The Journal of Shahid Sadoughi University of Medical Sciences
مجله علمي پژوهشي دانشگاه علوم پزشكي شهید صدوقی يزد
JSSU
Medical Sciences
http://jssu.ssu.ac.ir
20
journal20
2228-5741
2228-5733
fa
jalali
1398
2
1
gregorian
2019
5
1
27
1
online
1
fulltext
fa
تاثیر دوازده هفته تمرین ترکیبی بر GLP-1 و مقاومت به انسولین زنان مبتلا به دیابت نوع دو
The effects of twelve weeks of combined exercises on GLP-1 and insulin resistance in women with type 2 diabetes
فیزیولوژی ورزش
Exercise Physiology
پژوهشي
Original article
<div style="text-align: justify;"><strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">مقدمه</span></span></strong><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"> هدف از پژوهش حاضر بررسی تاثیر دوازده هفته تمرین ترکیبی با دو ترتیب هوازی-مقاومتی و مقاومتی-هوازی بر </span></span><span dir="LTR"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">GLP-1</span></span></span><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"> و مقاومت به انسولین زنان مبتلا <span style="color:black;">به دیابت نوع دو بود.</span></span></span><br>
<strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">روش بررسی:</span></span></span></strong> <span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">در این مطالعه کارآزمایی بالینی تعداد 45 زن مبتلا به دیابت نوع دو در سه گروه تمرین هوازی-مقاومتی (15 نفر)، مقاومتی-هوازی (15 نفر) و گروه کنترل (15 نفر) قرار گرفتند، سپس به مدت ۱۲ هفته و سه جلسه در هفته تمرین کردند. پروتکل تمرین برای هردو گروه یکسان و تنها تفاوت در ترتیب اجرای تمرینات بود؛ پروتکل تمرین هوازی 1×10 دقیقه فعالیت با استراحت­های فعال یک دقیقهای در بین ستها و با استفاده از تردمیل بود. تمرینات مقاومتی شامل حرکات: پرس پا، پرس سینه، جلو ران، لت پول، پشت ران، پرس سرشانه بود که در برگیرنده عضلات اصلی پایینتنه و بالاتنه بود و بهوسیله دستگاه انجام شد؛ نمونه­های خونی در پیشآزمون و 48 ساعت پس از آخرین جلسه تمرینی در پسآزمون اندازهگیری شد. نتایج آنالیز واریانس و </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">t</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"> استیودنت وابسته با استفاده از نرمافزار آماری </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">SPSS Inc., Chicago, IL; version 16</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"> در سطح معنیداری (05/0></span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">) تجزیه و تحلیل شدند.</span></span></span><br>
<strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">نتایج:</span></span></span></strong> <span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">مقادیر </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">GLP-1</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"> افزایش و مقاومت به انسولین کاهش معنیدار در گروه­های تمرین در مقایسه با گروه کنترل داشت </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">(05/0</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P≤</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">)</span></span></span> <span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">با این وجود بین گروه تمرین هوازی-مقاومتی و مقاومتی-هوازی به لحاظ آماری تفاوتی وجود نداشت </span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">(05/0</span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">P></span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">)</span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">.</span></span></span><br>
<strong><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">نتیجهگیری:</span></span></span></strong> <span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;">نتایج این پژوهش نشان داد که تمرینات ترکیبی با افزایش سطوح </span></span></span><span dir="LTR"><span style="color:black;"><span style="font-family:times new roman,serif;"><span style="font-size:10.0pt;">GLP-1</span></span></span></span><span style="color:black;"><span style="font-family:b nazanin;"><span style="font-size:12.0pt;"> در بهبود وضعیت مقاومت به انسولین در زنان دیابتی نوع دو نقش دارند، با این وجود در خصوص الگوهای مختلف تمرینات ترکیبی نیاز به انجام پژوهشهای بیشتری احساس میشود.</span></span></span></div>
<div style="text-align: justify;"><strong>Introdution:</strong> The purpose of this study was to investigate the effect of twelve weeks of combined exercise with two patterns (aerobic-resistance and resistance-aerobic) on GLP-1 and insulin resistance in women with type 2 diabetes.<br>
<strong>Methods:</strong> In this practical and semi-experimental study, 42 women with type 2 diabetes were divided into three groups: aerobic-resistance group (n=15), resistance-aerobic group (n=15) and control group (n=15). Then, they were practiced three sessions a week for 12 weeks. The exercise protocol for both groups was the same and the only difference was in the sequence of exercises. The aerobic exercise protocol was 10×1 minutes active with one minute active rest between the sets with using a treadmill. Resistance exercises included movements such as leg press, bench press, seated leg extension, lat pulldown, and lying leg curl, seated shoulder press, which included the main muscles of the lower trunk and upper trunk and was done by the machine. Blood samples were prepared in the pre-test and 48 hours after the last exercise session in the post-test. The data were analyzed through SPSS version.16 (Inc., Chicago, IL); the results of analysis of variance and dependent t-Student were analyzed at the significance level (P<0.05).<br>
<strong>Results:</strong> The values of GLP-1 increased and insulin resistance significantly decreased in the training groups compared to the control group (P≤0.05), however, there was no statistically significant difference between the aerobic-resistance and resistance-aerobic training group (P>0.05).<br>
<strong>Conclusion</strong> The results of this research show that combined exercises with increased levels of GLP-1 play an important role in the improving the status of insulin resistance in women with type 2 diabetes. However, more research is needed about different patterns of combined exercises.</div>
دیابت نوع دو, تمرین ترکیبی, پپتید شبه گلوکاگون-1, مقاومت به انسولین
Type 2 diabetes, Combined exercises, GLP-1, Insulin resistance
1187
1201
http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-3833-1&slc_lang=fa&sid=1
Reihaneh
Nejati
ریحانه
نجاتی بروانلو
reihane.nejati@gmail.com