fa بررسی اثر بخشی تزریق موضعی متیل پردنیزولون و لیدوکائین همراه و بدون آتل در درمان تنوسینویت دکورون عمومى General پژوهشي Original article مقدمه: ابتلا به تنوسینویت دکورون در اثر فعالیت‌های تکراری و روزمره، سبب مراجعت زیاد به درمانگاه ارتوپدی و در نهایت افزایش هزینه‌های درمانی و اتلاف وقت بیماران می‌شود. این مطالعه مقاله به منظور مقایسه اثر بخشی تزریق موضعی متیل پردنیزولون و لیدوکائین همراه و بدون آتل در درمان تنوسینویت دکورون انجام شد روش بررسی: در این کارآزمایی بالینی 72 بیمار مبتلا به تنوسینویت دکورون مراجعه کننده به درمانگاه ارتوپدی وابسته به دانشگاه علوم پزشکی شهرکرد در سال 1389 انتخاب و سپس به صورت تصادفی ساده به دو گروه تقسیم شدند مداخله درمانی در گروه اول تزریق 1 میلی‌لیتر لیدوکائین 1 درصد،40 میلی گرم پردنیزولون همراه با آتل‌گیری بوده در گروه دوم درمان بدون آتل‌گیری(تزریق دارو) و پیگیری به مدت سه هفته برای 3 بار در هر گروه بود. اطلاعات با استفاده از ابزار دیداری v‏isual analogue scale جمع‌آوری شد داده‌ها با از نرم افزار SPSS ورژن 16 و آزمون‌های آماری توصیفی، دقیق فیشر، تی مستقل تحلیل شد. نتایج: روند تغییرات میانگین شدت درد بعد از سه هفته و سه دوره مجزا در دو گروه درمانی مختلف بیان نگر آن بود که کاهش میانگین شدت درد و فراوانی بهبودی در گروه درمان تزریقی موضعی متیل پردنیزولون و لیدوکائین همرا با اتل‌گیری نسبت به درمان موضعی تنها تفاوت معنی‌دار آماری داشت(05/P<). نتیجه‌گیری: تزریق موضعی متیل پردنیزولون و لیدوکائین همراه با تثبیت مفصل در درمان تنسینویت دارای پاسخ درمانی مناسب‌تر است. Introduction: Suffering from de Quervain's tenosynovitis due to repetitive and routine activities leads to considerable referrals to orthopedic clinics and increasing health care costs and wasting of patients' time. The present study aimed to compare the efficacy of local injection of methylprednisolone with and without splint for treatment of patients suffering from de Quervain's tenosynovitis. Methods: In a clinical trial study, 72 patients with de Quervain's tenosynovitis were selected in 2010 and were randomly divided into two groups. Therapeutic intervention in the first group was injection of 40 mg methylprednisone and 1 ml lidocaine with splint, and in the second group it was injection 40 mg methylprednisone and 1ml lidocaine without splint. Both groups followed this treatment for three periods(21 day). The related data were collected by visual analogue scale. Then data was analyzed by SPSS (ver. 16) using Fisher exact test and t test. Results: The findings of this study revealed that after the 3-week period of treatment the mean reduced pain intensity and improvement in the first group was significantly lower than the second group(p<0/05). Conclusion: Therefore, local injection of methylprednisone and lidocaine with splint is an effective method in the treatment of de Quervain's tenosynovitis. تنسینویت دکوروان، لیدوکائین، آتل، متیل پردنیزولون de Quervain’s Tenosynovitis, Methylprednisolone, Thumb Spica Splinting, Lidocaine 807 813 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-1142&slc_lang=fa&sid=1 Sh Salehi شهریار صالحی No M Dehghan مرتضی دهقان Yes A Sherafat اصغر شرافت No