fa بررسی تأثیر مکمل یاری منیزیم بر مارکرهای سرمی ساخت استخوان و ترمیم شکستگی استخوان‌های بلند تغذیه Nutrition کارآزمایی بالینی clinical trial مقدمه: منیزیم یکی از مواد معدنی ضروری در تشکیل استخوان است. شواهدی مبنی بر نقش منیزیم در متابولیسم استخوان و فرایند معدنی شدن استخوان وجود دارد. هدف از این مطالعه تعیین تأثیر مکمل یاری منیزیم بر مارکرهای سرمی ساخت استخوان و ترمیم شکستگی استخوان های بلند در زنان سنین قبل از یائسگی بود. روش بررسی: در این مطالعه که از نوع کارآزمایی بالینی تصادفی دوسوکور بود، 32 زن 45-20 ساله با شکستگی استخوان‌های بلند به دو گروه مورد و شاهد تقسیم شدند. بیماران در گروه مورد به مدت 8 هفته روزانه 250 میلی‌گرم منیزیم دریافت کردند و بیماران گروه شاهد در طول مدت مطالعه دارونما دریافت کردند. در ابتدا و انتهای مطالعه، سطوح سرمی آلکالین فسفاتاز و استئوکلسین اندازه‌گیری شد و تشکیل کال استخوانی به کمک عکس‌های رادیوگرافی بررسی گردید. معیار ترمیم شکستگی، تشکیل یا عدم تشکیل کال در ناحیه شکستگی در نظر گرفته شد. نتایج: مقایسه سطح سرمی آلکالین فسفاتاز و استئوکلسین بین دو گروه در ابتدا و انتهای مطالعه اختلاف معنی‌داری را نشان نداد. طی 2 ماه مکمل یاری منیزیم، افزایش سطح آلکالین فسفاتاز و استئوکلسین سرمی از نظر آماری معنی‌دار نبود. از نظر تشکیل کال استخوانی در انتهای مطالعه نیز بین دو گروه مورد و شاهد تفاوتی دیده نشد. نتیجه‌گیری: نتایج مطالعه حاضر نشان داد که مکمل یاری منیزیم نتوانست تغییری در مارکرهای سرمی ساخت استخوان و ترمیم شکستگی داشته باشد و اثبات قطعی این موضوع نیاز به مطالعات بیشتری دارد. Introduction: Magnesium is an essential mineral in bone formation. This nutrient incorporates in bone metabolism and enhances bone mineralization. This study was designed to assess the effect of magnesium supplementation on alkaline phosphatase , osteocalcin, and also callus formation in women with long bone fracture. Methods: In this double-blind randomized placebo controlled trial, 32 women with long bone fracture, aged 20-45 years old, were randomly divided into the Mg group and control, receiving 250 mg magnesium oxide daily and placebo respectively for 8 weeks. Serum alkaline phosphatase and osteocalcin were measured at the beginning and the end point, and also callus formation was checked at the end of study. P value < 0.05 was considered as the significant level. Results: There was no significant difference between two groups in alkaline phosphatase and osteocalcin levels at the beginning and the end of study. Serum alkaline phosphatase and osteocalcin levels were increased in both groups, but they were not statistically significant. Furthermore, the callus formation, which revealed the fracture healing, was not different between 2 groups. Conclusion: This study concluded that Magnesium supplementation did not change the serum markers of bone formation and fracture healing however, further studies need to approve this finding. منیزیم، آلکالین فسفاتاز، استئوکلسین، شکستگی استخوان Alkaline phosphatase; Fracture; Magnesium; Osteocalcin 632 640 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1317-1&slc_lang=fa&sid=1 MH Eftekhari محمد حسن افتخاری h_eftekhari@yahoo.com No Shiraz University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی شیرازَ Z Hassanzadeh Rostami زهرا حسن زاده رستمی hassanzadeh_z8@yahoo.com Yes Shiraz University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی شیرازَ MJ Emami محمد جعفر امامی emamimj92@yahoo.com No Shiraz University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی شیرازَ HR Tabatabaee حمید رضا طباطبایی Tabatabaee@sums.ac.ir No Shiraz University of Medical Sciences دانشگاه علوم پزشکی شیرازَ