fa بررسی تأثیر تمرینات پلیومتریک بر فعالیت پیش بین عضلات کمری لگنی زنان مبتلا به نقص کنترل تنه فیزیولوژی ورزش Exercise Physiology پژوهشي Original article مقدمه: تمرینات پلیومتریک از طریق تطابق عصبی عضلانی در رفلکس کششی، الاستیسیتی و ارگان‌های گلژی تندون نقش مهمی را در فعال شدن پیش بین عضلات ایفا می‌کنند. با توجه به عدم بررسی تأثیر تمرینات پلیومتریک بر عضلات کمری لگنی، هدف تحقیق حاضر مقایسه تأثیر تمرینات پلیومتریک بر فعالیت پیش بین عضلات کمری لگنی در افراد فعال مبتلا به نقص کنترل تنه می‌باشد. روش بررسی: 25 زن فعال مبتلا به نقص کنترل تنه با میانگین سنی 38/1±09/19سال، قد 88/3±73/162 سانتی‌متر و وزن 37/3±67/58 کیلوگرم در این تحقیق شرکت کردند که به دو گروه تجربی و کنترل تقسیم شدند. قبل و پس از شش هفته تمرینات پلیومتریک، الکترومیوگرافی سطحی، از عضلات سرینی میانی، مایل داخلی/عرضی شکم، مایل خارجی شکم و مربع کمری حین فرود بر روی یک پا انجام و میزان فعالیت پیش بین عضلات محاسبه شد. نتایج: نتایج آزمون تی مستقل نشان داد که بین فعالیت عضلات سرینی میانی (021/0=p)، مایل داخلی/عرضی شکم (006/0=p)، مایل خارجی شکم (023/0=p) و مربع کمری (011/0=p) گروه کنترل و تجربی در پس آزمون تفاوت معنی‌داری وجود دارد که نشان‌دهنده تأثیرگذار بودن تمرینات پلیومتریک بر فعالیت پیش بین عضلات می‌باشد. نتیجه‌گیری: بر اساس نتایج به دست آمده از تحقیق حاضر تمرینات پلیومتریک با تأثیر بر فعال شدن و بهبود پیش فعالیت عضلات می‌توانند در پیشگیری از مکانیسم‌های مرتبط با آسیب رباط صلیبی قدامی مؤثر باشند. بنابراین این تمرینات می‌توانند وقوع آسیب رباط صلیبی قدامی را کاهش دهند. Introduction: Plyometric training via neuromuscular adaptations to the stretch reflex, elasticity of muscle and Golgi tendon organs has an important role in pre-activation of muscles. Due to lack of research in regard to effect of plyometric training on lumbo pelvic muscle, this study aimed to investigate the effect of plyometric training on lumbo pelvic muscle pre-activation in active females with trunk control deficit. Methods: Twenty-five active females who suffered from trunk control deficit with the mean age of 19.09±1.38 yr, weight of 58.67±3.37 kg and height of 162.73±3.88 cm participated in this study. They were divided into two groups of experimental and control. Before and after 6 weeks of plyometric training, electromyography of Gluteus Medius, Quadratus Lumborum, Transverse Abdominis/Internal oblique, and external Oblique was performed in single leg drop landing and pre-activitation of muscles was calculated. Results: the results of independent sample T-test indicated that there are significant differences between post-test of control and experimental groups in regard to Gluteus Medius (p=0.021), Quadratus Lumborum (p=0.011), Transverse Abdominis/Internal oblique (p=0.006), External Oblique (p=0.023) muscles activations which reveals effectiveness of plyometric training on pre-activation of muscles. Conclusion: Based on the study results, plyometric training affects the activation of muscles and thus improving the pre-activation can prevent mechanisms related to anterior cruciate ligament injury. Therefore, plyometric training can reduce incidence of anterior cruciate ligament injury. تمرینات پلیومتریک, نقص کنترل تنه, آسیب رباط متقاطع قدامی, زنان فعال Active Female, Anterior Cruciate Ligament Injury, Plyometric Training, Trunk Control Deficit 705 715 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1210-1&slc_lang=fa&sid=1 M Hadadnezhad ملیحه حدادنژاد m.hadadnezhad@yahoo.com Yes دانشگاه خوارزمی R Rajabi رضا رجبی No A Ashraf Jamshidi علی اشرف جمشیدی No E Shirzad الهام شیرزاد No