fa نتایج درمان شکستگی‌های جوش‌نخورده استخوان ران به روش پلاک‌گذاری و گرافت استخوانی سایر other پژوهشي Original article مقدمه: در حال حاضر روش درمان رایج شکستگی تنه استخوان ران، ثابت‌سازی از طریق جااندازی بسته و پایدار نمودن آن به وسیله میله‌گذاری داخل استخوانی می‌باشد که با این روش 9/0 تا 1/1% شکستگی‌ها جوش نمی‌خورند. شیوه درمان این عارضه همچنان مورد اختلاف نظر است. هدف از این مطالعه بررسی منابع دو روش درمان برداشت میله و میله‌گذاری مجدد با پیوند اتولوگ استخوان و برداشت میله و پلاک‌گذاری با پیوند اتولوگ استخوان است. روش بررسی: در این مطالعه آینده‌نگر و توصیفی کلیه بیماران مراجعه کننده به بیمارستان رسول اکرم در فاصله سال‌های 1386 تا 1391 که کاندید انجام عمل جراحی اصلاح جوش‌نخوردگی غیرعفونی تنه استخوان ران به دنبال درمان اولیه با میله‌گذاری داخل استخوانیIMN) ) بودند، مورد بررسی‌های رادیولوژیک قرار ‌گرفتند. سپس بیماران بر اساس نوع جوش‌نخوردن به یکی از دو روش جراحی مورد نظر تحت درمان قرار ‌گرفتند. انتخاب نوع درمان برای بیماران راندم بود. سپس داده‌های جمع‌آوری شده با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار ‌گرفتند. نتایج: 23 بیمار با میانگین سنی 5/8±4/30 سال تحت بررسی قرار گرفتند. تعویض میله، میله‌گذاری مجدد با پیوند استخوان که 14 بار در 13 بیمار (56%) و خارج کردن میله، پلاک‌گذاری با پیوند استخوان که 11 بار در 10 بیمار (44%) انجام گرفت. در روش تعویض میله و میله‌گذاری مجدد میزان جوش‌خوردگی 74/85% و در روش خارج کردن میله و پلاک‌گذاری این مقدار برابر با 91/90% بود. تفاوت در طول پاها، درد و عفونت در هیچ یک از بیماران مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: مطالعه حاضر نشان داد که درمان شکستگی‌های جوش‌نخورده استخوان ران به روش خارج کردن میله و پلاک‌گذاری با پیوند استخوان نتایجی مشابه یا حتی بهتر از روش تعویض میله دارد. همچنین به نظر می‌رسد که شیوع عارضه جوش‌نخوردن از آنچه در گذشته تصور می‌شد بیشتر است.. Introduction: Close reduction and intra medullary nailing has been established as the treatment for femoral shaft fractures with a non::union:: rate of 0.9-1.1 % though, it is still controversial. Currently, the most accepted method for treatment of non ::union:: is exchange nailing. Therefore, this study aimed to investigate treatment of femoral shaft fractures non ::union:: via 2 methods of exchange nailing with bone graft and nail removal, and plating with bone graft. Methods: In this case series study, we included all patients with aseptic non::union:: femoral fracture who referred to Rasool-Akram hospital from 2007 to 2012 and were clinically indicated for reoperation for non::union:: after primary intra medullary nailing. Patients were assessed clinically and radiologically. The patients were treated via either method according to the type of non::union:: (atrophic, oligotrophic, hypertrophic). Collected data were recorded in check lists and analyzed with SPSS V.18 software. Results: Of 23 patients with mean age of 30.4±8.5 years, 13 (56%) were treated by exchange nailing with bone graft and 10 (44%) treated by plating and bone graft. Complete ::union:: was achieved in 85.7% of patients treated by exchange nailing and bone graft and in 90.9 % of patients treated with plating with bone graft. No leg length discrepancy, pain and infection were reported. Conclusion: This study suggests that treatment results of non::union:: femoral fractures with plating bone graft method is as good as or even better than exchange nailing with bone graft. In addition, the prevalence of femoral fracture non::union:: seems to be more than what was expected before. شکستگی استخوان ران، جوش‌نخوردن، میله‌گذاری داخل استخوانی، پلاک‌گذاری، تعویض میله Exchange nailing; Femoral fracture; Intra medullary nailing; Non:union:; Plating 172 178 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-667-2&slc_lang=fa&sid=1 H Farahini حسین فراهینی No A Behnam افشین بهنام No A Yeganeh علی یگانه Yes