fa مقایسه پاسخ درمانی مداوم بیماران مبتلا به هپاتیت مزمن C با رژیم اینترفرون معمولی در مقابل پگیلیتد اینترفرون پژوهشي Original article مقدمه: درمان ترکیبی اینترفرون طولانی اثر(پگیلیتد) همراه با ریباورین، رژیم درمانی استاندارد هپاتیت مزمن C است. اما درمان با اینترفرون طولانی اثر همراه با ریباورین پر هزینه می باشد. ما مطالعه‌ای را جهت مقایسه پاسخ درمانی مداوم و هزینه این دو رژیم درمانی در کلینیک‌های فوق تخصصی گوارش شهر یزد انجام دادیم. روش بررسی: در این پژوهش شصت بیمار مبتلا به هپاتیت مزمن C وارد مطالعه شدند. بیماران در دو گروه درمان، 30 بیمار با اینترفرون طولانی اثر)پگیلیتد) همراه با ریباورین و 30 بیمار با اینترفرون معمولی با ریباورین درمان شدند. بیماران با ژنوتیپ یک برای 48 هفته و با ژنوتیپ دو و سه، 24 هفته درمان شدند. همه بیماران 24 هفته پیگیری شدند. معیارهای خروج از مطالعه، شامل حاملگی، هپاتیت B، HIV و سیروز بود. نتایج: 57 بیمار مرد و سه بیمار زن بودند. میانگین سنی 9/104/44 برای اینترفرون طولانی اثر و 9/126/38 برای گروه اینترفرون استاندارد بود.7/51 درصد بیماران ژنوتیپ a1، 7/36 درصد ژنوتیپ a3، 3/3 درصد ژنوتیپ b1 و 3/8 درصد ژنوتیپ تعیین نشده بود. 3/93 درصد در گروه تحت درمان با اینترفرون طولانی اثر و 90 درصد در گروه تحت درمان با اینترفرون معمولی پاسخ درمانی ویروسی پایدار داشتند(1Pvalue=). تفاوت آماری معنی داری بین دو گروه از نظر پاسخ درمانی و عوارض جانبی وجود نداشت. برای یک دوره 6 ماه هزینه دارو بدون آزمایشات برای اینترفرون معمولی 000/240/3 ریال و در مورد اینترفرون طولانی اثر ، 000/000/36 ریال بود که هزینه اینترفرون طولانی‌تر بسیار بالاست. نتیجه‌گیری: مطالعه ما پاسخ درمانی مداوم، قابل قبول و امیدوار کننده‌ایی را برای رژیم اینترفرون معمولی و ریباورین نشان داد. Introduction: Based on data from recent trials, peginterferon and ribavirin combination therapy is the standard of care in treating patients with chronic HCV infection, but because of high costs, many patients may deprive from treatment. Methods: We conducted a clinical trial on HCV patients in Yazd in gastroenterology clinic. Thirty patients received conventional subcutaneous interferon alfa-2b (PDferon B®,PooyeshDarou, Tehran, Iran) at a dose of 3 million units three times per week plus oral ribavirin 1000 mg, and 30 patients received PEG IFN -2a (Pegasys: Roche company)180 mcg weekly plus ribavirin 1000 mg/day. Patients with genotype 1 were treated for 48 weeks and those with genotypes 2 and 3 were treated for 24 weeks. Ribavirin was used according to weight based regimen. Sustained virological response(SVR) was the primary objective outcome. Two groups were matched for age, sex and BMI. Results: Three females and fifty seven males participated in the study. SVR was 93.3% in peginterferon group and 90% in conventional interferon group regardless of genotype. Frequency of genotype 1a, 1b, and 3a was 51.7 %, 3.3%, and 36.7%, respectively and in 8.3% of cases genotype was undetermined. SVR in peginterferon group with genotype 1a, 1b, 3a and undetermined genotype was 94.4%, 100%, 87.55 and 100%, respectively. SVR in conventional group with genotype 1a, 1b, 3a and undetermined genotype was 92.3%, -, 85.7% and 100%, respectively. SVR was not significantly different between two groups (p= 1). There wasn't a significant difference between two groups regarding response to treatment or side effects. The treatment cost was 3.240.000 Rls and 36.000.000 Rls in conventional interferon and peginterferon groups, respectively. Conclusion: This study showed a continuous and acceptable response to treatment with conventional interferon and ribavirin. هپاتیت C، درمان، اینترفرون Hepatitis C; Chronic/drug therapy; Interferons; Ribavirin 49 57 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-14-46&slc_lang=fa&sid=1 M Akhondi Meybodi محسن اخوندی میبدی Yes H Salman Roughani حسن سلمان روغنی No M Amirbigi محمدکاظم امیربیگی No R Azizi ریحانه عزیزی No