fa بررسی فراوانی نسبی فلج عضله مایل فوقانی و مقایسه نتایج و عوارض روش‌های جراحی آن با دیگر استرابیسم‌های عمودی چشم پزشکی Ophthalmology پژوهشي Original article مقدمه: فلج عضله مایل فوقانی متداول‌ترین علت استرابیسم فلجی است. هدف مطالعه تعیین و مقایسه فراوانی نسبی، علل، نتایج و عوارض روش‌های جراحی فلج عضله مایل فوقانی با دیگر استرابیسم های عمودی است. روش بررسی: این مطالعه گذشته‌نگر مقطعی بر روی پرونده 303 بیمار با استرابیسم عمودی طی سال‌های 1391-1378 انجام گرفت. زمان پیگیری 6 ماه بعد از جراحی در نظر گرفته شد. جهت جمع‌آوری داده‌ها از پرسشنامه‌ای شامل 11 سؤال استفاده شد. نتایج: در بین بیماران مورد مطالعه، 50 بیمار (5/16%) مبتلا به فلج مایل فوقانی (گروه الف) و 253 مورد سایر استرابیسم‌های عمودی بودند (گروه ب). شایع‌ترین علل استرابیسم عمودی در هر دو علل مادرزادی و تروما بود. میانگین سنی بیماران با علت مادرزادی در گروه الف 82/16 سال و گروه ب 81/12 سال و بیماران با علت تروما در گروه الف 63/24 سال و گروه ب 26/23 سال بود.60 % بیماران جراحی شده در گروه الف، یک مرحله جراحی داشتند در حالی که بیشتر بیماران گروه ب در دو مرحله جراحی شدند. بیشترین جراحی انجام گرفته در هر دو گروه رسس عضله مایل تحتانی بود. انحراف چشم در بیماران با فلج عضله مایل فوقانی 5/71% و در سایرین 8/77% اصلاح شده است. خونریزی زیر ملتحمه، دوبینی، عفونت ملتحمه در هر دو گروه شایع-ترین عوارض ایجاد شده بود. نتیجه‌گیری: به وسیله یک مرحله جراحی شامل رسس مایل تحتانی، انحراف چشم در بیشتر بیماران با فلج مایل فوقانی یا سایر استرابیسم‌های عمودی اصلاح می‌شود عوارض جدی به دنبال ندارد. Introduction: Superior oblique palsy (SOP) is the most common cause of paralytic strabismus. Therefore, this study aimed to compare the frequency, etiology and outcome of surgical approaches in SOP with other vertical strabismus. Methods: This is a cross sectional study that was performed on 303 medical files of patients who referred to Yazd eye clinic from 1999-2012 with at least 6 months post operative follow up. The study instrument involved a questionnaire containing 11 questions that was used for data gathering. Results: In this study, within 303 patients, 50 cases (16/5%) suffered from SOP (group A) and 253 cases from other vertical strabismus (group B).The most frequent causes of either group were congenital and trauma. The mean age of patients with congenital cause was 16/82 in group A and 12/81 years in group B while the mean age with traumatic cause was 24/63 in group A and 23/26 years in group B. Sixty percent (60%) of operated patients in group A underwent one set of surgery while in group B mostly had two sets of the surgery. The most common surgical approach in either group was IO Recession. The rate of strabismus correction was 71/5% in group A and 77/8% in group B. SCH, diplopia, conjunctivitis were the most frequent complications in either group. Conclusion: By one set surgical approach of IO Recession, strabismus correction is observed in the most patients with SOP or other vertical strabismus and the surgery was not followed by severe complications. استرابیسم عمودی، فلج عضله مایل فوقانی، مادرزادی، تروما، رسس عضله مایل تحتانی Congenital; IO Recession; Superior oblique palsy; Traumatic; Vertical strabismus 716 723 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1261-1&slc_lang=fa&sid=1 MR Besharai محمد رضا بشارتی besharaty@gmail.com No Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد Z Sheibani زهرا شیبانی sheibanizahra84@yahoo.com Yes Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد M Gohari محسن گوهری goharimo@yahoo.com No Shahid Sadoughi University of Medical Sciences, Yazd, Iran دانشگاه علوم پزشکی شهید صدوقی یزد