span style="font-family:b nazanin;">روش بررسی:</span></strong> <span style="font-family:b nazanin;">در </span><span style="font-family:b nazanin;">این مطالعه نیمه&shy;تجربی، 38 مرد چاق و جوان (سن = 5/2</span>&plusmn;<span style="font-family:b nazanin;">28/4 سال و چربی بدن% = 1/5</span>&plusmn;<span style="font-family:b nazanin;">27/5) </span><span style="font-family:b nazanin;">به&shy;طور تصادفی </span><span style="font-family:b nazanin;">در</span><span style="font-family:b nazanin;"> گروه&shy;های تمرین مقاومتی کم&shy;شدت (14 نفر)، </span><span style="font-family:b nazanin;">هوازی تناوبی شدید </span><span style="font-family:b nazanin;">(12 نفر) و کنترل (12 نفر) قرار گرفتند</span><span style="font-family:b nazanin;">. برای مقایسه با مردان چاق، یک گروه از مردان غیرچاق (</span><span style="font-family:b nazanin;">سن = 5/9</span>&plusmn;<span style="font-family:b nazanin;">27/0 سال، چربی بدن% = 2/6 </span>&plusmn;<span style="font-family:b nazanin;"> 15/5 </span><span style="font-family:b nazanin;">و 15 نفر) در مطالعه وارد شد. </span><span style="font-family:b nazanin;">آزمودنی&shy;ها به مدت 12 هفته و سه جلسه در هفته برنامه&shy;های تمرین (گروه مقاومتی کم&shy;شدت: 10 حرکت با شدت 50-30 درصد یک تکرار بیشینه و گروه هوازی تناوبی شدید: 16 دقیقه دویدن به&shy;صورت تناوبی با شدت 90-80 درصد ضربان قلب بیشینه و 3 دقیقه ریکاوری بین تناوب&shy;ها) اجرا کردند.</span><span style="font-family:b nazanin;"> داده&shy;ها با استفاده از</span> <span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">SPSS </span></span><span style="font-family:b nazanin;">نسخه 18 تحلیل شد.</span><br> <strong><span style="font-family:b nazanin;">نتایج:</span></strong> <span style="font-family:b nazanin;">آزمون </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">t</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> مستقل نشان داد</span> <span style="font-family:b nazanin;">غلظت گلوکز (0/01=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span><span style="font-family:b nazanin;">)، انسولین (0/04=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span><span style="font-family:b nazanin;">) و شاخص مقاومت انسولین (0/02=</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span><span style="font-family:b nazanin;">) در مردان چاق بالاتر از مردان غیرچاق بود، اما تفاوت معناداری در غلظت </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">IL-6</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> مشاهده نگردید (0/14 = </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span><span style="font-family:b nazanin;">). تحلیل واریانس دوطرفه مشخص کرد، پس از برنامه&shy;های تمرین، انسولین و شاخص مقاومت انسولین به&shy;طور مشابه و معناداری کاهش یافتند (0/05</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;"><</span></span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span><span style="font-family:b nazanin;">)، اما تغییر معناداری در گلوکز و </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">IL-6</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> مشاهده‌ نگردید (0/05</span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">P></span></span><span style="font-family:b nazanin;">).</span><br> <strong><span style="font-family:b nazanin;">نتیجه‌گیری:</span></strong> <span style="font-family:b nazanin;">در مجموع، مارکرهای مقاومت انسولین در مردان چاق بالاتر از مردان غیرچاق بود، اما تفاوت معناداری در </span><span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">IL-6</span></span><span style="font-family:b nazanin;"> در این گروه&shy;ها مشاهده نشد. پس از برنامه&shy;های تمرین، انسولین و شاخص مقاومت انسولین به&shy;طور مشابه و معناداری کاهش یافت، اما تغییر معناداری در گلوکز و </span>&nbsp;<span dir="LTR"><span style="font-size:10.0pt;">IL-6</span></span><span style="font-family:b nazanin;">ایجاد نگردید.</span><br> &nbsp; <strong>Introduction</strong><strong>:</strong> Regular exercise training is a useful strategy to reduce inflammatory markers, but it is still unclear what type of training is better. Thus, this study compared the effects of 12-week of low-intensity resistance (Low-RT) and high-intensity interval aerobic training (High-IAT) on serum interleukin (IL)-6 levels and insulin resistance (IR) markers in obese and young men.<br> <strong>Methods</strong> In this quasi-experimental study, 38 obese and young men (age = 28.4 &plusmn; 5.2 years and body fat% = 27.5 &plusmn; 1.5) randomly assigned into a low-RT (n=14), high-IAT (n=12) and control (CON, n=12) groups. An age-matched control group of non-obese men (age = 27.0 &plusmn; 5.9 years, body fat% = 15.5 &plusmn; 2.6 and n=15) were also recruited for baseline comparison. Subjects performed the training programs (Low-RT: 10 exercises at 30-50% of 1-repetition maximum, and High-IAT: 16-minute of interval running at 80-90% of maximum heartbeat with a 3-minute recovery between intervals) for 12 weeks and 3-day a week. Data analyzed using SPSS version 18.<br> <strong>Results: </strong>The independent <em>t</em>-test showed that the concentrations of glucose (P = 0.01), insulin (P = 0.04) and IR-index (P = 0.02) in obese men was higher than the non-obese at baseline, but no significant difference was noted for IL-6 (P = 0.14). The 2-factor analysis of variance revealed that insulin and IR-index similarly and remarkably decreased in response to the training (P < 0.05), but remained unchanged with glucose and IL-6 (P > 0.05).<br> <strong>Conclusion: </strong>In summary, insulin resistance markers in the obese men group were higher than in the non-obese men group, but no significant difference was detected in IL-6 in these groups. Insulin and IR-index decreased remarkably and similarly after training programs, but no significant changes were found in glucose and IL-6.<br> <span dir="RTL"></span> مقاومت به انسولین, تمرین هوازی تناوبی, تمرین مقاومتی, چاقی Insulin resistance, Interval aerobic training, Resistance training, Obesity. 2170 2179 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3454-2&slc_lang=fa&sid=1 Mahmoud Nikseresht محمود نیک سرشت nikserasht@gmail.com 0000-0001-5323-882X Yes Department of Exercise Physiology, Ilam Branch, Islamic Azad University, Ilam گروه فیزیولوژی ورزش، واحد ایلام، دانشگاه آزاد اسلامی، ایلام