fa بررسی اثر 8 هفته تمرینات ورزشی هوازی و ترکیبی (هوازی- مقاومتی) بر سطوح IL-6 سرم و مقاومت به انسولین در بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 فیزیولوژی ورزش Exercise Physiology پژوهشي Original article مقدمه: افزایش سطوح IL-6 سرم با پیشرفت دیابت نوع 2 و افزایش مقاومت به انسولین مرتبط است. انجمن دیابت آمریکا و کالج پزشکی- ورزشی آمریکا توصیه کرده‌اند که برنامه توانبخشی برای بیماران دیابتی بهتر است ترکیبی از تمرینات هوازی و مقاومتی باشد. هدف تحقیق حاضر بررسی 8 هفته تمرین هوازی و ترکیبی (هوازی- مقاومتی) بر غلظت IL-6 و شاخص مقاومت انسولینی (HOMA-IR) در افراد مبتلا به دیابت نوع 2 بود. روش بررسی: در این پژوهش 24 نفر از مراجعه‌کنندگان به انجمن دیابت کرمانشاه به طور داوطلبانه به عنوان آزمودنی در این پژوهش شرکت کرده و به صورت تصادفی در سه گروه هوازی (8 نفر)، ترکیبی (8 نفر) و کنترل (8 نفر) قرار گرفتند. برنامه‌ تمرینی گروه هوازی 3 جلسه دویدن در هفته با شدت 60 تا 80 درصد ضربان قلب بیشینه به مدت 8 هفته بود اما گروه ترکیبی در کنار دویدن به تمرینات مقاومتی با گروه‌های عضلانی عمده پرداختند. پیش و پس از مداخله، وزن، شاخص توده بدنی، گلوکز خون ناشتا، IL-6سرم و شاخص مقاومت به انسولین اندازه‌گیری شد. نتایج: 8 هفته فعالیت ورزشی باعث کاهش معنی‌دار شاخص مقاومت انسولینی و گلوکز خون ناشتا در گروه هوازی و ترکیبی شد اما در گروه کنترل تغییر معنی‌داری مشاهده نشد. IL-6 سرم، وزن و BMI در هیچکدام از گروه‌ها تغییر معنی‌داری نداشت. نتیجه‌گیری: انجام 8 هفته فعالیت‌ ورزشی هوازی یا ترکیبی با بهبود مقاومت به انسولین و گلوکز خون ناشتا، می‌تواند برای دیابتی‌های نوع 2 سودمند باشد اما نمی‌تواند اثر معنی‌داری بر سطوح IL-6 سرم، وزن یا BMI در این گروه از بیماران داشته باشد Introductoin: Increased level of serum IL-6 is related to development of type 2 diabetes and insulin resistance. The American Diabetes Association and the American College of Sports Medicine recommend that combination of resistance and aerobic exercise is favorable for patients with type 2 diabetes. The purpose of this study was to investigate the effect of 8 weeks of aerobic exercise and concurrent (aerobic-resistance) exercise on serum IL-6 Levels and insulin resistance in Type 2 Diabetic patients. Methods: In this study, from patients referring to Kermanshah Diabetes Association, 24 volunteers participated in the study as subjects and were divided into aerobic (n=8), concurrent (n=8), and control group (n=8) randomly. Training program for the aerobic group included 3 sessions of running per week with 60 to 80% maximal heart rate for 8 weeks but the concurrent group in addition to running, performed resistance training of major muscles groups. Before and after the intervention, body weight, BMI, fasting blood glucose, serum IL-6 and HOMA-IR were measured. Results: HOMA-IR and fasting blood glucose were significantly decreased in both training groups after intervention, but showed no significant changes in the control group. No significant changes were observed for serum IL-6 levels, body weight or BMI. Conclusion: performing 8 weeks of aerobic or concurrent training with improvement of insulin resistance and fasting blood glucose could be helpful for type 2 diabetic patients however, it cannot significantly affect serum IL-6 levels, body weight, or BMI in these patients. بیماران دیابتی، تمرین هوازی، تمرین ترکیبی، گلوکز خون ناشتا، سایتوکاین‌ها Aerobic Training; Concurrent Training; Cytokines; Diabetic Patients; Fasting Blood Glucose 619 631 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1256-1&slc_lang=fa&sid=1 P Yousefipoor پیمان یوسفی پور pyousefipoor@gmail.com No razi university of kermanshah دانشگاه رازی کرمانشاه V Tadibi وحید تأدیبی vtadibi@yahoo.com Yes razi university of kermanshah دانشگاه رازی کرمانشاه N Behpoor ناصر بهپور n-behpoor@yahoo.com No razi university of kermanshah دانشگاه رازی کرمانشاه A Parnow عبدالحسین پرنو ahmp@gmail.com No razi university of kermanshah دانشگاه رازی کرمانشاه E Delbari احسان دلبری ehsan.paveh@yahoo.com No razi university of kermanshah دانشگاه رازی کرمانشاه S Rashidi صیاد رشیدی rashdi@yahoo.com No razi university of kermanshah دانشگاه رازی کرمانشاه