fa ارزیابی اثر پاراآمینوسالیسیلیک اسید بر بهبود عوارض کلیوی مسمومیت با منگنز در رت‌های نر نژاد ویستار بیوشیمی Biochemistry پژوهشي Original article مقدمه: تجمع منگنز(Mn) در بافت‌های مختلف بدن انسان منجر به بیماری منگانیسم، بیماری شبیه پارکینسون همراه با اثرات پاتولوژیک در مغز و سایر اندام‌ها می‌شود. داروهای کی لیت کننده فلزات به طور موفقیت‌آمیزی جهت درمان منگانیسم حاد مورد استفاده قرار گرفته‌اند. در این مطالعه توانایی پاراآمینوسالیسیلیک اسید (PAS) در کاهش غلظت منگنز در مایعات و بافت‌های بدن و عوارض آن در حیواناتی که در مجاورت منگنز قرار گرفته‌اند، ارزیابی شد. روش بررسی: این مطالعه بر روی 20 رت نر بالغ نژاد ویستار که پس از یک دوره یک هفته‌ای یکسان‌سازی در چهار گروه پنج‌تایی طبقه‌بندی شدند (یک گروه کنترل و سه گروه آزمون که به ترتیب Mn+PAS ,PAS ,Mn دریافت نمودند) صورت گرفت. تزریق داخل صفاقی کلرید منگنز به میزان mg/kg8 وزن بدن حیوان به مدت یک هفته برای ایجاد مسمومیت و تزریق زیرجلدی یک سی سی PAS با غلظت g/l5/1 پنج روز در هفته به مدت چهار هفته جهت درمان صورت گرفت. سپس سرم حیوانات برای بررسی عوامل بیوشیمیایی و بافت کلیه جهت بررسی تغییرات هیستوپاتولوژیک جداسازی شد. نتایج: دریافت منگنز باعث افزایش معنی‌دار سطح منگنز در عصاره کلیه (05/0p<) و ادرار و سرم (01/0p<) حیوانات نسبت به گروه کنترل شد. با مصرفPAS سطح منگنز در سرم و عصاره کلیه کاهش و در ادرار افزایش یافت. افزایش سطح اوره (05/0(P< سرم در گروه آزمون چهارم نسبت به کنترل حکایت از آغاز روند تخریبی کلیه‌ها داشت. افزایش سیستاتین C و Na+ در سرم حیوانات گروه دوم (01/0p<) بیانگر آسیب کلیوی به موازات مصرفPAS و تقلیل این آسیب در مصرف هم زمان آن با Mn است. نتیجه‌گیری: PAS در کاهش غلظت منگنز در بدن حیوانات و بهبود عوارض ناشی از تجمع آن در کلیه‌ها موفق عمل می‌نماید ولی عوارض جنبی نیز دارد. Introduction: Concentrating of Mn in the human body leads to Manganism, a Parkinson-like disease with pathologic effects especially on brain. Being exposed to the occupations related to metals such as working in the mines, industries and chemical fertilizers in agriculture may cause manganism. Chelating agents have been used successfully in the treatment of severe manganism. This study was conducted to explore the capability of Para Amino Salicylic acid (PAS) in reducing Mn concentrations in body fluids and tissues of mn-exposed animals. Methods: Twenty vistar male rats (260-280g) were divided into four groups (control, Mn, PAS, Mn+PAS takers). Mn animals received i.p. 8mg/kg manganese chloride for one week as intoxication and PAS was injected by 1cc of 1.5g/l PAS for four weeks as the treatment. Serum, urine and kidney tissue of animals were collected for biochemical and histopathological evaluation. Results: Mn exposure significantly increased the concentration of Mn in serum and urine (p<0.001) as well as in kidney extract(p<0.05). Following PAS treatment, Mn levels in serum and kidney extract reduced, whereas in urine increased. Serum urea (P<0.05) level increasing in all test groups indicated kidney destruction in them. Higher levels of cystatin C in PAS group animals serum (p<0.01) revealed side effects on kidneys that was treated by Mn consumption. Lowering the blood and protein occurrence in urine of animals that received Mn+PAS indicated the therapeutic effects of PAS. Benefits of PAS consumption was clear in histological assays especially in the kidney cortex. Conclusion: Although PAS can reduce Mn concentration in animal's body and pathologic effects, it reveals some side effects. کلیه، منگنز، پاراآمینوسالیسیلیک اسید (PAS)، اوره، اسید اوریک، سدیم، پتاسیم، کراتینین Creatinine; K; Kidney; Manganese; Na; PAS; Urea; Uric Acid 593 604 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-816-2&slc_lang=fa&sid=1 MH Razavian سید محمد حسین رضویان Yes S Yadegari سارا یادگاری No N Tamadon نرجس تمدن No MB Masaeemanesh محمدباقر مساعی منش No