fa مقایسه تأثیر یک دوره تمرینات ترکیبی (مقاومتی ـ هوازی) و هوازی بر حداکثر اکسیژن مصرفی، نیمرخ لیپیدی، قند خون و فشار خون مردان میانسال دارای عوامل خطرزای قلبی ـ عروقی فیزیولوژی ورزش Exercise Physiology پژوهشي Original article مقدمه: فعالیت بدنی با کاهش عوامل خطرزا، نقش حفاظتی در برابر بیماری‌های قلبی ایفا می‌کند. هدف از مطالعه حاضر، مقایسه اثر یک دوره تمرینات ترکیبی و هوازی بر عوامل خطرزای بیماری قلبی ـ عروقی در مردان غیرفعال می‌باشد. روش بررسی: 29 مرد داوطلب تمرین نکرده با دامنه سنی 36 الی 56 سال در این مطالعه شرکت کردند. آزمودنی‌ها به طور تصادفی در یکی از سه گروه هوازی، ترکیبی (هوازی و مقاومتی) و کنترل قرار گرفتند. قبل و بعد از دوره تمرینی، شاخص توده بدن، نسبت کمر به لگن، گلوکز، فشار خون و نیمرخ لیپیدی آزمودنی‌ها، اندازه‌گیری شد. مدت زمان برنامه تمرینی برای هر گروه 8 هفته و هر هفته 3 جلسه بود. داده‌های به دست آمده با استفاده از روش‌های آماری t همبسته و تحلیل واریانس، مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج: بعد از تمرینات هوازی و ترکیبی، سطوح تری گلیسیرید (TG)، کلسترول تام (TC)، لیپوپروتئین کم‌چگال (LDL)، لیپوپروتئین پر‌چگال (HDL) و گلوکز خون، تغییر معنی‌داری یافت (05/0p<) اما بین گروه هوازی و ترکیبی تفاوت معنی‌داری در TC، LDL، TG، HDL، گلوکز، فشار خون سیستولی، دیاستولی و میانگین فشار سرخرگی، مشاهده نشد. همچنین آزمودنی‌های هر دو گروه تجربی، افزایش معنی‌داری را در حداکثر اکسیژن مصرفی نشان دادند (05/0p<). نتیجه‌گیری: با توجه به یافته‌ها می‌توان نتیجه گرفت که هر دو نوع تمرین باعث کاهش عوامل خطرزای بیماری‌های قلبی ـ عروقی در مردان غیرفعال می‌شوند، هرچند که هریک از تمرینات، فواید ویژه خود را دارد. Introduction: Physical activity plays a protective role against cardiovascular disease via reducing risk factors. The purpose of this study was to compare effect of concurrent (resistance-aerobic) and aerobic training on lipid profile, blood glucose and blood pressure in middle-aged men at risk for cardiovascular disease. Methods: Twenty-nine untrained male volunteers 36-56 years old participated in this study. The subjects were randomly placed into one of three groups (aerobic, concurrent (aerobic & resistant) and control). Body mass index, body fat percentage, glucose, blood pressure, and lipid profile were measured at baseline and after exercise training. Training program lasted for eight weeks and it was carried out 3 times per week. Statistical tests of paired t and ANOVA were used for data analysis. Results: Plasma TC, LDL, TG, glucose and HDL changed significantly with concurrent and aerobic training (p<0.05) but, there were no significant differences in triglyceride (TG), total cholesterol (TC), high density lipoprotein (HDL), glucose low density lipoprotein (LDL) and systolic and diastolic blood pressures between concurrent and aerobic groups. Also, VO2max was elevated in the two training group (p<0.05). Conclusion: The result of the present study indicated that both aerobic and concurrent training resulted in improving the metabolic parameters related to cardiovascular risk in middle-aged men. However, each type of training also provides unique benefits. تمرینات ترکیبی، تمرینات هوازی، نیمرخ لیپیدی، فشارخون، حداکثر اکسیژن مصرفی Aerobic training; Blood pressure; Concurrent training; Lipid profile; VO2 max 627 638 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-673-2&slc_lang=fa&sid=1 H Arazi حمید اراضی Yes A Jorbonian ابوذر جوربنیان No E Asghari احسان اصغری No