fa بررسی رابطه ی بین شیوه های فرزند پروری والدین با ارتکاب نوجوان به رفتارهای پرخطر بر اساس مقیاس کلونینگر عمومى General پژوهشي Original article مقدمه: خانواده نخستین محیطی است که کودک در آن پرورش می یابد و در رفتار بعدی فرد فوق العاده مؤثر است. نوع تشویق ها، تنبیه و تحذیرها، بی اعتنایی ها و رفتارها در مراحل اولیه ی زندگی فرد آثاری برای دوره های بعدی در او بر جای می گذارد. هدف کلی این پژوهش، بررسی رابطه ی بین شیوه های فرزند پروری والدین با ارتکاب نوجوان به رفتار های پرخطر می باشد. روش بررسی: روش تحقیق این مطالعه، توصیفی از نوع همبستگی است. در این مطالعه شیوه های فرزند پروری آسان گیرانه، مقتدرانه و مستبدانه با استفاده از پرسشنامه شیوه های فرزند پروری والدین بامریند(Bamerind) و رفتارهای پر خطر با مقیاس های رفتارهای پرخطر کلونینگر(Cloninger) مورد سنجش قرار گرفتند. نوجوانان رده ی سنی 18-11 ساله ی شهر بندرعباس و والدین آنها به عنوان جامعه ی آماری تعیین شد و150 نفر به عنوان نمونه های آماری به طور تصادفی از بین آنها انتخاب شدند. نتایج: نتایج حاصل از یافته های تحقیق نشان داد که بین شیوه ی فرزند پروری آسان گیرانه والدین و خرده مقیاس یا(Sub Scale) اجتناب از آسیب درمقیاس رفتار پرخطر کلونینگر در سطح معناداری 035/0 و بین شیوه ی فرزند پروری دموکراتیک والدین و خرده مقیاس یا (Sub Scale)طهور و نوآوری درآزمون رفتار پرخطر کلونینگر در سطح معناداری 022/0 رابطه وجود دارد. همچنین شیوه ی فرزند پروری اقتدار– منطقی و خرده مقیاس یا(Sub Scale) پاداش اجتماعی در مقیاس رفتار پر خطر کلونینگر در سطح معناداری 027/0 نیز با هم رابطه دارند. نتیجه گیری: بین شیوه های فرزند پروری والدین و رفتارهای سازنده و مخرب فرزندان به دلیل نقش برجسته و با اهمیت والدین رابطه معنادار وجود دارد. لذا آگاه ساختن والدین و ارائه ی آموزش های خانواده جهت پرورش افراد سالم در جامعه از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است و سازمان های ذیربط می بایست در این زمینه نقش فعال تری ایفا نمایند. Introduction: Family is the initial nurture environment of a child that affects future behavior. The types of rewards and punishments in the initial stages of life affect future behavior. The aim of this study was to study the relationship between parent child– rearing practices and high risk behavior on basis of Cloninger's scale in Bandarabbas city. Methods: The study was a descriptive correlation study. In this study permissiveness, democratic and authority parent child– rearing practices were measured with Bamerind parent child– rearing practices inventory and Cloninger's high risk behavior scale. The population under study included adolescents aged 11-18 years and their parents. A total of 150 subjects were selected randomly. Results: The results of analysis showed that there was a significant correlation between parent child– rearing practices and subscale avoid of pathology in high risk behavior ( P value =0.035). The relation between parent child– rearing practices and authority- logical and subscale innovation in high risk behavior was also significant (P=0.022). The relation between subscale authority- logical parent child– rearing practices and subscale social reward in high risk behavior with P value of 0.037 was significant. Conclusion: There is a significant relationship between parent child– rearing practices and helpful, harmful or destructive behavior and therefore parent's role is very important. Parent's knowledge and family trainings for rearing health are very important. شیوه های فرزند پروری والدین، نوجوان، رفتارهای پرخط،- مقیاس کلونینگر Parent-child Relations, Risk-Taking, Child Rearing 220 224 http://jssu.ssu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-1-930&slc_lang=fa&sid=1 E Zarei اقبال زارعی eghbalzarei2010@yahoo.com Yes