fa اثر یک دوره تمرین هوازی بر سطوح آلکالین فسفاتاز و استئوکلسین سرم در بیماران دیابتی نوع 2 عمومى General پژوهشي Original article مقدمه: این مطالعه به منظور بررسی تاثیر 10 هفته تمرین هوازی بر سطوح سرمی آلکالین فسفاتاز و استئوکلسین در بیماران دیابتی نوع 2 انجام شد. روش بررسی: در یک کارآزمایی نیمه تجربی، 21 مرد مبتلا به بیماری دیابت نوع 2(40 تا 50 سال) به طور تصادفی در دو گروه تمرین هوازی(11نفر) و کنترل(10نفر) قرار گرفتند. گروه تمرین به مدت 10 هفته در یک برنامه تمرین هوازی(سه جلسه در هفته و 60-45 دقیقه در هر جلسه) با شدت 65-50 درصد ضربان قلب ذخیره شرکت نمودند. نمایه توده بدن، ظرفیت هوازی، گلوکز، انسولین، HbA1c، آلکالین فسفاتاز و استئوکلسین هر دو گروه در وضعیت پایه و پس از 10 هفته تمرین هوازی اندازه‌گیری شدند. نتایج: 10 هفته تمرین هوازی موجب افزایش معنی‌دار ظرفیت هوازی و کاهش معنی‌دار نمایه توده بدن، گلوکز و HbA1c در آزمودنی‌های گروه تمرین شد، در حالی که تغییر معنی‌داری در غلظت های سرمی آلکالین فسفاتاز، استئوکلسین و انسولین ایجاد نشد. در گروه کنترل نیز تغییر معنی‌داری در شاخص‌های متابولیسم استخوان و سایر متغیرهای اندازه‌گیری شده مشاهده نشد. نتیجه‌گیری: بر اساس یافته‌های این پژوهش، فعالیت‌های هوازی منظم موجب بهبود وضعیت گلیسمیک در بیماران دیابتی نوع 2 می‌شوند، اما تاثیری بر سطوح سرمی آلکالین فسفاتاز و استئوکلسین ندارند. Introduction: The purpose of this study was to investigate the effects of a ten week period of aerobic exercise training on serum alkaline phosphates and osteocalsin in type 2 diabetic patients. Methods: In a quasi-experimental trial study twenty one male patients with type 2 diabetes(40-50 years) were randomly divided into exercise(n=11) and control(n=10) groups. The exercise group underwent a 10-week aerobic exercise program(three sessions per week, 45-60 minutes each session, at 50-65% of heart rate reserve). VO2max, BMI, fasting blood glucose and serum insulin, alkaline phosphatase and osteocalcin were measured at baseline and after exercise program. Results: Exercise program resulted in a significant increase in VO2max and a significant decrease in BMI, fasting blood glucose and HbA1c in exercise group however, no significant changes were found in the insulin concentration, alkaline phosphatase and osteocalcin. The bone formation markers and other measured variables did not show significant change in control group. Conclusion: These results suggest that aerobic exercise leads to glycemic improvement in type 2 diabetic patients, but does not affect serum levels of alkaline phosphatase and osteocalcin. دیابت نوع2، تمرین هوازی، آلکالین فسفاتاز، استئوکلسین Diabetes Mellitus Type 2; Exercise; Alkaline Phosphatase; Osteocalcin 676 85 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-1126&slc_lang=fa&sid=1 Khorshidi داود خورشیدی khorshididavood@yahoo.com Yes Matinhomaee حسین متین همایی No Azarbayjani محمدعلی آذربایجانی No Hossein-nezhad آرش حسین نژاد No