fa بررسی تأثیر پیش‌درمانی با اکسیژن بر مهار نفروتوکسیسیتی حاد القا شده به وسیله جنتامایسین در رت فیزیولوژی Physiology پژوهشي Original article مقدمه: به نظر می‌رسد سمیت جنتامایسین به علت تولید گونه‌های واکنشی اکسیژن ROS درون سلول‌ها باشد. شواهدی است که پیش درمانی با اکسیژن میزان و فعالیت آنزیم‌های آنتی اکسیدانتی را افزایش می‌دهد. در این مطالعه به بررسی تأثیر پیش درمانی با اکسیژن در مهار نفروتوکسیسیتی جنتامایسینی پرداخته شده است. روش بررسی: در این مطالعه تجربی 48 راس رت ماده بالغ (نژاد اسپراگ) به طور تصادفی به 6 گروه 8 تایی تقسیم شدند. گروه اول، به عنوان گروه کنترل در نظر گرفته شد و برای سایر گروه‌ها دوز‌های مختلف اکسیژن به همراه mg/kg 100 جنتامایسین به مدت 8 روز به صورت داخل صفاقی استفاده شد. بعد از آخرین تزریق، ادرار 24 ساعته تهیه، نمونه خون گرفته و کلیه طرف چپ حیوان در محلول فرمال سالین فیکس گردید. مالون دی‌الدهید (MDA)، کراتینین و اوره سرم و نیز کراتینین ادرار اندازه‌گیری شد. برش‌های بافتی 5 میکرونی از نواحی متفاوت کلیه به طریقه PAS رنگ‌آمیزی گردید. دانسیته حجمی لوله‌های خمیده نزدیک، نکروز توبولی و انفیلتراسیون لنفوسیتی بافت بینابینی به طریقه نیمه کمی بررسی شد. جهت مقایسه داده‌ها بین گروه‌ها از آزمون Mann Withney استفاده شد. نتایج:پیش درمانی با اکسیژن در مهار MDA سرمی، بهبود کراتینین و اوره سرمی و ادراری، حفظ دانسیته حجمی توبولی،کاهش نکروز توبولی و کاهش انفیلتراسیون لنفوسیتی توانسته است در گروه‌های 6 و 4 نسبت به گروه 2 به طور معنی‌داری مؤثر باشد (05/0(p<. نتیجه‌گیری: پیش درمانی و کاربرد همزمان اکسیژن، نفروتوکسیسیتی جنتامایسینی را بهبود می‌بخشد ولی نمی‌تواند آنها را در سطح کنترل حفظ کند. Introduction: The toxicity of gentamycin in the kidney seems to be related to the generation of reactive oxygen species (ROS). There is evidence that pretreatment with oxygen increases the rate and activity of antioxidant enzymes. Methods: In this experimental study, forty eight female rats (Sprague Dawlley) were divided into 6 groups randomly (8 in each) as follows: group 1 was the control and for other groups different doses of oxygen with Gentamycin was used for 8 days intra-peritoneally (100 mg/kg ). 24-hour urine samples were collected after the final injection. Blood samples were collected and serum was prepared. The left kidney was fixed in formal saline. Serum MDA, creatinin and urea, as well as urine creatinine were measured. 5-micron tissue sections were prepared and stained by Periodic Acid Shift method. Volume density of proximal tubules, necrosis of proximal tubules and lymphocytic infiltration were studied. The data were analyzed by Mann-Whitney test at significant level of p <0.05. Results: Pretreatment with oxygen was effective significantly in two groups of 6 and 4 compared to group 2. The effectiveness was found in inhibition of serum MDA, improving serum, urinary urea and creatinine, preserving tubular volume density, and reducing tubular necrotizing and lymphocyin filtration. Conclusion: Pretreatment with oxygen and its concomitant use can improve renal tissue changes, serum urea and creatinine in gentamycin-induced nephrotoxicity, but cannot preserve them at the same level of control. جنتامایسن، پیش درمانی با اکسیژن، رادیکال‌های آزاد، آنتی اکسیدانت Anti-oxidant; Free radicals; Gentamycin; Pretreatment with oxygen 523 532 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-757-1&slc_lang=fa&sid=1 M Tavafi مجید طوافی mtavafi@yahoo.com No lorestan university of medical sciences دانشگاه علوم پزشکی لرستان H Ahmadvand حسن احمد وند hassan_a46@yahoo.com No lorestan university of medical sciences دانشگاه علوم پزشکی لرستان S Goodarzi سمیرا گودرزی bahramrasoulian@gmail.com No lorestan university of medical sciences دانشگاه علوم پزشکی لرستان B Rasoulian بهرام رسولیان godarzi128@yahoo.com Yes lorestan university of medical sciences دانشگاه علوم پزشکی لرستان