fa بررسی تأثیر به کارگیری مدل مراقبت پیگیر بر خواب آلودگی بیماران همودیالیز پرستاری Nursing پژوهشي Original article مقدمه: خواب آلودگی مفرط روزانه یکی از شکایات بیماران مبتلا به نارسایی مزمن کلیه تحت درمان با همودیالیز می‌باشد. شواهدی مبنی بر اشکال مختلف پاتولوژی خواب در بیماران همودیالیزی وجود دارد. مطالعه حاضر با هدف بررسی تأثیر به کارگیری مدل مراقبت پیگیر بر خواب آلودگی بیماران همودیالیز در شاهین شهر اصفهان انجام شده است. روش بررسی: این پژوهش نیمه تجربی بر روی 40 بیمار تحت درمان با همودیالیز انجام شد. ابزار جمع‌آوری داده‌ها پرسشنامه سنجش میزان خواب آلودگی ایپورث (ESS) بود، که قبل از مداخله به فاصله یک ماه، دو مرتبه تکمیل گردید. جهت اجرای مدل، بیماران به 5 گروه تقسیم و به طور متوسط برای هر گروه 4 تا 6 جلسه آموزشی (1 تا 2 ساعته) طی 3 هفته برگزار شد و در 9 هفته باقیمانده مشاوره‌های مراقبت پیگیر، کنترل و ارزشیابی انجام شد و بلافاصله پس از مداخله به فاصله یک ماه مجدداً پرسشنامه‌ها تکمیل گردید. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار آماری SPSS نسخه 15، آمار توصیفی و استنباطی تجزیه و تحلیل شد. نتایج: نتایج نشان داد میانگین نمره خواب آلودگی 39/10 نسبت به بعد از مداخله 54/5 به طور معنی‌داری افزایش یافت (0001/0 =p). همچنین خواب آلودگی قبل از مداخله در 4/74% از بیماران وجود داشت، که بعد از مداخله به 8/38% کاهش یافت و تفاوت معنی‌داری را نشان داد (0001/0 =p). نتیجه‌گیری: استفاده از مدل مراقبت پیگیر به عنوان یک مدل بومی می تواند در کاهش بسیاری از مشکلات بیماران مؤثر باشد با توجه به نتایج این پژوهش در خصوص تأثیر مدل مراقبت پیگیر بر میزان خواب آلودگی بیماران همودیالیز، توصیه می‌شود با انجام مطالعات بیشتر در این زمینه، پرستاران نسبت به کارگیری این مدل مراقبتی در سایر بیماران همودیالیزی مبادرت ورزند. Introduction: Sever daily sleepiness is one of the problems of patient with chronic renal failure. There are evidences indicating different sleep pathology in patients undergoing hemodialysis. This study was conducted to evaluate the effect of applying continuous monitoring model on sleepiness of hemodialysis patients in Shahinshahr/ Isfahan. Methods: This semi-experimental study was performed on 40 hemodialysis patients. Data gathering was done by Epwort Questionnaire. The questionnaire was used twice before the intervention with the interval of one month. The applied model contained four steps: orientation, sensitization, control and evaluation. Patients were divided into five groups and 4-6 training sessions during three weeks were held for each group and during the remained 9 weeks, consultations for continuous sleep monitoring, control and evaluation were performed. The questionnaire was filled out immediately after the intervention and one month later. Data were analyzed through SPSS 15 through descriptive and analytic statistics. Results: The study findings revealed that mean score of sleepiness before intervention was 11/06 (± 3/32). Therefore, after intervention it increased significantly to 5.54 (± 2/85) (P=0/0001). The percentage of sleepiness before the intervention was 74/4 that decreased significantly to 38/8 % (p = 0/0001). Conclusion: Using continuous care model as an ethnic model can reduce many problems of patients. It is recommended to study monitoring model more elaborately in order to utilize it on other hemodialysis patients. مدل مراقبت پیگیر، خواب آلودگی، بیماران همودیالیز Continuous Care Model; Hemodialysis patients; Sleepiness 537 546 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-164-1&slc_lang=fa&sid=1 M Azizzadeh Forouzi منصوره عزیززاده فروزی Yes H Sadeghi هاجر صادقی No AA Haghdoost علی اکبر حقدوست No S Mohammad Alizadeh سکینه محمد علیزاده No