fa بررسی فراوانی اختلالات مفصل گیجگاهی- فکی در بیماران دارای پروتز کامل مراجعه کننده به بخش پروتز دانشکده دندانپزشکی در سال 93-92 دندانپزشکی Dental پژوهشي Original article مقدمه: اختلالات مفصل گیجگاهی- فکی (TMD) واژه‌ای کلی است که به درگیری عضلات جونده، مفصل گیجگاهی- فکی یا هر دو اشاره دارد. فراوانی این اختلالات با احتساب علایم ساب-کلینیکال حتی تا 70-60 درصد در بعضی جوامع گزارش شده اما پژوهش‌های مربوطه در مورد جمعیت مسن ناکافی به نظر می‌رسد، لذا مطالعه حاضر‌ با هدف بررسی فراوانی اختلالات مفصل گیجگاهی فکی در بیماران دارای پروتز کامل مراجعه‌کننده به بخش پروتز دانشکده دندانپزشکی در سال 93-92 انجام شد. روش بررسی: در این مطالعه توصیفی- مقطعی، از میان بیماران مراجعه‌کننده به بخش پروتز در طی سال تحصیلی 93-92، 100 بیمار به صورت تصادفی انتخاب شدند. اطلاعات مورد نیاز با استفاده از پرسشنامه استاندارد هلکیمو به انضمام متغیرهای جمعیت‌شناختی جمع‌آوری گردید. داده‌ها‌ با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 17 و آزمون‌های Chi-square و Fisher exact test مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: 46 نفر(46%) از بیماران مورد مطالعه مرد و54 نفر(54%) زن بودند محدوده سنی آنها 64-35 سال، محدوده استفاده از دنچر 3-1 سال و میانگین مدت زمان استفاده از دست دندان 32/1±52/1 سال بود. شایع ترین سن شیوع اختلالات 50-40 سال و فراوانی اختلالات گیجگاهی- فکی در بیماران زن بیشتر از مرد بود. بین سن و شاخص Anamnestic رابطه‌ای معنی‌دار مشاهده شد)037/0=p). اما ارتباط معنی‌داری بین فراوانی این اختلالات و میزان تحصیلات و همچنین مدت زمان استفاده قبلی از دست دندان وجود نداشت. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج این مطالعه به نظر می‌رسد میزان شکایات ناشی از مشکلات TMD با افزایش سن افزایش می‌یابد. Introduction: Temporo-mandibular dysfunction is a general term indicating involvement of masticatory muscles, temporo-mandibular joint or both. The frequency of these disorders has been reported even up to 60-70 % in some societies regarding sub-clinical signs. Unfortunately relevant researches about elderly population seems insufficient therefore the present study has been designed and accomplished with the aim of frequency evaluation of temporo-mandibular disorders in patients with full denture referring to Prosthesis department of dental college during the academic year 92-93. Methods: In this cross-sectional study, 100 patients were randomly selected among the patients referring to the Prosthesis department during 2013-2014. The required data were collected by the means of Helkimo standard questionnaire plus demographic variants (age, sex, education level and the duration of using denture). The collected data was analyzed by SPSS ver.17 applying Chi-square and Fisher's exact test. Results: 46 patients (46%) were male, 54 patients (54%) were female, and the age range was 35-64 years. The range of using denture was 1-3 years and the mean duration of using denture was 2.52 ± 1.58 years. The most common age range for the relevant disorders was 40-50 years and the frequency of TMD was more in women than in men. Moreover, there was a significant relationship between age factor and Anamnestic index (P=0.037), whereas no significant relationship was observed between frequency of these disorders, level of education and also duration of using previous denture. Conclusion: The study findings revealed that it seems that with increasing age the rate of complaints from TMD problems increases. اختلالات مفصل گیجگاهی- فکی, دست دندان, پرسشنامه هلکیمو Denture, Helkimo questionnaire, Temporo-Mandibular Disorders (TMD) 1838 1847 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-2049-2&slc_lang=fa&sid=1 MH Lotfikamran محمدحسین لطفی کامران No Shahid Sadoughi University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی F Soltani فریدون سلطانی No Shahid Sadoughi University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی N Sohrabi ناصر سهرابی Yes Shahid Sadoughi University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی