fa ارزیابی یافته‌های پلی سومنوگرافی در بیماران مبتلا به آپنه انسدادی حین خواب با و بدون خواب آلودگی طی روز عمومى General پژوهشي Original article مقدمه: سندرم آپنه انسدادی هنگام خواب یکی از بیماری‌های شایع و پر عارضه خواب است. خواب آلودگی بیش از حد روزانه یکی از علایم مهم در این بیماران است. آپنه انسدادی هنگام خواب و خواب آلودگی بیش از حد ناشی ازآن می‌تواند منجر به افزایش بروز تصادفات مرگبار رانندگی شود. در این مطالعه ارتباط بین خواب آلودگی بیش از حد روزانه و متغیرهای مختلف پلی‌سومنوگرافی در بیماران دچار آپنه خواب بررسی می‌گردد. روش بررسی: این مطالعه به صورت گذشته نگر بر روی 126 بیمار که جهت بررسی آپنه انسدادی خواب تحت پلی سومنوگرافی شبانه قرار گرفتند، انجام شد. خواب آلودگی بیش از حد هنگام روز توسط پرسشنامه‌های استانداردESS: Epworth Sleepiness Scale بررسی گردید. افراد با ESS<10 به عنوان بیماران بدون خواب آلودگی بیش از حد روزانه در نظر گرفته شدند. نتایج پلی‌سومنوگرافی بیماران در دو گروه دچار خواب آلودگی بیش از حد روزانه و بدون خواب آلودگی بیش از حد روزانه بررسی گردید. نتایج: 71 بیمار، خواب آلودگی بیش از حد روزانه داشتند و 55 بیمار خواب آلودگی بیش از حد روزانه نداشتند. بیماران دچار خواب آلودگی بیش از حد روزانه، اشباع اکسیژن شبانه پایین‌تر، زمان خواب طولانی، latency خواب کوتاهتر، Respiratory Disturbance Index بیشتر و حرکات پای بیشتر، نسبت به بیماران بدون خواب آلودگی روزانه داشتند(05/0P<). بیماران با و بدون خواب آلودگی بیش از حد روزانه تفاوتی از نظر کفایت خواب، توزیع مراحل خواب و تعداد بیدار شدن‌ها در طی شب نداشتند(05/0P>). بحث و نتیجه گیری: نتایج مطالعه ما پیشنهاد می‌کند که بین خواب آلودگی بیش از حد روزانه و متغیرهای پلی سومنوگرافی مربوط به تنفس و عدم اشباع اکسیژن در طی شب ارتباط وجود دارد. بیماران دچار خواب آلودگی بیش از حد روزانه هیپوکسمی شبانه شدیدتری دارند. هیپوکسمی شبانه ممکن است یکی از متغیرهای اصلی تعیین کننده خواب آلودگی بیش از حد روزانه در بیماران دچار آپنه انسدادی هنگام خواب باشند. Introduction: Obstructive sleep apnea syndrome(OSAS) is a common disorder in the general population. Excessive daytime sleepiness (EDS) is a frequent symptom in patients with OSA. Obstructive sleep apnea and its resultant EDS lead to an increased risk of deadly motor vehicle accidents. In this study the relationship between EDS and different polysomnographic variables in patients sufferinf from OSAS is evaluated. Methods: This is a retrospective study of 126 consecutive patients with OSA who underwent sleep polysomnography. Subjective sleepiness was assessed by Epworth Sleepiness Scale. Absence of EDS was defined as ESS score of<10. Polysomnographic recordings were compared in patients with and without excessive daytime sleepiness. Results: 71 patients with EDS and 55 patients without EDS were studied. Patients with EDS had lower oxygen saturation, longer total sleep time , shorter sleep latency, more total Respiratory Disturbance Index, and more total limb movement than patients without EDS(P<0.05). EDS and non-EDS patients did not differ in the sleep efficiency, sleep stage distribution and number of awakenings(P>0.05). Conclusion: Our results suggest that there is a relationship between excessive daytime sleepiness and respiratory sleep variables in polysomnography and oxygen desaturation at night. Patients with more severe daytime sleepiness are characterized by more severe nocturnal hypoxemia. Nocturnal hypoxemia may be a major determinant of EDS in OSA patients خواب آلودگی بیش از حد روزانه، پلی سومنوگرافی، آپنه انسدادی هنگام خواب Polysomnography; Sleep Disorders; Sleep Apnea Syndrome; Sleep Apnea, Obstructive 445 453 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-86-10&slc_lang=fa&sid=1 Kh Sadeghniiat-Haghighi خسرو صادق نیت حقیقی Yes Z Yazdi زهره یزدی No MA Zohal محمدعلی زحل No