دوره 33، شماره 12 - ( اسفند 1404 )
جلد 33 شماره 12 صفحات 9653-9650 |
برگشت به فهرست نسخه ها
چکیده: (493 مشاهده)
مقدمه: طی دهههای اخیر، نظامهای سلامت جهان با مجموعهای از بلایا و بحرانهای پیچیده و غیرقابلپیشبینی مواجه شدهاند که شکنندگی آنها را حتی در کشورهای توسعهیافته آشکار کرده است. رخدادهایی مانند پاندمی کووید‑۱۹، تشدید بلایای طبیعی بر اثر تغییرات اقلیمی و بحرانهای انسانی ناشی از منازعات و مهاجرت گسترده، نشان دادهاند که ظرفیت پاسخگویی نظامهای سلامت محدودتر از تصور قبلی است. در این شرایط، مفهوم «تابآوری نظام سلامت» بهعنوان رویکردی کلیدی در سیاستگذاری مطرح شده و بر توانایی پیشبینی، جذب، انطباق و بازسازی در برابر شوکها تأکید دارد. با این حال، بررسی سیاستها و برنامههای موجود نشان میدهد که «مدیریت خطر بلایا» هنوز جایگاه کافی در عملیاتیسازی تابآوری ندارد و غالباً به شکلی حاشیهای یا صرفاً واکنشی مورد توجه قرار میگیرد.
واژههای کلیدی: مدیریت خطر بلایا، سیاستگذاری سلامت، تابآوری نظام سلامت، آمادگی در شرایط اضطراری، حکمرانی سلامت عمومی
نوع مطالعه: نامه به سردبیر |
موضوع مقاله:
عمومى
دریافت: 1404/10/5 | پذیرش: 1405/2/15 | انتشار: 1405/2/15
دریافت: 1404/10/5 | پذیرش: 1405/2/15 | انتشار: 1405/2/15
| بازنشر اطلاعات | |
 |
این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است. |