fa بررسی تأثیر حمایت اجتماعی برکنترل و درمان بیماری دیابت نوع دو در یزد عمومى General پژوهشي Original article مقدمه: بیماری دیابت از شایعترین بیماری های مربوط به سوخت وساز بدن است که منجر به عوارض ناتوان کننده می شود. این بیماری در یزد به دلیل بالا بودن میزان شیوع، یک مشکل جدی برای سلامت مردم استان محسوب می گردد. هدف از این تحقیق بررسی تأثیر حمایت اجتماعی بر برنامه های درمانی و کنترلی دیابت نوع دو در یزد است. روش بررسی: مطالعه از نوع توصیفی، تبیینی و از نظر زمانی مقطعی می باشد. جامعه آماری تحقیق شامل 4990 نفر از بیماران مبتلا به دیابت تحت پوشش مرکز دیابت یزد می باشند. از بین این تعداد 256 نفر با استفاده از فرمول کوکران و به روش تصادفی ساده انتخاب و با آنها مصاحبه سازمان یافته انجام شد. نتایج: 6/64% از بیماران زن و 4/35% آنها مرد بودند. میانگین سنی پاسخگویان 56 سال بود. بین میزان حمایت اجتماعی درک شده و میزان پیروی از فعالیت های خودمراقبتی رابطه ی مستقیم و معنی دار (001/0=p، 193/0=r)، بین میزان رفتارهای تقویت کننده مثبت دریافت شده و پیروی از فعالیت های خودمراقبتی رابطه ی مستقیم و معنی دار (000/0=p، 455/0=r) و بین میزان رفتارهای حمایتی نادرست دریافت شده و پیروی از فعالیتهای خودمراقبتی رابطه ی معنی داری وجود نداشت (141/0=p). درمجموع دو متغیر رفتارهای تقویت کننده مثبت و رفتارهای حمایتی نادرست، حدود 25 درصد واریانس متغیر میزان پیروی از رفتارهای خودمراقبتی رادر مدل رگرسیونی تبیین می-کنند. نتیجه گیری: نتایج این مطالعه حاکی از آن است که با افزایش دریافت رفتارهای تقویت کننده ی مثبت از سوی فرد مبتلا به دیابت و کاهش دریافت رفتارهای حمایتی نادرست، فرد بیمار به میزان بیشتری از رفتارهای خودمراقبتی که منجر به کنترل دیابت وی می شوند، پیروی خواهد کرد. همچنین افزایش حمایت اجتماعی درک شده ی بیمار منجر به افزایش پیروی وی از رفتارهای خودمراقبتی می گردد. Introduction: Social support can be defined as the interactive process through which emotional and instrumental support is obtained. Social support has been found to be a relevant factor in diabetes self-management. Diabetes refers to complex chronic metabolic conditions that are characterized by elevated levels of blood glucose if untreated. Diabetes is one of the biggest health care problems facing Yazd with regards to prevalence, cost, and the onus it places on patients and its high morbidity rates. The purpose of this study was to examine the relationships among social factors on the control and treatment of type II diabetes. Methods: The population under study included 4990 diabetes type II patients referring to Yazd Diabetes Research Center and a sample of 256 cases was selected by simple random sampling method through statistical society. This study was based on survey method and the instrument for collecting data was a questionnaire. Results: About 65.4% of the patients were women and 35.6 were men. The mean age of patients was 56 years. Significant correlations were found between perceived social support (r= 0.193, p= 0.001), positive reinforcing behaviors (r= 0.455, p= 0.000), and adherence to self-care activities. Misguided support behaviors did not show a significant correlation with adherence to self-care activities. A total of 25% of variance in self-care behavior can be explained by positive reinforcing behaviors and misguided support behaviors. Conclusion: The findings of this study showed that by increasing the positive reinforcing behaviors and perceived social support and decreasing the misguided support behaviors, the diabetic patients can adhere better to self-care activities. دیابت، خودمراقبتی، حمایت اجتماعی، یزد Diabetes Mellitus, Type II, Self-care, Social Support 277 283 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-936&slc_lang=fa&sid=1 A Zare Shahabadi اکبر زارع شاه آبادی a_zare@yazduni.ac.ir Yes M Hajizade Meimandi مسعود حاجی‌زاده میمندی No F Ebrahimi Sadrabadi فاطمه ابراهیمی صدرآبادی No