fa بررسی تأثیر تزریق داخل صفاقی نانو ذرات اکسید منیزیم بر عملکرد کبد و کلیه موش صحرایی در محیط In Vivo بیوشیمی Biochemistry پژوهشي Original article مقدمه: علی رغم افزایش استفاده از نانوذرات فلزی و کاربردهای آن در صنایع مختلف، تاکنون مطالعات اندکی در زمینه اثرات جانبی این مواد بر بدن جانداران صورت گرفته است، بنابراین مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر داخل صفاقی نانوذرات اکسید منیزیم بر عملکرد کبد و کلیه رت‌ها در محیط درون تن صورت گرفت. روش بررسی: دوزهای مختلف نانوذرات اکسید منیزیم (ppm500، 250، 125، 5/62) به مدت 28 روز به رت‌های نر نژاد ویستار تزریق گردید و عملکرد کبد و کلیه در پاسخ به جذب نانوذرات مورد بررسی قرار گرفت. نتایج: این مطالعه نشان داد که مواجهه با نانوذرات اکسید منیزیم باعث ایجاد تغییرات معنی‌دار در سطوح آنزیم‌های AST و ALP گردید، در حالی که سطوح آنزیم ALT، همچنین میزان اوره و کراتینین تغییر معنی‌داری در مقایسه با گروه کنترل نداشت. علاوه بر این، هیچگونه تغییر هیستولوژیکی در بافت کلیه مشاهده نگردید. در مقابل، مشاهده تغییرات صورت گرفته در بافت کبد شامل اپوپتوز و پرولیفراسیون مجاری صفراوی، نشان دهنده آسیب رسیدن به بافت کبد در دوزهای بالا می‌باشد. نتیجه‌گیری: نتایج نشان می‌دهد که نانوذرات اکسید منیزیم در دوزهای بالاتر از ppm250 می‌تواند اثرات سمی بر روی کبد داشته باشد. لذا حساسیت استفاده از این مواد را برای مصارف مختلف بیشتر می‌نماید. Introduction: In spite of increasing usage of metal nanoparticles, few studies have been conducted on their side effects, particularly under in-vivo conditions. Hence, the present study aimed to assess the effect of magnesium oxide nanoparticles (MgONPS) on the liver and kidney function of rats in vivo Methods: Concentrations of 62.5, 125, 250 and 500 ppm of MgONPS (10-15 nm size) were intraperitoneally injected into rats, and then the liver and kidney function were investigated. Results: The study results revealed that MgONPS caused different changes in liver enzymes. In fact, the AST and ALP values were significantly increased compared with the control group, whereas the levels of ALT, Urea and Creatinine did not demonstrate any significant differences. In addition, no histological disorders were observed in the kidney tissue, in contrary to liver tissue in which some alternations were observed such as apoptosis and proliferation of small bile ductules indicating damage of tissue in expose of high doses of MgONPS. Conclusions: The study findings indicated that magnesium oxide nanoparticles in higher doses of 250 ppm can have toxic effects on the liver, therefore their toxicity should be considered, while applying them in different fields of industries. نانو ذرات, اکسید منیزیم, کبد, کلیه, پارامترهای سرم Kidney, Liver, Magnesium oxide, Nanoparticles, Serum parameters 1430 1438 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1685-2&slc_lang=fa&sid=1 N Mazaheri نفیسه مظاهری n_mazaheri913@yahoo.com No Payam Noor University دانشگاه پیام نور A Karimi اکبر کریمی karimiakbar38@yahoo.com Yes Payam Noor University دانشگاه پیام نور H Salavati حسین صلواتی hosseinsalavati@yahoo.com No Payam Noor University دانشگاه پیام نور S Rezaei Zarchi سعید رضایی زارچی Srezaei_2006@yahoo.com No Payam Noor University دانشگاه پیام نور S Khalilian سعادت خلیلیان Dr.khalilian_lab@yahoo.com No Payam Noor University دانشگاه پیام نور R Rezaei Ranjbar Sardari روشن رضایی رنجبر سرداری Roshan_rezaee@yahoo.com No Payam Noor University دانشگاه پیام نور