fa مقایسه سه روش هپارینه کردن ست همودیالیز بر وضعیت انعقادی و کفایت دیالیز دربیماران تحت درمان با همودیالیز 1392 پرستاری Nursing کارآزمایی بالینی clinical trial مقدمه: امروزه جهت ضدانعقادسازی ست همودیالیز از هپارین به روش‌های مختلف استفاده می‌شود. هرکدام از این روش‌ها با عوارض جانبی مثل تشکیل لخته و کاهش کفایت، در میزان مرگ و میر تأثیر می‌گذارند. این مطالعه به منظور مقایسه تأثیر 3 روش هپارینه کردن ست دیالیز بر وضعیت انعقادی و کفایت دیالیز انجام شد. روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی 25 بیمار همودیالیزی با PTT نرمال به طور تصادفی تحت 3 روش هپارینه شدند. در روش اول ست دیالیز پس از پرایم با u5000 هپارین , در دو نوبت با 200 سی‌سی نرمال سالین شستشو شد. در روش دومu 2000 به طور بلوس و u/h1000 نیز تا ابتدای ساعت چهارم انفوزیون شد. در روش سوم u2500 ابتدا و u2500 دو ساعت بعد تزریق شد. ارزیابی لخته با مشاهده صافی و بررسی کفایت دیالیز با فرمول‌های URR، KT/V صورت گرفت. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS و آزمون‌های ویلکاکسان و مک نمار تحلیل گردید. نتایج: میزان بروز لخته در روش اول به طور معنی‌داری بیش از روش دوم و سوم  و در روش سوم به طور معنی‌داری بیش از روش دوم بود. میزان PTT در محدوده استاندارد، در روش اول به طور معنی‌داری بیش از روش دوم بود . کفایت دیالیز در روش دوم به طور معنی‌داری بیشتر از روش اول بود . نتیجه‌گیری: روش دوم هپارینیزاسیون ست همودیالیز، با احتمال تشکیل لخته کمتری همراه است و با توجه به کفایت مطلوب‌تر دیالیز در این روش، به عنوان ایمن‌ترین روش توصیه می‌شود. Introduction: Nowadays Heparin is used in hemodialysis set for anticoagulation by different methods. Each of these methods will increase the rate of mortality by clot formation. This clinical trial study intended to investigate the effect of three heparinization methods of hemodialysis set on coagulation condition and dialysis efficacy. Methods: Twenty five hemodialysis patients with bp normal PTT were selected randomly and underwent three methods of anticoagulation. In the first method after priming by 5000u heparin , 200cc normal saline was infused into hemodialysis set two times. In the second method, 2000u bolus and 1000u/hr were injected at the beginning of the fourth hour. In the third method, 2500u bolus and two hours later 2500u were injected. Clot formation was evaluated at the end of the hemodialysis session visually and the efficacy of dialysis and PTT were calculated by URR،KT/V formula. The study data were analyzed via SPSS using Wilcoxon tests. Results: The results revealed that clot formation in the first method was significantly higher than the second and third methods (p-value=0)and in the third method, it was also more than the second method (p-value=0). Moreover, the standard PTT in the first method was more than the second method (p-value=0). Dialysis efficacy in the second method was higher than the first method (p-value=0.002). Conclusion: The probability of clot formation in the second method of heparinization is less than the other methods. Dialysis efficacy in this method is also higher than the other methods. Thus, the second method is recommended. هپارینه کردن, همودیالیز, لخته, کفایت دیالیز, PTT Clot, Dialysis Efficacy, Hemodialysis, Heparinization, PTT 1090 1100 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1595-1&slc_lang=fa&sid=1 H Dehghani خدیجه دهقانی habib.babaei49@gmail.com Yes Shahid Sadoughi University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد Kh Dehghani خدیجه نصیریانی No Shahid Sadoughi University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد H Babaei حبیب اله بابایی No