fa تخمین سن تقویمی با استفاده از روش دمرجیان در افراد 5 تا 16 ساله شهر رشت دندانپزشکی Dental پژوهشي Original article مقدمه: تخمین سن نقش مهمی در دندانپزشکی خصوصاً اطفال ارتودنسی و سایر رشته‌ها از جمله باستان‌شناسی دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسی دقت روش دمرجیان در تخمین سن دندانی کودکان 5 تا 16 ساله شهر رشت بود. روش بررسی: مطالعه به صورت گذشته‌نگر و مقطعی بر روی 314 رادیوگرافی پانورامیک (212 دختر و 102 پسر) کودکان 5 تا 16 ساله‌ مراجعه‌کننده به مراکز دندانپزشکی شهر رشت انجام شد که به طور تصادفی ساده انتخاب شده بودند. هفت دندان دائمی فک پایین توسط دو رادیولوژیست بررسی شد و برای هر مورد شاخص بلوغ دندانی تعیین گردید و بر اساس سن دندانی فرد تخمین زده شد. سن تقویمی فرد نیز از اطلاعات جمعیت‌شناختی وی به دست آمد. ارتباط بین سن تقویمی و سن دندانی فرد توسط آزمون‌های همبستگی پیرسون و آزمون paired t و با استفاده از نرم افزار SPSS تجزیه و تحلیل گردید. نتایج: سن تخمینی به طور متوسط در کل جمعیت، 02/0 سال بالاتر از سن واقعی برآورد شد و آزمون t- paired این اختلاف را معنی‌دار نشان نداد(71/0=p). ضریب پیرسون 73/0 محاسبه شد که به لحاظ آماری معنی‌دار بود (001/0>p). نتیجه‌گیری: پژوهش حاضر نشان می‌دهد که تخمین سن به روش دمرجیان در کودکان 5 تا 16 ساله در شهر رشت از دقت کافی برخوردار است. Introduction: Age estimation plays a critical role in dentistry especial in orthodontics, pediatric Dentistry and other majors such as archaeology, etc. The aim of this study was to evaluate the accuracy of dental age estimation in 5-16 years-old children and adolescents in Gilan using Demirjian method. Methods: This retrospective cross-sectional study was carried out on 314 panoramic radiographs of 212 girls and 102 boys, referring to Gilan dental clinics. Simple sampling method was used. Based on Demirjian method two dental radiologists calculated the dental maturity score (DMS) by assessing the seven left mandibular teeth and estimated the dental age for each case. The chronologic age of each patient was obtained from demographic data. Finally, the correlation between estimated dental age and chronologic age was determined by Pearson’s correlation coefficient and paired t-test using SPSS statistical software (α = 0.05). Results: Mean dental age in all the subjects was estimated 0.02 year less than the chronologic age. In addition, there was no significant difference between estimated and chronological ages (p value = 0.71). Pearson’s correlation coefficient between estimated and chronological ages was 0.73, indicating statistical significance (pvalue < 0.001). Conclusion: Based on the results of the present study, Demirjian method is sufficiently accurate to estimate dental age of children in Gilan and can be used acceptably. کلسیفیکاسیون دندانی، سن دندانی، سن تقویمی، روش دمرجیان Chronological age; Dental age; Dental calcification; Demerjian method 85 93 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-967-2&slc_lang=fa&sid=1 M Sheikhi مهناز شیخی No M Dakhilalian منصور دخیل علیان No M Jamshidi مهدی جمشیدی No Sh Nouri شادی نوری No M Babaei مهدی بابایی Yes