fa مقایسه دونوموگرام دوزینگ هپارین بعد از دریافت استرپتوکیناز فارماکولوژی Pharmacology پژوهشي Original article <p dir="RTL"><strong>مقدمه:</strong> از آنجا که داروهای ترمبولیتیک مانند استرپتوکیناز می‌توانند سبب  انسداد عروق مجدد گردند، لذا پس از مصرف این داروها، از داروهای ضد‌انعقادی نظیر هپارین استفاده می‌شود. به دلیل غیر قابل پیش‌بینی بودن فارماکوکنتیک هپارین، نوموگرام‌های متعددی برای دوزینگ هپارین پیشنهاد شده‌ است. هدف از این مطالعه مقایسه دو نوموگرام هپارین در بیماران با انفارکتوس میوکارد حاد<span dir="LTR">(AMI)</span> بعد از دریافت استرپتوکیناز بود.</p> <p dir="RTL"><strong>روش بررسی:</strong> این مطالعه از نوع کارآزمایی بالینی، تصادفی و یک‌سو کور بود. 113 بیمار با <span dir="LTR">AMI</span>، 4 ساعت بعد از درمان با استرپتوکیناز به طور تصادفی در یکی از دو گروه قرار گرفتند. گروه 1، (50<span dir="LTR">n=</span>) انفوزیون اولیه‌ای با ریت <span dir="LTR">U/Kg/hr</span> 17 و بولوس <span dir="LTR">U/kg</span>80 دریافت کردند. در گروه 2، (53<span dir="LTR">n=</span>) انفوزیون هپارین با ریت <span dir="LTR">U/Kg/hr</span> 12 و ماکزیمم<span dir="LTR">U/hr </span>900 شروع گردید و بولوس اولیه <span dir="LTR">U/kg</span>60 با ماکزیمم <span dir="LTR"> U</span>4000 بود. <span dir="LTR">aPTT(Activated Partial Tromboplastin Time)</span> هر 6 ساعت یک‌بار تا حداقل 48 ساعت اندازه‌گیری می‌گردید و براساس هر نوموگرام ریت انفوزیون به گونه‌ای تنظیم می‌شد تا <span dir="LTR">aPTT</span> در دامنه درمانی(<span dir="LTR">s</span> 70-46) قرار گیرد.</p> <p dir="RTL"><strong>نتایج:</strong> افراد دو گروه از لحاظ دموگرافیک شبیه هم بودند. زمان گذشتن <span dir="LTR">aPTT</span> از آستانه درمانی برای گروه‌های 1 و 2 به ترتیب<br> <span dir="LTR">hr</span> 81/3 ± 00/8 و <span dir="LTR">hr</span> 55/5 ± 12/11 بود(00/0<span dir="LTR">P=</span>). در 12 ساعت اولیه، درصد افرادی که در دامنه مطلوب قرار داشتند در دوگروه به ترتیب 0/56% و 19/30% بود(00/0<span dir="LTR">p=</span>). همچنین مدت زمانی که افراد درگروه 1 طی 24 و 48 ساعت اولیه در دامنه درمانی قرار داشتند به ترتیب 42/6±40/14 و 90/9±48/27 ساعت بود، در حالی‌که این اعداد برای گروه 2به ترتیب، 08/3±74/9 و 42/9± 06/21 بودند(000/0<span dir="LTR">P=</span>، 000/0<span dir="LTR">P=</span>). میزان تغییرات در ریت‌ هپارین در گروه 1 به طور معنی‌داری کمتر از گروه 2 بود.</p> <p dir="RTL"><strong>نتیجه‌گیری</strong>: با توجه به اینکه با نوموگرام 1، اشخاص سریعتر به دامنه درمانی می‌رسند، مدت زمان بیشتری در دامنه درمانی قرار دارند و همچنین نیاز به تغییر در ریت هپارین کمتر است، نوموگرام 1 بر 2 ارجحیت دارد.</p> <p dir="RTL"> </p> <p dir="ltr"><strong><em>Introduction:</em></strong> Since thrombolytic drugs such as streptokinase could cause reocculsion, anticoagulants like heparin are utilized afterwards. Several nomograms have been recommended due to unpredictable pharmacokinetics of heparin. Therefore, this study aimed to compare two prevalent nomograms of   heparin used in patients suffering from acute myocardial infarction (AMI) after recieving streptokinase.</p> <p dir="ltr"><strong><em>Methods:</em></strong> In this single-blind randomized clinical trial, 113 patients with AMI were randomly assigned to one of the two nomogram groups four hours after receiving streptokinase. Patients in the group1(n=50), received an initial infusion with  rate of 17 U/Kg/hr and a bolus of 80 U/Kg. In Group 2(n=35), the initial rate of heparin (n= 53) was 12 U/Kg/hr with a maximum 900U/hr after a bolus of 60 U/Kg with a maximum of 4000 U. Activated Partial Thromboplastin Time (aPTT) was measured every 6 hours for at least 48 hours and infusion rate was adjusted  based on each nomogram in order to maintain aPTT in the therapeutic level of 46-70 s.</p> <p dir="ltr"><strong><em>Results:</em></strong> Patients in the two groups were homogenized in regard with their demographic characteristics. The time needed for aPTT to pass the infusion threshold for groups 1 and 2 were 8.00±3.81 hr and 11.12±5.55 hr, respectively (p=0.00). In the first 12 hours, percentages of patients, whose aPTT was reported in an apporpriate therapeutic range were 56.0% and 30.19% for the two groups, respectively (p=0.00). Moreover, period of time that subjects in group 1 were in the therapeutic range in the first 24 and 48 hours was 14.40 ± 6.42 hrs and 27.48 ± 9.90 hrs, respectively. While these numbers for group 2 were 9.74±3.08 hrs and 21.06 ± 9.42 hrs, respectively (P=0.00, P=0.00). The changes in the heparin rate was reported significantly lower in  group 1 compared to  group 2.</p> <p dir="ltr"><strong><em>Conclusion:</em></strong> The study findings revealed that nomogram 1 is preferred to nomogram 2, since patients in nomogram 1 reached the therapeutic range faster, stayed in this range for a longer period of time, and needed less change in the heparin rate</p> هپارین, استرپتوکیناز, دوز, نوموگرام Dose, Heparin, Nomogram, Streptokinase 640 649 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-80-4&slc_lang=fa&sid=1 M Modares Mosadegh منیره مدرس مصدق mo_modares@yahoo.com Yes Sadoughi University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی یزد SM Sadr Bafghi سیدمحمود صدر بافقی No Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی یزد M Rafiei منصور رفیعی No cardiovascular research center, Sadoughi University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی یزد SM Namayande سیده مهدیه نماینده No Cadiovascular researcher center, Sadoughi University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی یزد SA Sadr Bafghi سید علی صدر بافقی No Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd دانشگاه علوم پزشکی و خدمات بهداشتی درمانی شهید صدوقی یزد