fa اثر تعداد لایه‌های فایبر بر مقاومت به شکست بریج‌های کامپوزیتی تقویت شده با فایبر عمومى General پژوهشي Original article مقدمه: هدف از این مطالعه معرفی بریج‌های کامپوزیتی تقویت شده با فایبر و بررسی محل و موقعیت مناسب قرار دادن فایبر به منظور حصول بیشترین استحکام می‌باشد. روش بررسی: 20 دندان پره‌مولر دوم و 20 دندان مولر دوم برای ساخت بریج‌های کامپوزیتی تقویت شده با فایبر انتخاب شدند. 20 نمونه از دندان‌ها برای یک لایه فایبر در نظر گرفته شدند و در باقیمانده دندان‌ها از دو لایه فایبر استفاده گردید. در نمونه‌های گروه اول فایبر در موقعیت 3/1 تحتانی و در گروه دوم درهر دو موقعیت 3/1 میانی و 3/1 تحتانی قرار گرفت. پس از آماده‌سازی دندان‌ها، رستوریشن‌ها ساخته شدند و نمونه‌های آماده شده ترموسایکل گردیده و پس از آن توسط ماشین آزمون یونیورسال در منطقه میانی پونتیک و با سرعت mm/min 1 تحت فشار قرار گرفتند. یافته‌های پژوهش با استفاده از تست Kolmogorov-Smirnov، Independent sample t test و تست Kaplan-Meier ارزیابی شد. بعد از آن نمونه‌ها برای بررسی الگوی شکست زیر استریومیکروسکوپ قرار گرفتند. نتایج: میانگین مقاومت به شکست نمونه‌های گروه اول و دوم به ترتیب 467±502/1416 و 397±299/1349 نیوتن بود. اختلاف آماری معنی‌داری در دو گروه مشاهده نشد(05/0P>). در گروه اول شکست در 5 نمونه داخل کامپوزیت و در 5 نمونه بین محل اتصال کامپوزیت و فایبر و در گروه دوم شکست در 4 نمونه داخل کامپوزیت و در 6 نمونه بین محل اتصال کامپوزیت و فایبر بود و در هیچ‌یک از نمونه‌ها فایبر به طور کامل قطع نشد. نتیجه‌گیری: در بریج‌های کامپوزیتی تقویت شده با فایبر، فایبرها موقعیت تحت کشش کانکتور را تقویت می‌کنند ولی قرار دادن فایبر اضافی در نواحی دیگر مقاومت به شکست رستوریشن را افزایش نمی‌دهد. Introduction: The purpose of this in vitro study was to introduce the fiber reinforced composite bridges and evaluate the most suitable site and position for placement of fibers in order to get maximum strength. Methods: The study included 20 second premolars and 20 second molars selected for fabricating twenty fiber reinforced composite bridges. Twenty specimens were selected for one fiber layer and the remaining teeth for two fiber layers. In the first group, fibers were placed in the inferior third and in the second group, fibers were placed in both the middle and inferior third region. After tooth preparation, the restorations were fabricated, thermocycled and then loaded with universal testing machine in the middle of the pontics with crosshead speed of 1mm/min. Data was analyzed by Kolmogorov-Smirnov test, Independent sample t test and Kaplan-Meier test. Mode of failure was evaluated using stereomicroscope. Results: Mean fracture resistance for the first and second groups was 1416±467N and 1349±397N, respectively. No significant differences were observed between the groups (P>0.05).In the first group, 5 specimens had delamintation and 5 specimens had detachment between fibers and resin composite. In the second group, there were 4 and 6 delaminations and detachments, respectively. There was no fracture within the fiber. Conclusion: In the fiber reinforced fixed partial dentures, fibers reinforce the tensile side of the connectors but placement of additional fibers at other sites does not increase the fracture resistance of the restoration. فایبر، کامپوزیت‌های تقویت شده با فایبر، بریج‌های کامپوزیتی، مقاومت به شکست Composite Resins; Dental Materials; Denture Design; Tooth Loss/rehabilitation 408 419 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-1102&slc_lang=fa&sid=1 A Fazel اکبر فاضل No T Jafarzadeh Kashi طاهره سادات جعفر زاده کاشی jafarzat@sina.tums.ac.ir Yes S Moghtadernejad ساحل مقتدر نژاد No E Ataei ابراهیم عطایی No