دوره 33، شماره 8 - ( آبان 1404 )                   جلد 33 شماره 8 صفحات 9292-9280 | برگشت به فهرست نسخه ها


XML English Abstract Print


چکیده:   (313 مشاهده)
مقدمه: درد ناتوان کننده یکی از مهم­ترین عوامل در کاهش کیفیت زندگی بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی است. بنابراین هدف از تدوین مطالعه مروری حاضر تاًثیر تمرینات کمری- لگنی بر شدت درد بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی بود.
روش بررسی: مطالعه حاضر یک مرور سیستماتیک مطابق با دستورالعمل‌های ایجادشده توسط  PRISMA انجام شد. جست‌وجوی مقالات انگلیسی محدود به بازه زمانی 2025 الی 2000 از پایگاه علمی Web of Science، PubMed، Scopus Since direct، Google scholar انجام شد. هم‌چنین جست‌وجوی فارسی در پایگاه­های علمی جهاد دانشگاهی (Scientific Information Database)، مگیران (Magiran)، ایرانداک (irandoc) و علم نت در بازه زمانی فروردین‌ماه سال ۱۳۹۰ تا اسفندماه سال ۱۴۰۳ انجام گرفت. مقالات استخراج شده مطابق با معیارهای ورود و خروج غربال شدند و کیفیت مطالعات برگزیده با شاخص پدرو ارزیابی شد.
نتایج: با جست‌وجو و غربال مطالعات در نهایت 12 مطالعه برای بررسی نتایج انتخاب شدند. از 12 مطالعه انتخاب‌ شده ۸ مطالعه دارای کیفیت بالا و 4 مطالعه کیفیت متوسط طبق شاخص پدرو بودند. نقطه قوت مطالعات انتخاب شده تخصیص تصادفی آزمودنی­ها و هم‌چنین گزارش‌دهی آنان بود. 3 مطالعه گزارش داد تمرینات کمری لگنی در مقایسه با تمرینات قدرتی، کششی و فیزیوتراپی عمومی کاهش شدت درد را نشان دادند. هم‌چنین تمرینات ترکیبی (تمرینات کمری لگنی همراه با پیلاتس و تمرینات کمری لگنی همراه با تمرینات تسهیل حس عمقی عصبی عضلانی) کاهش شدت درد را نشان دادند.
نتیجه‌گیری: در بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیراختصاصی شدت درد یک عامل بالینی مهم در بهبود توانبخشی محسوب می­شود. این مطالعه مروری نشان داد تمرینات کمری لگنی و هم‌چنین تمرینات ترکیبی کمری لگنی در کاهش شدت درد بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی موثر است. توصیه میشود پزشکان و فیزیوتراپیستها از این پروتکل جهت توانبخشی بیماران مبتلا به کمردرد مزمن غیر اختصاصی استفاده کنند.
 
متن کامل [PDF 487 kb]   (160 دریافت) |   |   متن کامل (HTML)  (109 مشاهده)  
نوع مطالعه: مروری | موضوع مقاله: فیزیک پزشکی
دریافت: 1404/2/14 | پذیرش: 1404/5/20 | انتشار: 1404/8/15

بازنشر اطلاعات
Creative Commons License این مقاله تحت شرایط Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License قابل بازنشر است.