fa مقایسه ارزش تشخیصی پلویمتری بالینی و اندازه‌گیری خارجی اقطار لگنی زنان نخست‌زا در پیشگویی زایمان سخت عمومى General پژوهشي Original article مقدمه: پلویمتری بالینی برای بیمار ناراحت کننده است و خطای ذهنی بالایی دارد. پلویمتری خارجی، یک روش آسان و قابل پذیرش برای بیمار است. این مطالعه با هدف مقایسه ارزش تشخیصی پلویمتری بالینی و اندازه گیری خارجی اقطار لگنی زنان نخست زا در پیشگویی زایمان سخت انجام شد. روش بررسی: مطالعه از نوع روایی روش‌های تشخیصی و به صورت دو سوکور بود، 447 زن نخست‌زای مراجعه کننده به زایشگاه ام‌البنین(ع) شهرستان مشهد که سن بارداری ترم(42-38 هفته) و حاملگی تک قلویی با نمایش قله سر داشتند وارد مطالعه شدند. اقطار خارجی لگن در بدو پذیرش، توسط پژوهشگر واحد اندازه‌گیری شد و معاینه بالینی لگن، توسط پژوهشگر واحد دیگری انجام شد. اطلاعات مربوط به اندازه‌های لگنی در اختیار پژوهشگری که کنترل زایمان را بر عهده داشت قرار نگرفت. زایمان سزارین یا واکئوم در شرایطی که با وجود انقباضات موثر رحمی در مرحله فعال زایمان، توقف اتساع دهانه رحم یا سرعت اتساع دهانه رحم کمتر از 1 سانتی‌متر در ساعت به مدت 2 ساعت و در مرحله دوم زایمان سرعت نزول کمتر از 1 سانتی‌متر در ساعت و یا طول مدت این مرحله بیشتر از 2 ساعت بود، به عنوان زایمان سخت در نظر گرفته شد. نتایج: بیشترین حساسیت به دست آمده از پلویمتری بالینی 3/33% و مربوط به کونژوگه دیاگونال کمتر از 5/11 سانتی‌متر بود. حساسیت به دست آمده برای هرکدام از اقطار خارجی لگن بیشتر از پلویمتری بالینی بود و بیشترین حساسیت مربوط به قطر عرضی میکائیل ساکرال و 7/60% بود. نتیجه‌گیری: این مطالعه نشان داد که اندازه‌گیری خارجی اقطار لگنی در مقایسه با پلویمتری بالینی روش مناسب‌تری برای شناسایی زنان در معرض زایمان سخت است. Introduction: Clinical pelvimetry is very uncomfortable for the patient and is associated with subjective error, while external pelvimetry is a simple and acceptable method for patients. The objective of this study was to compare the diagnostic accuracy of clinical and external pelvimetry in prediction of dystocia in nulliparous women. Methods: In this study between December 2008 and January 2009, 447 nulliparous women with a single pregnancy in vertex presentation and gestational age 38-42 weeks referring to the Ommolbanin hospital of Mashhad were included. External pelvic dimensions were assessed at the time of admission and clinical pelvimetry was performed by another examiner. These measurements were not available to the clinician in charge of the delivery. Dystocia was defined as caesarean section and vacuum or forceps delivery for abnormal progress of labor ( active uterine contractions, arrest of cervical dilatation or cervical dilatation less than 1 cm /h in the active phase for 2 hours, prolongation of second stage beyond 2 hours or fetal head descent less than 1cm/h). Statistical tests included Fisher exact test and Chi- square test. Results: The highest sensitivity obtained from clinical pelvimetry was 33.3% and related to diagonal conjugate less than 11.5 cm. The sensitivity of external pelvic dimensions was higher than clinical pelvimetry that was highest for the Michaelis transverse diameter(60.72%). Conclusion: External pelvimetry in comparison to clinical pelvimetry is a better method for identifying dystocia in nulliparous women and can replace clinical pelvimetry in antenatal care programs. زایمان سخت، عدم تناسب سرجنین با لگن مادر، پلویمتری بالینی، پلویمتری خارجی Dystocia, Meperidine; Pelvimetry; Cephalopelvic Disproportion 398 407 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-1101&slc_lang=fa&sid=1 R Alijahan راحله عالی جهان No M Kordi معصومه کردی kordim@mums.ac.ir Yes M Porjavad منیره پورجواد No S Ebrahimzadeh سعید ابراهیم زاده No A Mahmoudian علیرضا محمودیان No